Showing posts with label ေရာက္တတ္ရာရာ. Show all posts
Showing posts with label ေရာက္တတ္ရာရာ. Show all posts

Monday, 26 November 2007

အစားအေသာက္ မီးလုိေတာက္


ဒါက ညီမေလး ၀ကၤပါ tag ထားတဲ႔ အေၾကာင္းအရာေလးပါ။ သူ စ tagတုန္းက လြမ္းတဲ႔ အစားအစာမ်ားတဲ႔။ က်မက ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာလည္း မဟုတ္၊ ဒီမွာတင္ဆုိေတာ႔ ၾကိဳက္တာ၀ယ္စားလုိ႔ ရေနေတာ႔ ဘယ္အစားအစာကို လြမ္းရမွန္းမသိလုိ႔ အေၾကာင္းအရာေလး ေျပာင္းေရးလုိက္ပါတယ္ေနာ္။ က်မ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ႔ အစားအစာေတြအေၾကာင္းပဲ ေျပာျပေတာ႔မယ္။


ရခုိင္မုန္႔တီ - ဘယ္ေလာက္ၾကိဳက္လဲ ဆုိရင္ ေန႔တုိင္းေသာက္ရလည္း မရိုးႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ဟိုတေလာတုန္းက ေနမေကာင္းျဖစ္လုိ႔ အစပ္ေတြ မစားရတဲ႔ အခ်ိန္တုန္းက ေရွာင္လုိက္ရလုိ႔ တပါတ္ေလာက္ မစားျဖစ္လုိက္ဘူး။ အေတာ္ လြမ္းခဲ႔ရတဲ႔ က်မ အၾကိဳက္ အစားအစာ တခုပါ။ စားမိျပီဆုိရင္လည္း ငရုတ္သီးေတြ အလြန္အကၽြံထည္႔စားရမွကို ေက်နပ္ပါတယ္။


ပဲၾကာဇံသုပ္ - သူက ရိုးရိုးအသုပ္လုိ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ရခုိင္သုတ္။ ဆီခ်က္ေတြ ပဲမုန္႔ေတြ မပါပဲ ငရုတ္သီးအရည္နဲ႔ ငါးဖတ္ေတြကို ေရာသုတ္ထားတာေလ။ စပ္သလားေတာ႔ မေမးနဲ႔။ အလြန္႔ အလြန္စပ္။ သူ႔လည္း လြမ္းတာပဲ။ ေနမေကာင္းေတာ႔ မစားရလုိ႔။


ေၾကးအုိး - သူမ်ားေတြ ေၾကးအုိးဆီခ်က္ ပိုုၾကိဳက္ေပမဲ႔ က်မကေတာ႔ ေၾကးအုိးပဲၾကိဳက္တယ္။ ေၾကးအုိးဆုိရင္ ကလီစာေတြထည္႔တာ မၾကိဳက္ဘူး။ အသားသက္သက္နဲ႔ အရြက္မ်ားမ်ားထည္႔ထားတာကို ၾကိဳက္တယ္။ က်မ ေၾကးအုိးတစ္ပြဲ စားရင္ အျမဲတမ္း အသားဖတ္ေတြ အမ်ားၾကီးက်န္တတ္တယ္။ ေၾကးအုိးကို ၾကာဇံနဲ႔ အရြက္ ပိုအားထားျပီး စားေလ႔ရွိပါတယ္။ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားစားရင္ သူတုိ႔က က်မဆီက အသားေတြ အျမဲ ပိုစားရတယ္။ ခုဆုိ တုန္ယမ္းေၾကးအုိး ေပၚလာေတာ႔ ပိုေတာင္ ၾကိဳက္ေသး။ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေလးနဲ႔ အအီလည္း ေျပလုိ႔ေလ။ ေၾကးအုိး စားျပီးတဲ႔ည ဆုိလုိ႔ကေတာ႔ ေရအုိးဖက္ထားရျပီေလ။ တခါတုန္းကဆုိ အိပ္ေနရင္းနဲ႔ေတာင္ လန္႔ႏုိးတယ္။ ရင္ေတြပူျပီး ေရေတြငတ္လုိ႔ ထေသာက္ရတယ္။ ေအာ္… ေၾကးအုိးေကာင္းမႈ။


မုန္႔ဟင္းခါး - မနက္ပိုင္း breakfast စားမယ္ဆုိ မုန္႔ဟင္းခါးပဲ စားခ်င္တယ္။ ဟုိတခါ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မႏၱေလးသြားလည္တုန္းကေပါ႔။ က်မတုိ႔ တည္းတဲ႔ ဟိုတယ္လ္က breakfast ကုိ buffet ေကၽြးပါတယ္။ ဒီေလာက္ စားစရာေတြ မ်ားျပီး ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ အမ်ားၾကီးထဲကမွ က်မက မုန္႔ဟင္းခါးကို ေရြးစားလုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကေတာင္ ၀ုိင္းရယ္ၾကတယ္။ ေနာက္ေန႔က် သူတုိ႔ buffet menu ထဲမွာ မုန္႔ဟင္းခါး မပါေတာ႔ အဲဒါမွ မစားရရင္ မျဖစ္ပါဘူးဆုိလုိ႔ ျမိဳ႕ထဲပတ္ျပီး မုန္႔ဟင္းခါး ရွာပံုေတာ္ဖြင္႔ရတယ္။ အခ်ိန္ကလည္း နည္းနည္း ေနာက္က်ေနျပီ ဆုိေတာ႔ ရွာလိုက္ရတာ။ ေတြ႔ေတာ႔ေတြ႕ပါရဲ႕။ မေကာင္းလုိက္တဲ႔ အရသာ။ ပဲေတြမ်ားျပီး ဘယ္လုိမွကို မုန္႔ဟင္းခါး အရသာ မေပါက္ဘူး။ ခ်ိဳတုိတုိၾကီးနဲ႔ မသိရင္ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲက်ေနတာပဲ။


ေကာ္ဖီ - ဒါကေတာ႔ က်မ အတြက္ မရွိမျဖစ္ေပါ႔။ မနက္ဖက္ဆုိရင္ ေကာ္ဖီတခြက္ေသာက္ရရင္ လံုေလာက္တယ္။ အရမ္းလည္း ၾကိဳက္တယ္။


ဒီေလာက္ပဲေနာ္။ ေရးရင္းနဲ႔ ဗိုက္ဆာလာလို႔ ထမင္းသြားစားလုိက္ဦးမယ္။ :)

Tuesday, 20 November 2007

ဘယ္သူက ဘာေကာင္လဲ


က်မညီမေလး ေမပ်ိဳ tag ထားတာေလးပါ။ အပ်င္းၾကီးေနတာနဲ႔ စာလည္းမေရးျဖစ္ပါဘူး။ ညီမေလး tag ေတာ႔မွပဲ ျပန္ေရးျဖစ္ေတာ႔တယ္။ ငါဘာေကာင္လဲတဲ႔။ tag တတ္လုိက္က်တာေနာ္။ ဒီေတာ႔လည္း ေျပာရခ်ည္ေသးရဲ႕။ ဖတ္ျပီး ထမင္းစားခ်င္စိတ္ ပ်က္က တာ၀န္မယူပါ။

ရုပ္ရည္သြင္ျပင္ေလးက အရင္ စေျပာရေအာင္ေနာ္။


မ်က္လံုး - အရမ္းလွတယ္လုိ႔ေတာ႔ မ်က္မွန္ အနက္ၾကီးတပ္ထားရင္ ေျပာၾကတာပဲ။ ဒါေပမဲ႔ မ်က္လံုး တစ္ဖက္စီက သူငယ္အိမ္ နွစ္ခုက တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ရန္ျဖစ္ထားေတာ႔ေလ တေယာက္က အေပၚၾကည္႔ရင္ ေနာက္ တေယာက္က ေဘးကိုၾကည္႔တယ္။ အခ်င္းခ်င္း အရြဲ႕တုိက္ၾကတာေလ။ သူတို႔လုပ္တာနဲ႔ က်မမွာ မ်က္စိေစာင္းေနတယ္ ဆုိျပီး အေျပာခံရပါေလေရာ။ ခက္တယ္ေနာ္။


မ်က္ခံုး - အမ်ားနဲ႔ မတူ အလွဘြဲ႕ယူမွာေနာ္။ အထင္ေတာ႔ မေသးနဲ႔။ လွခ်င္လြန္းလုိ႔ လက္စြမ္းျပမိပါတယ္။ လက္ အရွိန္လြန္ သြားလုိ႔ တပိုင္းျပတ္ေနတဲ႔ မ်က္ခံုးေမႊး စတိုင္လ္ေလးက တမိ်ဳးေတာ႔ အထူးသား။ ၾကိဳက္ျပီး လုိက္လုပ္ေတာ႔မယ္ မဟုတ္လား။ သိေနတယ္ေလ။ အဟတ္ဟတ္…


ႏွာေခါင္း - သူလည္း သူ႔ဟာသူေတာ႔ လွတာပဲ။ က်မ ေဘးတုိက္ ရိုက္ထားတဲ႔ ဓါတ္ပံုကို ၾကည္႔ျပီး သူေလး ကေတာင္ ေျပာေသးတယ္။ ေျခတံေလးကို စင္းေနတာပဲတဲ႔။ မယံုမရွိနဲ႔ေနာ္။ ႏွာေခါင္းဆုိတာ မ်က္စိႏွစ္လံုးျခားမွာ။ ဟီးဟီး။


ပါး - ၀က္ျခံေတြ အျပြတ္လုိက္ ထြက္ေနတာနဲ႔ အဆီေတြျပန္ တတ္တာက လြဲလုိ႔ အေတာ္ စြဲေဆာင္မႈရွိတဲ႔ ပါးေလးပါ။ တခါတေလ လက္နဲ႔ ဆိတ္မိဆြမိလုိ႔ ေရာင္ကိုင္းေနတဲ႔ အခ်ိန္ေလးက လြဲျပီး အျခား အခ်ိန္ဆုိ လူတုိင္း ႏွစ္ခါျပန္ လွည္႔ၾကည္႔႔ခံရေလာက္ေအာင္ လွတာ။ အဟုတ္။


နႈတ္ခမ္း - အဆိပ္သင္႔တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းလုိ႔ သူမ်ားေတြက ခ်စ္စႏုိးေလး ေခၚၾကတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ သိလား။ ႏႈတ္ခမ္းနီ အကုန္ခံျပီး ဆုိးေနစရာကို မလုိဘူး။ နဂို ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ကိုက ညိဳပုပ္ပုပ္ အေရာင္ေလး။ ကဲ ဘယ္ေလာက္ ကဗ်ာ ဆန္လုိက္လဲေနာ္။


သြား - ငယ္ငယ္ထဲက သြားပိုးေတြ စားျပီး ႏႈတ္ထားရလုိ႔ မဆုိသေလာက္ေလး နည္းနည္းေတာ႔ က်ဲတယ္။ သြားပိုးစားေနတာေတြသာ အကုန္ႏႈတ္ရရင္ ဖြားဖြားၾကီးရုပ္ေပါက္သြားမွာ စုိးလုိ႔ ေရွ႕သြားေလးေတြကို ပိုးစားေနတဲ႔ အတိုင္း နယ္ထရယ္ေလးပဲ ထားလုိက္ေတာ႔တယ္။ သိတယ္မဟုတ္လား။ နယ္ထရယ္ ဘူးသီး ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးရွိတယ္ဆုိတာ။


ဆံပင္ - အေတြးနည္းနည္းလြန္ျပီး အရြယ္မတုိင္ခင္ ျဖဴကုန္တာနဲ႔ ခုေခတ္ ဟိုက္လုိက္လုပ္တာနဲ႔ သြားတုိက္ဆုိင္ေနေတာ႔ ဂြင္ေပါ႔။ မသိရင္ ဟိုက္လုိက္ေလးေတြပဲ ေဖာက္ထားသလုိလို ဘာလုိလုိနဲ႔ ေခ်ာလဲ ေရာထိုင္ေပါ႔။ ဘယ္သူမွ ေျပာရဘူးေနာ္။ ဒီက ခင္လုိ႔ ေျပာျပတာ။ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို ဘယ္သူမွ သိတာ မဟုတ္ဘူး။ ရွဴးတိုးတိုး။


ေဘာ္ဒီရွိပ္ - ေရးရမွာ ပ်င္းတယ္ကြာ။ ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္သာ ေတြးၾကည္႔လုိက္ေတာ႔။ ဂ်နီဖာ အင္နက္စတန္ ( Jennifer Aniston ) လုိမ်ိဳးေလးလုိ႔ ေတြးလည္း စိတ္မဆိုးဘူးေနာ္။ တကယ္… ဒီက အရမ္း သေဘာထားၾကီးတာ။ ေတြးၾကည္႔တာနဲ႔တင္ သိတယ္မဟုတ္လား။


ကဲ ရုပ္ရည္သြင္ျပင္ကေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲကြယ္။ ခုဆုိရင္ က်မ Helena ဘယ္လုိ အလွအပေတြ ပိုင္ဆုိင္တယ္ဆုိတာ အားလံုးပဲ သေဘာေပါက္ေလာက္ေရာေပါ႔။ ထမင္းစား ပ်က္သြားမယ္ဆို တာ၀န္မယူဘူးေနာ္။ ဒီက အစကတည္းက ၾကိဳေျပာျပီးသား။ စိတ္ေနစိတ္ထားေလး ဆက္လုိက္ၾကဦးစို႔။


ေသာၾကာသမီးဆုိေပမဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ စကားေျပာရတာ သိပ္ကီးမကိုက္တဲ႔ သူနဲ႔ဆိုရင္ တခြန္းက ႏွစ္ခြန္းေျပာရမွာေတာင္ စိတ္သိပ္မပါဘူး။ ေအာ္.. အဆင္ေျပတဲ႔သူနဲ႔ ဆုိရင္လား။ ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ႔… အသားကုန္ လႊတ္တာ။ သူအားတာ မအားတာ နားမလည္ဘူး။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာ ေျပာရဖုိ႔က အဓိက။ အဲလုိ အလုိက္ကန္းဆုိးသိတာေနာ္။


ေမ႔တတ္တာကလည္း တရားလြန္ပါပဲ။ အဓိက အေနနဲ႔ကေတာ႔ သူမ်ားဆီက ပိုက္ဆံေခ်းျပီးရင္ လံုး၀ကို မမွတ္မိေတာ႔တာပဲ။ ကိုယ္႔ဆီက ေခ်းတာမ်ိဳးက်ေတာ႔ အေမ႔ကို မွတ္ခိုင္းထားလုိက္တယ္။ အဲဒါ စိတ္အခ်ရဆံုးပဲေလ။


အရမ္းလည္း ခ်ိဳးျခံေခၽြတာ တတ္ေသးတယ္။ ဒါကို မနာလုိသူေတြက ကပ္စီးနည္းတယ္ရယ္လုိ႔ ကဲ႔ရဲ႕တတ္ၾကေသးတယ္။ ဂရုမစုိက္ပါဘူး။ ေအာ္ ဟုတ္တယ္။ အဲလုိ သူမ်ားေတြ ကိုယ္႔ကိုထင္တဲ႔ အထင္ေတြကိုလည္း လုိက္ျပီး ဂရုမစုိက္တတ္ျပန္ပါဘူး။


ကိုယ္လုပ္စရာ ရွိတဲ႔ ကိစၥကို ေနာက္ကေန ` လုပ္ေလ… လုပ္ေလ.. ´ နဲ႔လုိက္ျပီး တြန္းေနရင္ အရြဲ႕တုိက္ျပီး ပိုၾကာေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲထားျပီးမွ လုပ္တတ္တယ္။


က်န္တာေတြကေတာ႔ အမ်ားၾကီးေပါ႔။ ဘာမွန္းမသိ ညာမွန္းမသိ ရမ္းသမ္းျပီး အီစီကလီထုတာေတြကို မုန္းတယ္။ ဘာမွ မခက္တဲ႔ ခပ္လြယ္လြယ္ ကိစၥေလးေတြကို ဘယ္လုိမွ ရွင္းျပလုိ႔ မရေအာင္ ဥာဏ္တိန္ေနတတ္တဲ႔ သူမ်ိဳးဆို စိတ္ေလတတ္တယ္။ ဒီေလာက္ပဲကြယ္။ ေတာ္ျပီ။ ဒီေလာက္ ကိုယ္ေပါင္ကိုယ္ လွန္ေထာင္းျပတာနဲ႔တင္ ေက်နပ္ၾကပါလုိ႔။

Tuesday, 13 November 2007

ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္လည္း ယံု


က်မကို မလင္း tag ထားတဲ႔ စာေလးေရးဖို႔ အေတာ္ ၾကာေနျပန္ပါျပီ။ က်မမွာလည္း အရမ္း စိတ္ညစ္စရာ ကိစၥနဲ႔ ၾကံဳေနရလုိ႔ ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ မကိုင္ခ်င္ေအာင္ ပါပဲ။ ဇာတ္လမ္း ကေတာ႔ စျပန္ျပီေနာ္။ စာေလး စေရးခါစ ရွိေသးတယ္။

` ေဒါက္… ေဒါက္… ေဒါက္ ´

` ဘယ္သူလဲဗ်ိဳ႕´ က်မ တီးတုိး ေအာ္ေမးလုိက္၏။

` အခ်စ္ပါ ´ သူကလည္း နွစ္ကိုယ္ၾကား အသံနဲ႔ ျပန္ေအာ္ေျပာ သရွင္႔။

အခ်စ္လားေဟ႔ ၀င္ခဲ႔ေလကြယ္ လုိ႔ ျပန္ေျပာလုိက္ရ ေကာင္းမလား စဥ္းစားျပီးမွ မျဖစ္ေခ်ပါဘူး ဆုိျပီး

` အင္း အထဲ က ခ်က္ထိုးထားတာ ဖြင္႔ျပီး၀င္ ခဲ႔ေလကြယ္ ´

` အဟင္း ´

ေအာင္မေလး လန္႔လုိက္တာ… ဘယ္တုန္းက ေဘးနားေရာက္ေနမွန္း မသိတဲ႔ အခ်စ္ၾကီး။ သူမ်ားေတြေရာ ျမင္ဖူး ၾကလား မသိပါဘူး။ အဲဒီ႔ အခ်စ္ဆုိတဲ႔ အရာၾကီး။ သူ႔ပံုစံက ခပ္ဆန္းဆန္းရယ္… ေလးေထာင္႔ စပ္စပ္ ၀ိုင္း၀ိုင္း ခပ္ရွည္ေမ်ာေမ်ာ နဲ႔ ပုကြကြ ပိစိေညွာင္႔ေတာင္႔ ဟပ္ပလုတ္ၾကီး။ ဘယ္လုိၾကီးမွန္းကို မသိေတာ႔ ပါဘူး။ က်မလည္း ရုတ္တရက္ လန္႔ျဖန္႔သြားျပီး…

` ဘာ အဟင္းလဲ… ရွင္က ဘာၾကီးတုန္း ´

` အခ်စ္ေလ… ဒို႔က အခ်စ္ပါ ´

` ေယာက်ၤားလား မိန္းမလား ´ ဟု က်မ လႊတ္ခနဲ တလံုးခ်င္း ေရရြတ္ လုိက္မိသည္။

` ေယာက်ၤား မိန္းမ ´

အယ္… ဘယ္႔နွယ္႔တုန္း… အခ်စ္ ျပန္ေျဖတဲ႔ စကားေၾကာင္႔ က်မေတာင္ ေၾကာင္သြား၏။ ေၾကာင္သြားေတာ႔ ေျခသံ မၾကားရဘူးေပါ႔။ က်မဆီက ဘာအသံမွ ဆက္ထြက္မလာေတာ႔ အခ်စ္ကပဲ ဆက္ရႊီးေလသည္။

` ေအာ္… မိန္းမ ျဖစ္ျဖစ္ ေယာက်ၤားျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူ႕မွာမဆုိ အခ်စ္ရွိတယ္ မဟုတ္လား… ဒါကို ေျပာတာပါ ´

` ေနပါဦး အခ်စ္က က်မဆီလာတာ ဘာကိစၥရွိလုိ႔လည္း ေျပာေလ… ဒီမွာ က်မ မအားဘူး စာေရးစရာ ရွိေသးတယ္ ´ လို႔ အေလာသံုးဆယ္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာလုိက္ေတာ႔ အခ်စ္က

` ခက္ျပီ… အခ်စ္က ဘာ ကိစၥ ရွိရမွာလဲ… Helena ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ေနရတာ က်ဥ္းက်ပ္လုိ႔ ခဏေလး အျပင္ကို ေလခံညွင္းရင္းနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျပီး ျပန္လာတာေလ… ဒီေကာင္မေလးနွယ္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ နုိင္လုိက္တာလြန္ေရာ… အဟြန္႔ ´

ခက္ေတာ႔ေနျပီ… ဘာမွန္းမသိတာၾကီးက လာနုေနျပန္ပါ၏။ ေအာ္… ဒီအခ်စ္ကလည္း ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ လမ္းေလွ်ာက္သလား ေနတာတဲ႔လား… ဒါေၾကာင္႔ ခုရက္ပိုင္းအတြင္း စိတ္ထဲမွာ ဟာတာတာ နဲ႔ ေလးပင္ ေနတာကိုး။ က်မအေတြး မဆံုးခင္မွာပဲ…

` ဒါနဲ႔ေလ အခ်စ္ အခု လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း လမ္းမွာ အမုန္းနဲ႔ ခင္လာတယ္… အဲဒါ သူကလဲ ဘယ္႔သူ႔စိတ္ထဲ ေနရမွန္း မသိ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ အခ်စ္ သူ႔ကိုပါ တပါတည္း ေခၚလာခဲ႔တယ္… Helena လက္ခံမယ္ မဟုတ္လားဟင္… လက္ခံမွာပါ… အခ်စ္သိတယ္.. အမုန္းေရ အမုန္း လာေလကြယ္… အထဲက ပိတ္ထားတဲ႔ ခ်က္ကို ငါ ဖြင္႔သလုိပဲ ဖြင္႔ ၀င္လာခဲ႔ ´ သူ႕ စကားဆံုးမွ က်မ အသိျပန္၀င္ လာေတာ႔သည္။ ဘယ္ျဖစ္မလဲေနာ္… အမုန္း ကိုပါ လက္ခံ ဖုိ႔ဆုိတာ။

` ဟာ မျဖစ္ေသးဘူးေလ… လူသာ လာပါ။ ဧည္႔သည္ ေခၚမလာပါနဲ႔ ဆုိတာ မၾကားဖူးဘူးလား ´ က်မလည္း ျပီးျပီးေရာေလွ်ာက္ျပီး သတိနွင္႔ ေျပာလုိက္၏။

` အဟြန္းဟြန္း မရေတာ႔ဘူးကြယ္႔ အမုန္းက ဒီဘက္ေဘး ေရာက္နွင္႔ေနျပီေလ ´ ေျခာက္ျခားစရာ ဆည္းလည္းသံလုိ ခ်ိဳလြင္လြင္ၾကီးနဲ႔… က်မေဘးကို ၾကည္႔မိေတာ႔ အသံထက္ ျမန္ပံုရတဲ႔ အမုန္းၾကီးက ေဘးမွာရပ္လုိ႔… ခုေတာ႔ က်မရဲ႕ နံေဘး တဖက္တခ်က္စီမွာ အခ်စ္ နဲ႔ အမုန္း က အတူ ယွဥ္တြဲ ၀န္းရံလွ်က္… ။

` သြား လူဆိုး… ´

ဘာမွ မဆုိင္ေပမဲ႔ က်မ ေသြးပ်က္စြာ ျပံဳးစိစိ မ်က္နွာေပးနဲ႔ ျငင္းလုိက္သည္။

သို႔ေသာ္…. အရာရာ က ေနာက္က်ခဲ႔ျပီ။ က်မ စကား မဆံုးေသးခင္မွာပဲ က်မ ေခါင္းေပၚ က်ေရာက္ လာတဲ႔ ေအးစက္စက္ အထိအေတြ႔ေၾကာင္႔ နားထင္ ႏွစ္ဖက္စလံုးကို မီးစနဲ႔ ထုိးခံလုိက္ရသလုိ ေအးခနဲ ျဖစ္သြားတာသာ မွတ္မိလုိက္ေတာ႔သည္။ ေယာင္္ရမ္းျပီး အတင္းျပဴးထားတဲ႔ မ်က္စိ ျပန္ဖြင္႔လုိက္ေတာ႔ ေဘးက အခ်စ္ေရာ အမုန္းေရာ က်မအနားမွာ မရွိၾကေတာ႔ပဲ အခန္းထဲမွာ တေယာက္ထဲ တိတ္ဆိတ္လုိ႔… ။ ေအာ္… လက္စသတ္ေတာ႔ က်မ အိပ္ေပ်ာ္ရင္းနဲ႔ စာေရးေနခဲ႔တာကိုး… ။

ဒါေပမဲ႔ ထူးထူးျခားျခား ရင္ထဲမွာေတာ႔ သိပ္အသားမက် သလုိ ျဖစ္ေနတဲ႔ နာက်င္ ေလးလံမႈနဲ႔ အတူ… ။ တစံုတေယာက္ အေပၚ ဘယ္တုန္းကမွ မထားခဲ႔ဖူးတဲ႔ နာက်ည္းမႈ အရိပ္ ခပ္ပါးပါးဟာ သက္ျပင္း တခ်က္ အျဖစ္ က်မရဲ႕ ထြက္သက္အရႈိက္မွာ ေမ်ာပါသြားၾကေလရဲ႕။

Monday, 12 November 2007

မီးမီးေၾကာက္ေၾကာက္

က်မရဲ႕ ညီမေလး ေမပ်ိဳက tag ထားတာပါ။ ခုဆုိ အေၾကြးေတြမ်ားေနျပီ။ tag ထားျပီးမေရးရေသးတာေတြ ရွိေနေသးတယ္။ နည္းနည္းၾကာရင္ စိတ္မဆုိးၾကပါနဲ႔လုိ႔ ေတာင္းပန္ထားမယ္ေနာ္။ ခုေတာ႔ အေၾကာက္ဆံုး သတၱ၀ါ အလွည္႔ေပါ႔။ က်မအရမ္းေၾကာက္တာကေတာ႔ ပင္႔ကူပါ။ ပင္႔ကူကို ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လုိပံုစံနဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ ေသေအာင္ေၾကာက္တယ္။ ကိုယ္႔ကို အႏၱရာယ္မျပဳဘဲ နံရံမွာကပ္ေနတဲ႔ေကာင္ဆုိလည္း ေၾကာက္တယ္။ သူ႔ဟာသူ တေနရာမွာကပ္ေနရာက ေနာက္တေနရာ ေျပာင္းဖုိ႔ ကားယားၾကီးသြားေနတာ ေတြ႔မိရင္လည္း ေၾကာက္တယ္။ ကိုယ္႔ေျခေထာက္တုိ႔ဘာတုိ႔မွာ နည္းနည္းယားက်ိက်ိျဖစ္သြားတာနဲ႔ စိတ္ထဲေျပးျမင္မိတာ ဒီပင္႔ကူပဲ။ အား… ခနဲေအာ္ျပီးငံု႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔လည္း ဘာမွမဟုတ္ဘူး။ ဒါဆုိ က်မ အေမက ဆူျပန္ေရာ။ က်မက စိတ္ထဲေတြးျပီးေၾကာက္လုိ႔ေအာ္တာ။ အိမ္ကလူေတြကက်ေတာ႔ က်မအသံကိုၾကားျပီး လန္႔လုိ႔။


အဲဒီ႔ေကာင္ကို ၾကည္႔မိရင္ စိတ္ထဲဘယ္လုိျဖစ္မွန္းကို မသိဘူး။ အသဲေတြယားျပီး ၾကက္သီးေတြထလို႔ထနဲ႔။ ကိုယ္႔ေရွ႕သြားၾကီးလာျဖဲျပီး မာန္ဖီေနတဲ႔ ေခြးဆုိလည္းေၾကာက္မွာပဲေလ။ ဒါေပမဲ႔ ပင္႔ကူကိုက်ေတာ႔ ဘာမွအပင္ပန္းခံျပီး ျဖဲေျခာက္စရာမလုိေအာင္ က်မက ေၾကာက္ျပီးသား။ ဘယ္တံုးက ဘယ္လုိအဲဒီ႔ေလာက္ ေၾကာက္တတ္သြားလဲ မမွတ္မိေတာ႔ပါဘူး။


ဆယ္တန္းတုန္းကဆုိရင္ က်မညသန္းေခါင္ထိစာက်က္ျပီး အပ်င္းေျပ မဂၢဇင္းေလးဖတ္မယ္ဆုိျပီး အနားရွိတဲ႔ စာအုပ္ေလး ေကာက္လွန္လုိက္မိပါတယ္။ တုိက္တိုက္ရယ္တဲ႔ မွ ဆုိင္ဆုိင္ ေလ။ ဖြင္႔ဖြင္႔ခ်င္း စာမ်က္နွာမွာ ပင္႔ကူအၾကီးၾကီးတေကာင္က လူတေယာက္မ်က္နွာမွာ ကပ္ေနတဲ႔ပံုၾကီး။ အားပါးပါး… ။ ဘယ္ရမလဲ က်မပဲေလ။ `အား….´ ဆုိတဲ႔ အသံနက္ၾကီးနဲ႔ စာအုပ္ကို ပစ္ေပါက္ပလုိက္တာ…။ က်မစာက်က္တာကို ေမွးျပီးေစာင္႔ေနတဲ႔ က်မအေမကို တည္႔တည္႔မွန္ပါေရာ။ အေမကလည္း ရုတ္တရက္ဆုိေတာ႔ အရမ္းလန္႔ျပီး ဘာျဖစ္္တာလဲဆုိျပီး အေၾကာင္းရင္းရွာေတာ႔ အဲဒီ႔ပင္႔ကူပံုၾကီးေၾကာင္႔မွန္းသိေတာ႔ ဆူခံလုိက္ရတာ။ ညသန္းေခါင္ၾကီး ဒီေလာက္ေတာင္ ထေအာ္ရလားလုိ႔ေပါ႔။


အရင္က က်မတုိ႕အိမ္မွာက ပင္႔ကူဆုိလုိ႔ ေသးေသးမွ်င္မွ်င္နဲ႔ ပိန္ပိန္ေလးေတြပဲရွိတာ။ ဒါေပမဲ႔ သူမ်ားအိမ္ေတြကေန ေရာက္လာတာေနမွာေပါ႔။ ခုဆုိ မဲမဲနဲ႔ ကားယားေကာင္ၾကီးေတြ တခါတခါေတြ႔ရတတ္တယ္။ ပင္႔ကူနဲ႔ျဖစ္တဲ႔ ေနာက္ျပႆနာ တခုရွိေသးတယ္။ အဲဒီ႔ေန႔တုန္းက က်မအေမက သူ႔အက်ၤ ီ လွမ္းထားတာ အခန္းထဲယူလာခဲ႔ပါတဲ႔။ ဒါနဲ႔ ခ်ိတ္ကေလးကေန ဆြဲျပီး ယူလာလိုက္တာ အခန္းထဲလည္းေရာက္ေရာ အေမက က်မရဲ႕လက္ထဲက အကၤ်ီကိုၾကည္႔ျပီး `ျငိမ္ျငိမ္ေန.. အဲဒီ႔နားမွာပဲ ခဏေလး ျငိမ္ျငိမ္ေန´ တဲ႔။ ဒီေလာက္ဆုိ က်မတုိ႔က သေဘာေပါက္ျပီးသား။ အေမ႔စကားဆံုးတာနဲ႔ ဘယ္ရမလဲ သူ႕ အက်ၤီကို လႊတ္ပစ္လိုက္ျပီး အသံျပဲၾကီးနဲ႔ ေအာ္လည္းေအာ္ ခုန္လည္းခုန္လုိက္တာ။ အနားမွာရွိတဲ႔ ခုတင္ေပၚကိုေရာက္ေနျပီ။ ဒါေတာင္ ေျခေထာက္ကို ပင္႔ကူတက္လာမွာေတြးျပီး ကဆုန္ေပါက္ေနလုိက္တာမ်ား။ အနည္းဆံုး ၃မိနစ္ေလာက္ၾကာမယ္။ ၀ုန္းဒိုင္းကို က်ဲေနတာပဲ။ အေမကလည္း က်မေၾကာက္မွန္းသိေတာ႔ ေဆးဗူးနဲ႔ လုိက္ျဖန္းေပးရွာပါတယ္။ ေသျပီဆုိတာေတာင္ က်မက ခပ္ရြံ႕ရြံ႕နဲ႔ ေအာက္မဆင္းရဲေသးလုိ႔ ဆူခံရေသးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေပးတဲ႔ ပင္႔ကူ။ မုန္းစရာၾကီး။ က်မကလည္း က်မပဲ။ အဲဒီ႔ပင္႔ကူဆုိ ေတြ႔လုိက္တာနဲ႔ ရင္ေတြတုန္… ေခၽြးစီးေတြျပန္… အသက္ရႈေတြမမွန္နဲ႔။ ဘာျဖစ္မွန္းကိုမသိပါဘူး။


အေမေျပာသလုိပဲ `သူက ဘာလုပ္လုိ႔လဲ သူ႔ဟာသူ နံရံမွာကပ္ေနတာ… နင္႔ ကိုယ္နင္နဲ႔လည္း ယွဥ္ၾကည္႔ဦး… ဟိုက ေသးေသးေလး ကိုယ္ တက္နင္းလုိက္ရင္ေတာင္ သူ႔ခမ်ာ ေသရရွာမွာ…´ တဲ႔။ ေအာင္မေလး တက္လည္းမနင္းရဲပါဘူး။ တက္နင္းဖုိ႔ ေနေနသာသာ ေစ႔ေစ႔ေတာင္ မၾကည္႔ရဲပါဘူး။ အဲဒီ႔ေလာက္ကို ေၾကာက္ပါတယ္။ ေၾကာက္တယ္ ေၾကာက္တယ္။ :P

Friday, 9 November 2007

အိတ္ထဲမွာ…


ညီမေလး ႏွင္းသဇင္က အိတ္ထဲမွာ ဘာရွိလဲ tag ထားတာ ၂ရက္ေလာက္ေတာင္ ရွိေရာေပါ႔။ မမအပ်င္းထူေနတာနဲ႔ နည္းနည္းၾကာသြားတာ ေဆာဒီးညီမေလးေရ။ ကဲစလုိက္ၾကစို႔။




- ဖုန္းစာအုပ္ ( က်မရဲ႕ ဦးေႏွာက္က ၆လံုးေလာက္ပဲရွိတဲ႔ အိမ္ဖံုးေတြကိုေတာင္ အလြတ္မရတာ… ခု ဂဏန္း၉လံုးပါတဲ႔ ဟန္းဖုန္းနံပါတ္ေတြ မွတ္မိဖုိ႔ဆုိတာ…. မလြယ္ေရးခ် မလြယ္ပါဗ်ိဳ႕)


- ၾကည္႔မွန္ခပ္ၾကီးၾကီး ( မ်က္နွာအျပည္႔မျမင္ရတဲ႔ မွန္ေသးေသးေလးနဲ႔ဆို ၾကည္႔ရတာအားမရလို႔… ဟုတ္တယ္ေလ… မွန္ၾကည္႔ပါတယ္ဆုိမွ မ်က္နွာတခုလံုး ေသခ်ာျမင္ရမွေပါ႔လုိ႔ :P အက်ည္းတန္ မွန္ၾကိဳက္လို႔ေျပာနဲ႔ေနာ္ ငိုမွာ… )


- ဘီးလွလွေလး ( သံေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ က်န္းမာေရးဘီးလုိ႔ ေရာင္းတဲ႔ဆုိင္ကေျပာတာပဲ… ဟုတ္မဟုတ္ေတာ႔ မသိဘူး… Helena ကို ဒီလုိလိမ္ေရာင္းရတာ လြယ္တယ္ေနာ႔ )


- Camella Baby Cake ( Baby Cake ဆုိလုိ႔ ကေလးစားတဲ႔ ကိတ္မုန္႔ေတာ႔ မထင္လုိက္ပါနဲ႔… ေပါင္ေပါင္ရိုက္တဲ႔ဟာကိုေျပာတာ :P )


- ေဘာလ္ပင္ ( သူက အဖံုးေနရာမွာ ဓါတ္မီးေလးပါတယ္… အရမ္းအလင္းၾကီးမဟုတ္ေပမဲ႔ ဘာမွမျမင္ရေအာင္ေမွာင္တဲ႔ ေလွကားလုိေနရာမ်ိဳးက်ေတာ႔ အသံုးတည္႔သား… ေနာက္ျပီး ေဘာလ္ပင္ကိုယ္ထည္မွာက က်မအၾကိဳက္ Emily ကာတြန္းပံုနဲ႔ အရိုးေခါင္းပံုေလးေတြပါလို႔ ေရးရမွာေတာင္ ႏွေျမာတယ္… ကုန္သြားမွာစုိးလုိ႔ )


- မ်က္မွန္ ( ေနကာမ်က္မွန္ဟုတ္ဘူးေနာ္… ပါ၀ါနဲ႔ဟာ… ဒါေပမဲ႔ အဲဒီ႔ေလာက္ၾကီးေတာ႔ မမ်ားပါဘူး… ဆရာ၀န္ကတက္ခုိင္းလို႔သာ တက္ရတာ… ႏွာေခါင္းမွာ အရာၾကီးထင္သြားမွာစုိးလုိ႔ မတက္တာမ်ားတယ္… ကြန္ပ်ဴတာသံုးတာမ်ားလို႔တက္ရပါတယ္ဆုိမွ ခုစာေရးေတာ႔ ေမ႔ျပီးမတက္ထားမိျပန္ဘူး… သြားယူလုိက္ဦးမယ္ )


- Lip Balm ( အရင္ကေတာ႔ Lip Gloss သံုးတာေပါ႔… သူက ေလတုိက္ရင္ ဆံပင္ေတြ လာလာကပ္တာနဲ႔ ဖယ္ရတာအလုပ္ရႈပ္လုိ႔… ပဲမ်ားဖုိ႔ ဆိုးပါတယ္ဆုိမွ သူ႔ကိုဖယ္ေနရတာက အလုပ္တလုပ္… ခုေတာ႔ Lip Balm နဲ႔ အဆင္ေျပသြားျပီ… ႏႈတ္ခမ္းကြာတာေတြ ဘာေတြလည္း ေပ်ာက္တယ္… ပဲမ်ားလို႔လဲရတယ္… ကဲ မပိုင္ဘူးလား )


- ေရေမႊး sample ( sample ဆုိလုိ႔ အလကားရတယ္ မထင္နဲ႔ေနာ္… အိတ္ထဲေဆာင္ထားဖုိ႔ တမင္၀ယ္ထားတာ… အိမ္က ဆြတ္လာတဲ႔ ေရေမႊးအနံ႔ နည္းနည္းပ်ယ္ျပီလုိ႔ ထင္တာနဲ႔ ထုတ္ျပီးသမ တာ… )


- Lotion ဘူးေသးေသးေလး ( လက္ဖ၀ါးေတြ ေျခာက္ရင္လိမ္းဖုိ႔ အျမဲ ထည္႔ထားတာ… အဲဒါ က်မရဲ႕ အမလက္ေဆာင္ေပးထားတာေလ.. သူလည္း sample လုိခပ္ေသးေသးပဲ… အိတ္ထဲထည္႔ဖုိ႔ ပိုအဆင္ေျပတာေပါ႔ )


- ေရွာက္သီးေဆးျပား ( ၾကံဳရင္ ေလွ်ာက္ေရာင္းမလားလုိ႔… ဟဲဟဲ )


- Streptsil ငံုေဆး ( ဒါကေတာ႔ ခုတေလာမွ က်မအိတ္ထဲေရာက္လာတာ… လည္ေခ်ာင္းအရမ္းနာျပီး ေခ်ာင္းဆုိးလုိ႔ေလ… သူက vitamin c အျပည္႔ပါတယ္တဲ႔… အရသာကေတာ႔ ပူရွိန္းခ်ဥ္ခ်ဥ္ေလး… )


- တစ္ရႈး နဲ႔ လက္ကိုင္ပု၀ါ ( လက္ကိုင္ပု၀ါေရာ၊ တစ္ရႈးေရာ ထည္႔ထားလုိ႔ မ်က္စိလည္သြားျပီဟုတ္… ဒါကဒီလုိ ရွိတယ္ေလ… ခုတေလာ နွာစီးေနေတာ႔ တစ္ရႈးနဲ႔ဆုိ တြက္ေျခမကိုက္လုိ႔ လက္ကိုင္ပု၀ါပါ ထပ္အားျဖည္႔ထားတာ… )


- wallet ( ဒီ အိတ္က ေတာ္ေတာ္ေတာင္ ေဟာင္းလုိ႔ ေဒါင္႔ေတြေတာင္ ဆုတ္ေနျပီ… ၾကိဳက္လြန္းလုိ႔ေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး… အသစ္၀ယ္ရမွာ နွေျမာလုိ႔ )


ဒါပဲ… ကုန္ျပီ… ခ်မ္းသာတာ ဒါအကုန္ပဲ။

Tuesday, 30 October 2007

ေဆာင္းတြင္းေအးေအး


ဆုေ၀က သူ႔ကိုလာ tagတဲ႔ ေဆာင္းတြင္းေအးေအးဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းေရးျပီးျပီးခ်င္းပဲ ျပန္tag မယ္တဲ႔… ေဆာင္းတြင္းေအးေအးဆိုရင္ ဒီဇင္ဘာလဲပါမွျဖစ္မယ္လို႔ ေျပာလည္းေျပာ tag လည္း tagပဲ… စိတ္ကူးနဲ႔ စာစီၾကည္႔ေတာ႔က် အၾကံဥာဏ္ေတြေတာင္ အိုက္စပ္စပ္နဲ႔… ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႔ေလ… ေဆာင္းတြင္းေအးေအး အေၾကာင္းကို ယပ္ေတာင္ေလး တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔ေတာ႔ ေရးရေသးတာေပါ႔႔…

မိဘ၀တ္ေပးသမွ်နဲ႔ ေက်နပ္တတ္တဲ႔ ငယ္ငယ္တံုးကက်ေတာ႔ ေအးလိုက္တဲ႔ ေဆာင္းရာသီ… ဆြယ္တာလွလွေလးေတြနဲ႔ ရႈိးေပးဖုိ႔ သိလာတဲ႔အရြယ္က်ေတာ႔ တမင္တကာ အရြဲ႕တိုက္တာက်ေနတာပဲ ေအးကိုမေအးေတာ႔ပါဘူး… ၀ယ္ထားတဲ႔ မာဖလာလွလွေလးေတြ လက္အိတ္ေတြထုတ္၀တ္ျပီး ပဲမ်ားၾကည္႔ရင္ ကိုယ္႔ပစၥည္းနဲ႔ ကိုယ္ေတာင္မွ ကိုရီးယားရူးလို႔ အေျပာခံရဦးမွာ ေသခ်ာတယ္… တကယ္ေတာ႔ေလ.. ေဆာင္းရာသီကို က်မအခ်စ္ဆံုးပဲ… က်မရဲ႕ ေမြးလလည္း ျဖစ္တဲ႔ ဒီဇင္ဘာမွာ ႏွင္းေတြေဖြးေနေအာင္က်ရင္ အရမ္းေကာင္းမွာပဲလုိ႔ အျမဲစိတ္ကူးယဥ္မိတယ္… ရန္ကုန္မွာ က်တတ္တဲ႔ ႏွင္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးေနာ္… မိုးရြာသလိုကို အဖတ္လိုက္က်တဲ႔ ႏွင္းမ်ိဳးက်ဖို႔ စိတ္ကူးယဥ္မိတာ… ရန္ကုန္မွာက ဒါဟာလံုး၀မျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ ကိစၥပဲေနာ္… အနည္းဆံုးေတာ႔ေလ ရုပ္ရွင္ကားေတြထဲမွာပဲ ျမင္ဖူးတဲ႔ ႏွင္းထုၾကီးထဲမွာ လမ္းေတာ႔ေလွ်ာက္ခ်င္မိသား… တေယာက္ထဲေတာ႔ ဘယ္ဟုတ္ပါ႔မလဲေနာ္… (ဟီးဟီး) ဒါကေတာ႔ တေန႔ေန႔ေပါ႔…. ေရးရင္းနဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြေတာင္ ေဘးေခ်ာ္ကုန္ျပီ…

ခုအခ်ိန္ထိ က်မ မွတ္မိေနေသးတဲ႔ ေဆာင္းတြင္းတြင္းေအးေအးေလးက ဟိုးလြန္ခဲ႔တဲ႔ ငါးႏွစ္ ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္က က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူးသြားခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ေလးပါ… အဲဒီ႔ႏွစ္တံုးက က်မရဲ႕ အေဒၚေတြ ေနထိုင္တဲ႔ လမ္းကလူေတြ အကုန္စုျပီး ဆြမ္းၾကီးေလာင္း အလႈပဲြေအာင္ျမင္တဲ႔ အေနနဲ႔သြားတဲ႔ အမွတ္တရခရီးေလးပါ… ကားတစီးလံုး ကိုယ္႔အသိေတြခ်ည္းပဲဆိုေတာ႔ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတာေပါ႔… ခက္တာက ေတာင္ေပၚလည္းေရာက္ေရာ… အုပ္စုကလည္းေတာင္႔ ၊ ဘုရားဖူးေတြကလည္းအရမ္းမ်ားနဲ႔ တည္းဖို႔ေနရာအတြက္ အခက္ၾကံဳပါေရာ… ေနာက္ဆံုးက်ေတာ႔ ရွာေတာ႔ေတြ႔ပါရဲ႕… ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက အခုမွေဆာက္လက္စၾကီး… က်န္တဲ႔တည္းခိုခန္းေတြကလည္း အကုန္လံုးလူေတြကအျပည္႔နဲ႔ျဖစ္ေနပါတယ္… ဒီေတာ႔ အဲဒီ႔ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ တည္းရင္တည္း ၊ မတည္းလို႔ကေတာ႔ ရင္ျပင္ေတာ္မွာပဲ ဒီအတိုင္းေကြးရေတာ႔မယ္႔ ဒီဇိုင္းေပါ႔… ေရြးစရာလည္းမရွိေတာ႔ ေနာက္္ဆံုးအဲဒီ႔မွာပဲ ေသာင္တင္ေရာဆုိပါေတာ႔… ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကလည္း ေဆာက္လက္စဆိုတဲ႔အတိုင္း အဂၤေတေတာင္ မကိုင္ရေသးပါဘူး… ၾကမ္းျပင္မွာလည္း ဘိလပ္ေျမအမႈန္႔ေတြ ပြက်ဲလို႔… အဲဒီ႔အေပၚမွာ အကြက္က်ဲက်ဲနဲ႔ ဖ်ာၾကမ္းတခ်ပ္ပဲ ခင္းထားတာပါ… ေရာက္စကေတာ႔ ဘယ္သတိထားမိမလဲေနာ္… ညေရာက္လို႔ အိပ္မယ္ဆိုေတာ႔မွ ဒုကၡနဲ႔ လွလွေတြ႔ေတာ႔တာပဲ… ေလေတြတရေဟာတိုက္ပါတယ္ဆိုမွ ေခါင္မိုးကလည္း ေဟာင္းေလာင္းေပါက္… ေစာင္ေတြဘာေတြကလည္း ဒီေလာက္ထိမထင္ထားေတာ႔ အလံုအေလာက္ဘယ္ပါပါ႔မလဲ… ကဗ်ာေတာ႔ဆန္သား… လွဲေနရင္းေမာ႔ၾကည္႔လုိက္ရင္ ၾကယ္ေလးေတြက တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔… ဒါေပမဲ႔ အဲ႔ဒီ႔အခ်ိန္မွာ ကဗ်ာဆန္တာေတြ ဘာေတြ အသာထား… ဘာျဖစ္ျဖစ္မခံစားႏိုင္ပါဘူး… ေသြးခဲေအာင္ေအးတယ္ ၊ အရိုးကြဲေအာင္ေအးတယ္ ၊ ေမးရိုက္ေအာင္ေအးတယ္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးပဲေနမွာလို႔ေတာင္ စဥ္းစားမိတယ္… ကားစီးလာရတာေရာ ခရီးပန္းတာေတြေရာေၾကာင္႔ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေမာက်သင္႔ေပမဲ႔… က်မ ေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ အလြန္ဆံုးနာရီ၀က္ပဲ… ျပန္နုိးလာျပီး ခ်မ္းစိမ္႔တက္လာလုိက္တာ ဘယ္နားကဘယ္လိုေအးမွန္း မသိကိုေအးတယ္… ဘယ္လိုမွ မတတ္နိုင္တဲ႔အဆံုးက်ေတာ႔ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျပီး ကုိယ္႔ဒူးကိုယ္ျပန္ဖက္ထားရတယ္… အခန္းထဲမွာက မိန္းကေလးေတြစုအိပ္ၾကတာ က်မအေဒၚအပါအ၀င္ ေျခာက္ေယာက္ေလာက္ရွိပါတယ္… ထုိင္ေနရင္းနဲ႔ ေဘးဘီကိုၾကည္႔မိေတာ႔ ေအာ္… အကုန္လံုးအိပ္ေမာက်လုိ႔… က်မမွာသာ ေျခဖ်ားေတြပါေအးစက္လုိ႔ ထံုက်င္က်င္ၾကီးေတာင္ ျဖစ္လာသလုိပဲ… က်မတေယာက္ထဲ အခ်မ္းပိုျပီး အိပ္မေပ်ာ္နိုင္ပဲ ငုတ္တုတ္ျဖစ္ေနတာ… က်မအေဒၚမဟုတ္တဲ႔ ေနာက္အန္တီၾကီးတေယာက္ဆုိရင္ ေဟာက္လုိက္တာမွ အသံၾကီးကိုဟိန္းလုိ႔… တိတ္ဆိတ္ျပီး ေမးရိုက္ေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ႔ ညသန္းေခါင္မွာ မနာလုိျဖစ္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ဟိန္းေနတဲ႔ ေဟာက္သံၾကီးရယ္ ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲလွလွ မခံစားေပးနိုင္ခဲ႔တဲ႔ ေကာင္းကင္က်ယ္ၾကီးရဲ႕ေအာက္မွာ က်မတေယာက္ေတာ႔ ငုတ္တုတ္ထုိင္ေနရင္းနဲ႔ မနက္လင္းခဲ႔ရတယ္…

အရုဏ္တက္ျပီး ေနစထြက္တဲ႔ အခ်ိန္က်မွ နဲနဲေႏြးသြားျပီး က်မအိပ္ေမာက်သြားေတာ႔တယ္… ေနာက္တေန႔က်ေတာ႔မွ တည္းခိုခန္းတခုက အခန္းလြတ္လို႔ အဲဒီ႔ကို ေျပာင္းရတယ္… ပထမဆံုး ညတံုးကေလာက္ေတာ႔ မခံစားရေတာ႔ဘူးေပါ႔ေလ…

အခုစာေရးေနရင္းနဲ႔ ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔ေတာ႔က် အဲဒီ႔တံုးက ခ်မ္းခဲ႔တာ ေပါ႔ရႊတ္ရႊတ္ၾကီးျဖစ္ေနသလိုပဲ… ေသာက္လက္စ juice ခြက္နဲ႔ ယပ္ေတာင္ကိုတလွည္႔စီ ၾကည္႔ျပီး ေရးရင္းနဲ႔ ျပံဳးစိစိေတာင္ ျဖစ္မိပါတယ္…။

Sunday, 21 October 2007

က်မအၾကိဳက္ music bandမ်ား

ခုတေလာ စိတ္ေတြရႈပ္ေထြးေနလုိ႔ ရီစရာေလးေတြ မေရးႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္... ေရးျပီးသားကို ျပန္ဖတ္ၾကည္႔ျပန္ေတာ႔လဲ အသက္မပါသလုိၾကီး ျဖစ္ေနတယ္... ဒါေၾကာင္႔ ဒီတေခါက္ေတာ႔ က်မ အၾကိဳက္ music band ေတြရဲ႕ အေၾကာင္းေလးေတြ တင္လိုက္ပါတယ္... အားလံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္... ဒါေပမဲ႔ မၾကာခင္မွာ ဂီြ ေဂၚ အစီအစဥ္ကို တတ္သမွ်မွတ္သမွ်ေလး ေရးျပီး ဆက္တင္သြားမွာပါ... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္...




ပထမဆံုး က်မအၾကိဳက္ bandေလးေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပး ပါရေစေနာ္... သူတို႔ သီခ်င္းေလးေတြ နားေထာင္ၾကည္႕ခ်င္ရင္ က်မရဲ႕ play list ထဲမွာ နားေထာင္လုိ႔ ရပါတယ္ရွင္... ဒီ band ေလးကေတာ႔ Plain White T's ပါ... Hey There Delilah သီခ်င္းေလးရဲ႕ ပိုင္ရွင္ပါ...







ေနာက္ တဖြဲ႕ကေတာ႔ The Click Five ပါ... က်မ play list ထဲက Jenny သီခ်င္းကို ဆိုတဲ႔ အဖြဲ႕ေလးပါ... vocal အသစ္ ေျပာင္းသြားတဲ႔ bandျဖစ္ပါတယ္...












ဒီ bandေလးကေတာ႔ Cobra Starship ပါ... က်မ play list ထဲက Church of Hot Addiction သီခ်င္းဆိုတဲ႔ band ပါ... ဒီband မွာ မိန္းကေလး တေယာက္က keyboard တီးပါတယ္... ဒီvocalက ရုပ္ရွင္ကားတကား ျဖစ္တဲ႔ Snake on The Plane ထဲက ဇာတ္၀င္ေတးကို ဆိုေပးခဲ႔သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္...





Stolen သီခ်င္းကို ဆိုထားတဲ႔ Dashboard Confessional ပါ...












Paramore ပါရွင္... မိန္းကေလး vocalist နဲ႔ ဒီ band ေလးဟာ သံစဥ္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ကိုမွ ၾကိဳက္သူေတြ အတြက္ ပိုအဆင္ေျပမွာပါ... က်မစိ္တ္ညစ္တိုင္း နားေထာင္တတ္တာက Paramore ရဲ႕ Pressure ပါရွင္...








Shiny Toy Guns ပါ... သူတို႔ရဲ႕ Le Disko သီခ်င္းေလးနဲ႔ ကလိုက္ၾကရေအာင္... :P











မၾကာေသးမီက album အသစ္ထြက္ထားတဲ႔ The Used ပါ... က်မ play list ထဲဲက Smother Me သီခ်င္းေလးက ရွားရွားပါးပါးပါ... သူတို႔ bandရဲ႕ အျခားသီခ်င္းမ်ားနဲ႔ မတူတဲ႔ အဲဒီ႔သီခ်င္းေအးေလးကို နားေထာင္ၾကည္႔ပါဦးေနာ္....













က်မ အေတာ္ၾကိဳက္တဲ႔ band ပါ... Panic! At The Disco တဲ႔... Fever You Can't Sweat Out ဆိုတဲ႔ album တခုပဲထြက္ရေသးတဲ႔ သူတို႔ band ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကလည္း မေသးပါဘူး...









Evanescence ပါ... သူ႕ရဲ႕ Anywhere But Home ဆုိတဲ႔ album ကို ဘယ္ႏွေခါက္ ျပန္နားေထာင္နားေထာင္ က်မအတြက္ေတာ႔ မရိုးႏိုင္ပါဘူး... ေနာက္ဆံုး album ျဖစ္တဲ႔ The Open Door ဆိုလည္းေကာင္းတာပဲ... သူမတူေဇာ္စိမ္းေတာင္ သူ႔သီခ်င္းေတြကို ဂိုက္ေပးအၾကမ္းစားနဲ႔ ျပန္ဆိုေနတာ ၾကားေတာ႔ က်မစိတ္ထဲမွာ ႏွေျမာေနသလိုပဲ... ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ႔မလဲေလေနာ္... own tune ကိုသိတာ လက္တဆုပ္စာပဲ ရွိတယ္ဆိုျပီး ေျပာလို႔ေျပာနဲ႔... ကိုယ္က အဲဒီ႔လက္တဆုပ္ထဲပါေနေလေတာ႔... :P



Bullet For My Valentine ပါ... album တခုထဲပဲ ထြက္ရေသးပါတယ္ ... သူတို႔သီခ်င္းေတြက က်မ အၾကိဳက္ဆံုးကေတာ႔ Tears Don't Fall, All These Things I Hate (revolve around me) နဲ႔ Suffocating under Words of Sorrow ပါ...