Wednesday, 20 February 2008
Saturday, 9 February 2008
ညီမေလးတုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္။ ။
ေကာင္းကင္ျပာကို
တိမ္ညစ္တို႕ အုပ္စိုး
ၿပီးေတာ့ ..
အက္ဆစ္မိုးတို႕ ရြာခ်
ဘ၀ေတြ နစ္မြန္း သြားၾကတယ္။
ေက်းငွက္ေတြက အေတာင္ပံေတြကို တမ္းတ
ပန္းပြင့္ေတြက ရနံ႕ေတြကို သတိရ
စမ္းေခ်ာင္းေတြက စီးဆင္းခြင့္ေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကရင္း
စိတ္ကူးေတြကို ျမိဳသိပ္
တိတ္တဆိတ္ ခရီးဆက္ၾကတယ္။
တေန႕ေန႕ေပါ့…
တိမ္ညစ္တို႕ ဖရိုဖရဲ
မိုးစက္ေတြ စဲမယ့္ တစ္ေန႕
ၿငိမ္းခ်မး္ျခင္းရဲ႕ ေရွ႕မွာ
ငါတုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္။ ။
( ေနဘုန္းလတ္ )
* * * * *
Let’s go.. My Friends
In our Brain,
There is a firm Faith
Which is forever definite
For the eternity of fate.
In our Mind,
There is a gentle compassion
Without hoping anything
For everybody meeting.
In our Heart,
There is a white Love
Without any attachment
For the hate no end.
Let’s go My Friends
In the Momentary period
By living with the right and honest
Let’s leave the real history of the Guest
As the precious instance for the world of us.
( ေနဘုန္းလတ္ )
Thursday, 7 February 2008
` ခဏတာ ခဲြခြာေနရေသာ အကို´
ေခတၱ ခြဲခြာေနရေသာ က်မ အကို အတြက္ ညီမတေယာက္က ေရးထားတဲ႕ စာေလးပါ။ သူ႕ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ႔ဂ္ မရွိတဲ႕ အတြက္ေၾကာင္႕ က်မ ဘေလာ႕ဂ္မွာ အားလံုးဖတ္လုိ႕ ရေအာင္ တင္ေပးတာပါ။ အကို တေယာက္အတြက္ ညီမေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို ဖတ္ရႈၾကည္႕ပါဦးေနာ္။ က်မကိုယ္တုိင္ စာရိုက္ေပးခဲ႕တာ ျဖစ္သလုိ လိုအပ္တဲ႕ ေနရာေလးေတြကို ျဖည္႕စြက္ေပးထားပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ စာတလံုးတုိင္းကို ခံစားခ်က္မ်ားျဖင္႕ ဖြဲ႕သီထားသည္ ျဖစ္ပါ၍....
ေနဘုန္းလတ္သို႕.....
ခံစားခ်က္ကို စာဖြဲ႕ျပခ်င္ေသာ္လည္း စာမဖြဲ႕တတ္တဲ႕ ညီမေလး ဒီအတုိင္းပဲ ခံစားခ်က္ကို ခ်ေရးျဖစ္တယ္။ ကိုၾကီးေက်ာ္ သိႏိုင္ပါေစ.....။
သတင္းဆုိးၾကီးကို ၾကားၾကားျခင္း စိတ္ေတြ မတည္မျငိမ္ႏုိင္ဘဲ ျပိဳလဲခဲ႕ရတယ္။ ဘယ္လုိျဖစ္ရတာလဲ အကိုရယ္။ ေမွ်ာ္လင္႕ထားျခင္း မရွိတဲ႕ ကိစၥကို ဘယ္လုိမွ မယံုၾကည္ႏုိင္ဘဲ အိမ္ကို အေျပးျပန္ခဲ႕ရတယ္။ အတည္မျပဳႏိုင္ေသးတဲ႕ အေျခအေနမွာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ ေရာင္ျခည္ေလးနဲ႕ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကိုပဲ ေတြးေနမိတယ္။ ညက်ေတာ႕ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ဘဲ အိမ္အျပင္ဘက္ကိုပဲ တခ်ိန္လံုး ေစာင္႕ေမွ်ာ္ေနမိတယ္။ တံခါးေတြဖြင္႔ရင္း ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာနဲ႕ေပါ႔။
ကိုေက်ာ္ လြမ္းတယ္ဆုိတဲ႕ စကားကို သံုးလုိ႕ရလား...။ သတိရတာ ထပ္ပိုလုိ႕ေပါ႔။ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလွတဲ႕ ဘ၀ၾကီးထဲမွာ စိတ္ပ်က္စရာေတြက ဘာျဖစ္လုိ႕ တခုျပီး တခု ၾကံဳၾကိဳက္ေနရတာလဲဟင္... ။ လစ္ဟာေနတဲ႕ ေနရာမွာ ဘယ္သူ႕ကို အစားထုိးရမွာလဲ... ။ ဘာနဲ႕ အစားထုိးရမွာလဲဟင္... ။ ဂုဏ္ယူတယ္ဆုိတဲ႕ စကားနဲ႕ပဲ ေျဖသိမ္႕ေနရမွာလား... ။ ၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ပဲ ငိုေၾကြးျပရမွာလား... ။ စိတ္သေဘာထားေကာင္းလွတဲ႕ ငါ႕ အကိုကို ဘယ္သူေတြကမ်ား မ်က္မုန္းက်ိဳးရတာလဲ... ။ ဘာအျပစ္နဲ႔မ်ား စြဲခ်က္တင္ခ်င္ရတာလဲ... ။ ငါ႕အကိုလို လူမ်ိဳးဟာ မိခင္ေတြအတြက္ သားေကာင္းတေယာက္... ညီမေတြအတြက္ အကိုေကာင္း တေယာက္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ မိတ္ေဆြေကာင္းတေယာက္ပါ။ တုိင္းျပည္အတြက္ဆိုလည္း ရတနာေကာင္းပါ။
ညီမေလးနဲ႕ အကိုၾကားမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ မတူညီတာမ်ားတယ္ေနာ္။ အျမဲတမ္း ျငင္းခံုၾကရင္း..... အကိုရယ္ သတိရလုိက္တာ... ။ ညီမေလးအတြက္ အဂၤါေန႕ေတြဟာ ကံဆုိးတတ္တယ္ထင္ပါရဲ႕။ အေဖ႕ကိစၥတုန္းကလည္း အဂၤါေန႕ေလ။ ေနာက္ျပီး အျခားအျခားေသာ အဂၤါေန႕ေတြမွာလဲ ညီမေလး ကံဆုိးခဲ႕ေသးတယ္။ ဒီလုိ အကို႕ ကို ေျပာမိရင္ ` နင္ စိတ္ထင္လုိ႕ပါ ညီမရယ္ ´ လုိ႕ အကို ျပန္ေျပာမယ္႕ စကားေလး ေတြးျပီး ၾကားေယာင္မိတယ္။
အဖုိ္းေမြးေန႕တုန္းကလည္းေလ အကို႕ကို ေမွ်ာ္ေနမိၾကတယ္။ မလာျဖစ္မယ္မွန္း သိရက္နဲ႕ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြအားလံုး လာရာလမ္းကို သက္ျပင္းခ်ခ်ျပီး မတုိင္ပင္ထားပဲ အခါခါ ေငးေမာမိတယ္။ တေယာက္ရင္ထဲ တေယာက္နားလည္ရင္း အသက္မပါတဲ႕ အျပံဳးတုေတြ ဟန္ေဆာင္ ဆင္ျမန္းထားၾကတယ္။ အကိုဟာ ဒီေန႕အတြက္ တန္ဖိုးအၾကီးဆံုး ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ ျဖစ္မယ္ဆုိတာ အကို သိႏိုင္ပါ႕မလား... ။ အကုိလည္း ညီမေလးတုိ႕ကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လြမ္းေနလိုက္မလဲ.... ။
ဒီအခ်ိန္ဆုိ ဘုန္းၾကီးဆြမ္းကပ္ေနျပီ... ။ ဒီအခ်ိန္ဆုိ ဧည္႕သည္ေတြမ်ားလုိ႕ အလုပ္ရႈပ္ေနျပီ... ။ ဒီအခ်ိန္ဆုိ ကိတ္မုန္႕ခြဲလုိ႕ ညီမေလးတုိ႕ လူစံုေနျပီလုိ႕ အကို ေတြးမိမွာပဲေနာ္။ ညီမေလးတုိ႕ေရာ ေပ်ာ္ေနမယ္လုိ႕ ထင္လား ကိုေက်ာ္.... ။
အကို႕ အားရပါးရ ရယ္သံ ၊ ညီမေတြ ေျပာသမွ် သေဘာက်ျပီး ေအးခ်မ္းစြာ ျပံဳးတတ္တဲ႕ အကို႕အျပံဳးေတြကို မေတြ႕ရေတာ႕ ညီမေလးတုိ႕အဖုိ႕ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရင္နာရသလဲဆုိတာ... အကို႕ေဘးနားရွိေနမယ္႕ လူၾကီးေတြ သိမွ သိပါေလစ... ။ ကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္ၾကပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းမိပါတယ္ေလ။
ေမာင္ႏွမေတြ ဆံုႏုိင္တုန္း ျပည္ေထာင္စုေန႕ၾကရင္ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူး သြားရေကာင္းမလားလုိ႕ ညီမေလး ေတြးေနတာ။ အသက္ေတြ ၾကီးလာေလေလ စုစည္းရ ခက္လာေလေလ ျဖစ္လာျပီ မဟုတ္လား။ အိမ္ေထာင္ေတြ မက်ခင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေမာင္ႏွမေတြခ်ည္းပဲ စုျပီး ခရီးသြားခ်င္ခဲ႕တာ.... အသီးသီး မေ၀းကြာခင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ေသးတယ္ အကိုေရ။
ဟူးးး...... ။ ညီမေလးရဲ႕ အေတြးေတြကလည္း မ်ားလုိက္တာေနာ္။ စိတ္ေတြလည္း မတည္ျငိမ္ႏုိင္ေသးပါလား အကိုရယ္။ အာရံုေတြလည္း စုစည္းလုိ႕ကို မရပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ႕ အားကိုးရာဟာ တခုတည္းေသာ အတုမရွိ ျမတ္စြာဘုရားေလ။ ျမတ္စြာဘုရားကို တုိင္တည္ရင္း အကို႕အတြက္ ဆုေတြ အထပ္ထပ္ေတာင္းေနမိတယ္။ သစၥာေတြလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ဆုိေနမိတယ္။ ညီမေလး ျပဳသမွ် ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ အစုစုကိုလည္း အကို႕ အတြက္ ေမတၱာပို႕ပါတယ္ အကုိရယ္။ ခ်စ္စကို ရွည္ေစ မုန္းစကို တုိေစေပါ႕ေနာ္။
ဘာလုိလုိနဲ႕ အကိုနဲ႕ ေ၀းေနတာ ကိုးရက္ေတာင္ ရွိျပီေပါ႕။ ဒီလုိခြဲခြာျခင္းမ်ိဳး ေနာင္ကို ဘယ္ေတာ႕မွ မျဖစ္ရပါေစနဲ႕လုိ႕ ဆုေတာင္းပါတယ္ အကိုရယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႕ ... ညီမေလးတုိ႕ ခ်စ္တဲ႕ ကိုေက်ာ္ တေယာက္ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ၊ ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႕ ျပည္႕စံုျပီး အျမန္ဆံုး အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ကင္းလြတ္ပါေစ။ ရိုးသားျဖဴစင္တဲ႕ က်မ အကို လူေကာင္း သူေကာင္းေတြနဲ႕ ေတြ႕ပါေစလုိ႕ ညီမေလး ဆုေတာင္းရင္းနဲ႕...... ။
လြမ္းလုိက္တာ ကိုေက်ာ္ရယ္........ ။
Written by
Thinzzar
6.2.08
Tuesday, 5 February 2008
ကိုၾကီးေနဘုန္းလတ္သို႔ ….
"ၿမိဳ႕စားႀကီးေနဘုန္းလတ္" လို႔ နာမည္တြင္ခဲ့တဲ့သူ။ မႏွစ္က ဒီလုိေန႔မွာပဲ
"လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္" ဘေလာ့ဂ္ေလးကို သူကိုယ္တိုင္ အသက္သြင္းခဲ့တယ္။
ဒီေန႔ ေတာ့ တစ္ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္သြားျပီေပါ့။ မွတ္မွတ္ရရ သူ ့
ဘေလာ့ဂ္မွာ ပထမဆံုးတင္လိုက္တဲ့ ပို႔စ္နာမည္ကလည္း "လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္"
တဲ့။ လက္ေတြ႔ဘဝမွာ သူလြတ္က်ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာ၊ ဒါမွမဟုတ္ အႏုပညာသမားဆိုတဲ့
အမည္နာမေတြအတြက္ သူ ့ဘေလာ့ဂ္ဟာ သစၥာရိွတဲ့ လူယံု၊ အစြမ္းထက္တဲ့ လက္နက္၊
အရိပ္ေကာင္းတဲ့ ေညာင္သစ္ပင္လို အသံုးေတာ္ခံခဲ့တယ္။ ရက္ေပါင္း ၃၆၅
ရက္အတြင္းမွာ သူ ့ျမိဳ႕ေတာ္က စာေကာင္းစာသန္႔ ၁၂၂ ပုဒ္
ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ျပီးၿပီ။ ဒီစာေတြေၾကာင့္ ဖတ္သူေတြအတြက္ သုတပန္းေတြ
လန္းလာခဲ့တယ္ ၊ ရသလမ္းေတြ ဆန္းလာခဲ့တယ္ ၊ ပညာမီးေတြ လင္းပလာခဲ့တယ္ ။
သူကေတာ့ သတိထားမိခ်င္မွ ထားမိလိမ့္မယ္။
ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အတြက္ ပထမဆံုးဆိုတဲ့ စကားလံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သူနဲ႔
လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္လည္း ရင္းနွီးကၽြမ္း၀င္ခဲ့တယ္္။
ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေတြကို ပထမဆံုး ပံုႏွိပ္မယ့္စာအုပ္အတြက္ တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႔ သူ
အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ စာအုပ္ကိစၥ ေဆြးေႏြးပြဲတိုင္းကိုု
မပ်က္မကြက္တက္ေရာက္ခဲ့သူဟာလည္း သူ တစ္ဦးတည္း ရိွခဲ့တယ္။ ေနာက္ျပီး
ရန္ကုန္မွာ ပထမဆံုးက်င္းပခဲ့တဲ့ Blog Day Seminar အတြက္လည္း သူ
ပါ၀င္ခဲ့တယ္။ MRTV4 နဲ႔ အျခားေသာ မီဒီယာေတြအၾကားမွာ ဘေလာ့ဂ္ေလာက
အေၾကာင္းကို သူခ်ျပရဲခဲ့တယ္။ ေဝဖန္မႈေတြကို လက္ခံခဲ့တယ္။ ေမးခြန္းေတြကို
အျပံဳးနဲ႔ ေျဖၾကားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။
ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ဂါရပ္၀န္းမွာ ဓေလ့ထံုးတမ္းတစ္ခုရိွတာက ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု
ဒါမွမဟုတ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါတစ္ေယာက္ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေတြမွာ အထူးေရးသားတဲ့
ပို႔စ္ေတြ တင္တတ္္ၾကတယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက လာႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္၊ Comment ေတြ
ခ်ီးျမွင့္ၾကတယ္။
ဒီေန႔ သူ ့ရင္နဲ႔ တည္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီး တစ္ႏွစ္ျပည့္တယ္။
ခုလိုအခ်ိန္မွာ သူသာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေရးသားခြင့္ရမယ္ဆိုရင္
သူ႕ဘေလာ့ဂ္အတြက္ အထိမ္းအမွတ္ပို႔စ္တင္မယ့္ အစီအစဥ္ရိွမယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ။
ဒါေပမယ့္ သူ … ဘယ္မွာလဲ ။ သူေရးမယ့္ ပို႔စ္မွာ Comment ေရးဖို႔
ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ သူ႔ရဲ႕ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး
ေစာင့္ေနၾကတယ္။ " ျမိဳ႕စားၾကီး " လို႔ စေနာက္ၾကဖို႔ ေစာင့္ေနၾကတယ္ …
ဇန္နဝါရီ ၂၉ ကတည္းက ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ့ရတဲ့ သူ ့ျမိဳ႕ေတာ္မွာ အျပံဳးေတြနဲ႔
ဖုံးလႊမ္းေနေစခ်င္တာ … ရယ္သံေတြနဲ႔ စည္ညံေနေစခ်င္တာ … ဒါေတြအတြက္
အားလံုးက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ ..။
ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကို ခ်စ္ၾကည္ေစခ်င္တဲ့ သူ႕အတြက္၊ လူငယ္ေတြကို
ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ သူ ႔အတြက္၊ တိုင္းျပည္ကို တကယ္ခ်စ္တဲ့ သူ ့အတြက္
ေဘးဒုကၡဆိုတာ ျမဴတစ္မႈန္စာေတာင္ က်ေရာက္မလာေစဖို႔ ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းမွ
ညီအကိုေမာင္နွမအားလံုးက ဒီအမွတ္တရ ပို႔စ္ေလးနဲ႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
Wednesday, 5 December 2007
happy birthday ...
အရမ္း ခ်မ္းေနတဲ႔
ဒီဇင္ဘာလရဲ႕ အရုဏ္တက္မွာ
အသက္နဲ႔ရင္း ၾကင္နာျခင္းစခဲ႔တဲ႔
ေမေမေရ…
ေက်းဇူးပါေနာ္။
ျဖတ္သန္းခဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္
လုိခ်င္တာ ရလုိ႔ ေပ်ာ္ခဲ႔ဖူးတာထက္
ကံၾကမၼာ အခ်ိဳးအေကြ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေၾကာင္႔
ငိုခဲ႔ရတာေတြ ပိုျပီး အမွတ္ရေနတယ္ ေမေမ…. ။
ဒါေပမဲ႔ေလ
ေမေမေပးတဲ႔ ေမတၱာနဲ႔ သတၱိေတြထမ္းပိုး
သမီးဆက္ေလွ်ာက္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္
အနားကေတာ႔ လမ္းျပလွည္႔ပါဦး ေမေမ။
ဆုိးခဲ႔ မုိက္ခဲ႕တာေတြ
အျပစ္မျမင္
ဆံုးမပဲ႔ျပင္လုိ႔ အၾကြင္းမဲ႔ ေပးဆပ္တဲ႔ ေမေမေရ..
ေမေမ နားခုိဖို႔
သစ္ပင္တပင္ မျဖစ္ႏုိင္ေသးရင္ေတာင္မွ
ဆူးေညွာင္႔ ခလုတ္ေတာ႔ မျဖစ္ေစရဘူးေနာ္။
က်မ ဒီ အသက္အရြယ္ထိ ေရာက္ေအာင္ ေကၽြးေမြး ျပဳစု ေစာင္႔ေရွာက္ခဲ႔တဲ႔ ေမေမ႔ ကို ေမြးေန႔မွာ ကဗ်ာေလးနဲ႔ ဦးညႊတ္ရင္း… ။
ခု၇ရက္ေန႔မွာ ေရာက္ရွိမယ့္ ေမြးေန႔က က်မ အသက္ ၂၃ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ေလးပါ။ လာလည္ၾကတဲ႔သူ အားလံုး အားလံုး ကို ေက်းဇူးပါေနာ္။ ကဲ… ခု မုန္႔ေကၽြးမယ္႔ အစီအစဥ္ေလး စရေအာင္... က်မက အစပ္ၾကိဳက္ေတာ႔ ယိုးဒယား အစားအစာ စပ္စပ္ေလးေတြနဲ႔ ဧည္႔ခံလုိက္မယ္ေနာ္။ စားျပီးလုိ႔ အရမ္းစပ္ေနလည္း ဘာမွ မပူနဲ႔ေနာ္။


.jpg)
ဟီးဟီး.. ေနာက္ဆံုး အခ်ိဳပြဲ မစားခင္ စားသြားဦးေနာ္။ ခင္ရင္ အကုန္စား။ မခင္ရင္လည္း တေတာင္႔ေတာ႔စား။
ကိတ္မုန္႔ နဲ႔ coffee latte ရွိေသးတယ္ ။ ေကာ္ဖီမၾကိဳက္သူေတြ အတြက္ကေတာ႔ ေရခဲမုန္႔ နဲ႔ အသီးေဖ်ာ္ရည္ လည္း ပါတယ္ေနာ္။ နည္းေနေသးရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေကာ္နက္ရွင္အစုတ္ပလုတ္ကို အံတုျပီး အျမန္တင္ထားရတာ မုိ႔လို႔ လုိအပ္တာရွိရင္ ခြင္႔လႊတ္ပါလုိ႔…. ။








