ေဆာင္းတြင္းေအးေအး

ဆုေ၀က သူ႔ကိုလာ tagတဲ႔ ေဆာင္းတြင္းေအးေအးဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းေရးျပီးျပီးခ်င္းပဲ ျပန္tag မယ္တဲ႔… ေဆာင္းတြင္းေအးေအးဆိုရင္ ဒီဇင္ဘာလဲပါမွျဖစ္မယ္လို႔ ေျပာလည္းေျပာ tag လည္း tagပဲ… စိတ္ကူးနဲ႔ စာစီၾကည္႔ေတာ႔က် အၾကံဥာဏ္ေတြေတာင္ အိုက္စပ္စပ္နဲ႔… ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႔ေလ… ေဆာင္းတြင္းေအးေအး အေၾကာင္းကို ယပ္ေတာင္ေလး တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔ေတာ႔ ေရးရေသးတာေပါ႔႔…

မိဘ၀တ္ေပးသမွ်နဲ႔ ေက်နပ္တတ္တဲ႔ ငယ္ငယ္တံုးကက်ေတာ႔ ေအးလိုက္တဲ႔ ေဆာင္းရာသီ… ဆြယ္တာလွလွေလးေတြနဲ႔ ရႈိးေပးဖုိ႔ သိလာတဲ႔အရြယ္က်ေတာ႔ တမင္တကာ အရြဲ႕တိုက္တာက်ေနတာပဲ ေအးကိုမေအးေတာ႔ပါဘူး… ၀ယ္ထားတဲ႔ မာဖလာလွလွေလးေတြ လက္အိတ္ေတြထုတ္၀တ္ျပီး ပဲမ်ားၾကည္႔ရင္ ကိုယ္႔ပစၥည္းနဲ႔ ကိုယ္ေတာင္မွ ကိုရီးယားရူးလို႔ အေျပာခံရဦးမွာ ေသခ်ာတယ္… တကယ္ေတာ႔ေလ.. ေဆာင္းရာသီကို က်မအခ်စ္ဆံုးပဲ… က်မရဲ႕ ေမြးလလည္း ျဖစ္တဲ႔ ဒီဇင္ဘာမွာ ႏွင္းေတြေဖြးေနေအာင္က်ရင္ အရမ္းေကာင္းမွာပဲလုိ႔ အျမဲစိတ္ကူးယဥ္မိတယ္… ရန္ကုန္မွာ က်တတ္တဲ႔ ႏွင္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးေနာ္… မိုးရြာသလိုကို အဖတ္လိုက္က်တဲ႔ ႏွင္းမ်ိဳးက်ဖို႔ စိတ္ကူးယဥ္မိတာ… ရန္ကုန္မွာက ဒါဟာလံုး၀မျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ ကိစၥပဲေနာ္… အနည္းဆံုးေတာ႔ေလ ရုပ္ရွင္ကားေတြထဲမွာပဲ ျမင္ဖူးတဲ႔ ႏွင္းထုၾကီးထဲမွာ လမ္းေတာ႔ေလွ်ာက္ခ်င္မိသား… တေယာက္ထဲေတာ႔ ဘယ္ဟုတ္ပါ႔မလဲေနာ္… (ဟီးဟီး) ဒါကေတာ႔ တေန႔ေန႔ေပါ႔…. ေရးရင္းနဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြေတာင္ ေဘးေခ်ာ္ကုန္ျပီ…

ခုအခ်ိန္ထိ က်မ မွတ္မိေနေသးတဲ႔ ေဆာင္းတြင္းတြင္းေအးေအးေလးက ဟိုးလြန္ခဲ႔တဲ႔ ငါးႏွစ္ ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္က က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူးသြားခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ေလးပါ… အဲဒီ႔ႏွစ္တံုးက က်မရဲ႕ အေဒၚေတြ ေနထိုင္တဲ႔ လမ္းကလူေတြ အကုန္စုျပီး ဆြမ္းၾကီးေလာင္း အလႈပဲြေအာင္ျမင္တဲ႔ အေနနဲ႔သြားတဲ႔ အမွတ္တရခရီးေလးပါ… ကားတစီးလံုး ကိုယ္႔အသိေတြခ်ည္းပဲဆိုေတာ႔ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတာေပါ႔… ခက္တာက ေတာင္ေပၚလည္းေရာက္ေရာ… အုပ္စုကလည္းေတာင္႔ ၊ ဘုရားဖူးေတြကလည္းအရမ္းမ်ားနဲ႔ တည္းဖို႔ေနရာအတြက္ အခက္ၾကံဳပါေရာ… ေနာက္ဆံုးက်ေတာ႔ ရွာေတာ႔ေတြ႔ပါရဲ႕… ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက အခုမွေဆာက္လက္စၾကီး… က်န္တဲ႔တည္းခိုခန္းေတြကလည္း အကုန္လံုးလူေတြကအျပည္႔နဲ႔ျဖစ္ေနပါတယ္… ဒီေတာ႔ အဲဒီ႔ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ တည္းရင္တည္း ၊ မတည္းလို႔ကေတာ႔ ရင္ျပင္ေတာ္မွာပဲ ဒီအတိုင္းေကြးရေတာ႔မယ္႔ ဒီဇိုင္းေပါ႔… ေရြးစရာလည္းမရွိေတာ႔ ေနာက္္ဆံုးအဲဒီ႔မွာပဲ ေသာင္တင္ေရာဆုိပါေတာ႔… ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကလည္း ေဆာက္လက္စဆိုတဲ႔အတိုင္း အဂၤေတေတာင္ မကိုင္ရေသးပါဘူး… ၾကမ္းျပင္မွာလည္း ဘိလပ္ေျမအမႈန္႔ေတြ ပြက်ဲလို႔… အဲဒီ႔အေပၚမွာ အကြက္က်ဲက်ဲနဲ႔ ဖ်ာၾကမ္းတခ်ပ္ပဲ ခင္းထားတာပါ… ေရာက္စကေတာ႔ ဘယ္သတိထားမိမလဲေနာ္… ညေရာက္လို႔ အိပ္မယ္ဆိုေတာ႔မွ ဒုကၡနဲ႔ လွလွေတြ႔ေတာ႔တာပဲ… ေလေတြတရေဟာတိုက္ပါတယ္ဆိုမွ ေခါင္မိုးကလည္း ေဟာင္းေလာင္းေပါက္… ေစာင္ေတြဘာေတြကလည္း ဒီေလာက္ထိမထင္ထားေတာ႔ အလံုအေလာက္ဘယ္ပါပါ႔မလဲ… ကဗ်ာေတာ႔ဆန္သား… လွဲေနရင္းေမာ႔ၾကည္႔လုိက္ရင္ ၾကယ္ေလးေတြက တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႔… ဒါေပမဲ႔ အဲ႔ဒီ႔အခ်ိန္မွာ ကဗ်ာဆန္တာေတြ ဘာေတြ အသာထား… ဘာျဖစ္ျဖစ္မခံစားႏိုင္ပါဘူး… ေသြးခဲေအာင္ေအးတယ္ ၊ အရိုးကြဲေအာင္ေအးတယ္ ၊ ေမးရိုက္ေအာင္ေအးတယ္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးပဲေနမွာလို႔ေတာင္ စဥ္းစားမိတယ္… ကားစီးလာရတာေရာ ခရီးပန္းတာေတြေရာေၾကာင္႔ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေမာက်သင္႔ေပမဲ႔… က်မ ေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ အလြန္ဆံုးနာရီ၀က္ပဲ… ျပန္နုိးလာျပီး ခ်မ္းစိမ္႔တက္လာလုိက္တာ ဘယ္နားကဘယ္လိုေအးမွန္း မသိကိုေအးတယ္… ဘယ္လိုမွ မတတ္နိုင္တဲ႔အဆံုးက်ေတာ႔ ငုတ္တုတ္ထိုင္ျပီး ကုိယ္႔ဒူးကိုယ္ျပန္ဖက္ထားရတယ္… အခန္းထဲမွာက မိန္းကေလးေတြစုအိပ္ၾကတာ က်မအေဒၚအပါအ၀င္ ေျခာက္ေယာက္ေလာက္ရွိပါတယ္… ထုိင္ေနရင္းနဲ႔ ေဘးဘီကိုၾကည္႔မိေတာ႔ ေအာ္… အကုန္လံုးအိပ္ေမာက်လုိ႔… က်မမွာသာ ေျခဖ်ားေတြပါေအးစက္လုိ႔ ထံုက်င္က်င္ၾကီးေတာင္ ျဖစ္လာသလုိပဲ… က်မတေယာက္ထဲ အခ်မ္းပိုျပီး အိပ္မေပ်ာ္နိုင္ပဲ ငုတ္တုတ္ျဖစ္ေနတာ… က်မအေဒၚမဟုတ္တဲ႔ ေနာက္အန္တီၾကီးတေယာက္ဆုိရင္ ေဟာက္လုိက္တာမွ အသံၾကီးကိုဟိန္းလုိ႔… တိတ္ဆိတ္ျပီး ေမးရိုက္ေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ႔ ညသန္းေခါင္မွာ မနာလုိျဖစ္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ဟိန္းေနတဲ႔ ေဟာက္သံၾကီးရယ္ ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲလွလွ မခံစားေပးနိုင္ခဲ႔တဲ႔ ေကာင္းကင္က်ယ္ၾကီးရဲ႕ေအာက္မွာ က်မတေယာက္ေတာ႔ ငုတ္တုတ္ထုိင္ေနရင္းနဲ႔ မနက္လင္းခဲ႔ရတယ္…

အရုဏ္တက္ျပီး ေနစထြက္တဲ႔ အခ်ိန္က်မွ နဲနဲေႏြးသြားျပီး က်မအိပ္ေမာက်သြားေတာ႔တယ္… ေနာက္တေန႔က်ေတာ႔မွ တည္းခိုခန္းတခုက အခန္းလြတ္လို႔ အဲဒီ႔ကို ေျပာင္းရတယ္… ပထမဆံုး ညတံုးကေလာက္ေတာ႔ မခံစားရေတာ႔ဘူးေပါ႔ေလ…

အခုစာေရးေနရင္းနဲ႔ ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔ေတာ႔က် အဲဒီ႔တံုးက ခ်မ္းခဲ႔တာ ေပါ႔ရႊတ္ရႊတ္ၾကီးျဖစ္ေနသလိုပဲ… ေသာက္လက္စ juice ခြက္နဲ႔ ယပ္ေတာင္ကိုတလွည္႔စီ ၾကည္႔ျပီး ေရးရင္းနဲ႔ ျပံဳးစိစိေတာင္ ျဖစ္မိပါတယ္…။