.jpg)
မိဘႏွစ္ဦး ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္းမွာ သားသမီးေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈကို အနည္းနဲ႔အမ်ား ထိခိုက္ေစတတ္ပါတယ္။ မိဘႏွစ္ပါး ကြာရွင္းျပတ္စဲဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ႔ အခ်ိန္အေတာအတြင္းမွာဆုိရင္ ကေလးေတြဟာ ေဒါသ၊ ျငင္းပယ္ခံရမႈ၊ စြန္႔ပစ္ခံရမႈ၊ စိတ္အေနွာင္႔အယွက္ျဖစ္ျခင္း နွင္႔ လုိအင္မျပည္႔၀ျခင္း စတဲ႔ ရႈပ္ေထြးတဲ႔ ခံစားမႈေပါင္းစံု မလြဲမေသြ ၾကံဳေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ေယဘူယ်အားျဖင္႔ အရင္ကလို အိမ္မွာ မိဘနွစ္ပါးအတူရွိခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ကို တမ္းတေနတတ္ျပီး လက္ရွိၾကံဳေတြ႔ေနရတာေတြကို ဘယ္လုိမွနားလည္ေပးနုိင္စြမ္းမရွိတတ္ၾကပါဘူး။ တနည္းအားျဖင္႔ ကေလးရဲ႕မသိစိတ္မွာ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္၀င္ကာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး၊ အားကစား၊ စာသင္ေက်ာင္း နဲ႔ ကိုယ္၀ါသနာပါရာ နယ္ပယ္ေတြမွာ က်ရႈံးဖုိ႔ စတင္လာျခင္းမ်ိဳးလဲ ျဖစ္ပါတယ္။
လူမႈေရးပညာရွင္၊ မိသားစုက်န္းမာေရး အထူးျပဳ Judith Wallerstein နဲ႔ Joan Kelly တို႔ရဲ႕ ၁၉၇၀ ျပည္႔ႏွစ္အေစာပိုင္းမွာစျပီး ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္
မိဘမ်ား ကြာရွင္းျပတ္စဲမႈေၾကာင္႔ ကေလးအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ စိတ္နာက်င္မႈကို ခံစားရျပီး ေနာက္ဆက္တြဲအေနနဲ႔ အပ်ိဳ၊ လူပ်ိဳေဘာ္၀င္ကာစ ၾကားကာလမွ အရြယ္ေရာက္သည္႔ တေလွ်ာက္လံုး အဲဒီ႔ ေ၀ဒနာကို ေမ႔ပစ္နုိင္ဖုိ႔ သိပ္မလြယ္လွပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ပဲ စိတ္ဓါတ္က်ျခင္း၊ ေျပာဆုိဆံုးမရခက္ျခင္း၊ ပညာေရးညံ႔ဖ်င္းျခင္း၊ က်ရႈံးရမွာကို ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း၊ တာ၀န္၀တၱရားမ်ားကို ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္၊ ကိုယ္႔မိဘေတြ ေလွ်ာက္ခဲ႔တဲ႔လမ္းမ်ိဳး ျပန္ေလွ်ာက္ရမွာထိတ္လန္႔ျခင္းေၾကာင္႔ တခါတရံ လက္ထပ္ဖို႔အျပင္ သားသမီးယူဖို႔ကိုေတာင္ ေတြေ၀ေကာင္း ေတြေ၀တတ္ျပန္ပါတယ္။
မိဘနွစ္ပါးနဲ႔အတူ ၾကီးျပင္းခဲ႔တဲ႔ ကေလးနဲ႔ အိမ္ေထာင္ကြဲမိသားစုမွ ကေလး တုိ႔ကို ယွဥ္ၾကည္႔မယ္ဆုိရင္ ကြာရွင္းထားတဲ႔ မိသားစုမွ ကေလးဟာ ပိုျပီး စိတ္ခံစားမႈလြယ္တဲ႔အျပင္ သူ႔ရဲ႕အျပဳအမူနဲ႔ဆိုင္တဲ႔ ျပႆနာေတြ ပိုထူေျပာေနတတ္ပါတယ္။
ဘယ္လုိပဲေျပာေျပာ ကြာရွင္းျပတ္စဲၾကျပီဆိုတာနဲ႔ ဒါဟာ မိဘႏွစ္ပါးသာမက သားသမီးေတြပါ ေသာကေရာက္စရာ ကိစၥသာျဖစ္ပါတယ္။ မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ မေျပလည္မႈေၾကာင္႔ ၾကားထဲက ကေလးေတြက ေျမစာပင္သေဘာအျဖစ္ စိတ္ထိခိုက္ရမွာ ေသခ်ာလြန္းလွပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ႕ စိတ္နာက်င္မႈဟာ အမွန္္္္္္္္္္တကယ္ထိရွခံစားေနရတာျဖစ္ျပီး သူတုိ႔ကို ကရုဏာသက္စြာ ကူညီေဖးမသင္႔ပါတယ္။
ဒါဟာ Wallerstein ရဲ႕ ၁၅ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ေလ႔လာျပီးရရွိခဲ႔တဲ႔ ရလာဒ္ပါ။ ဒါေပမဲ႔ စိတ္ပညာရွင္ ပေရာ္ဖက္ဆာ Mavis Hetherington ကက်ေတာ႔ ခုလုိျပန္ေခ်ပျပန္ပါေရာ။
အိမ္ေထာင္ကြဲမိသားစုက ကေလး ၇၅% မွ ၈၀% ထိဟာ စိတ္နာက်င္မႈ အနည္းငယ္က်န္ရွိနိုင္ေသးေသာ္လည္း အရာရာကို ေကာင္းမြန္ျပည္႔စံုစြာ ပံုမွန္အတိုင္း လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္နုိင္ၾကပါတယ္။ မိသားစုေပါင္း ၁၄၀၀ မွ ကေလးအေယာက္ ၂၅၀၀ ကို အေျခခံျပီး ရရွိတဲ႔ စစ္တမ္းအရ - မိဘမ်ား၏ ကြာရွင္းျပတ္စဲမႈအျပီး ေနာက္ ၂ႏွစ္အတြင္းမွာ ကေလးအမ်ားစုရဲ႕ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ဟာ သဘာ၀က်က် ျပန္လည္ေကာင္းမြန္စျပဳေနပါျပီ။
အခ်ိဳ႕အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ မိန္းကေလးမ်ားဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမရွိေတာ႔တဲ႔ မိသားစုဘ၀မွာထက္ ကြာရွင္းျပတ္စဲျပီးေနာက္မွာ အရည္အခ်င္းနဲ႔ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ ပိုျပီးတိုးတက္လာတတ္ၾကျပန္ပါတယ္။
ကြာရွင္းျပတ္စဲထားတဲ႔ မိဘ ၇၀% က်ျပန္ေတာ႔ ကြာရွင္းမႈမျပဳခင္ကထက္ပိုျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနသြားနုိင္ၾကပါတယ္… တဲ႔ရွင္။
Hetherington ကေတာ႔ သူမဟာ လူေတြကို Wallerstein ထက္ပိုျပီး အေကာင္းျမင္တဲ႔ အၾကည္႔နဲ႔ ျမင္ျပီးေရးသားထားတာပါတဲ႔။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြာရွင္းျပတ္စဲၾကျခင္းဆုိတာ နာက်င္မႈေတြ ျပည္႔ေနတဲ႔ ဘ၀အေတြ႕အၾကံဳတခုပါပဲ။ သားသမီး၊ အေဖ၊ အေမ ဘယ္သူ႔ကုိမွ မထိခိုက္တဲ႔ အျပစ္မဲ႔တဲ႔ ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္းဆုိတာမ်ိဳး ရွိလည္းမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ၇၅% ကေန ၈၀% ထိဟာေတာ႔ စိတ္္ဒဏ္ရာရျခင္းမွ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္နုိင္ပါတယ္ လုိ႔ဆုိပါတယ္။
Hetherington ရဲ႕စစ္တမ္းက ေထာင္ေက်ာ္တဲ႔ ကေလးေတြကို အေျခခံျပီး Wallerstein က်ျပန္ေတာ႔ ကေလး အေယာက္၆၀ ကို ႏွစ္ေပါင္း ၂၅ၾကာေအာင္ အင္တာဗ်ဴးလုပ္လုိ႔ရလာတဲ႔ ေတြ႔ရွိခ်က္ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ တေယာက္ရဲ႕ နည္းလမ္းက က်ယ္ျပန္႔ေပမဲ႔ တိမ္တယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က်ေတာ႔ နက္ရႈိင္းေပမဲ႕ က်ဥ္းေျမာင္းတယ္တဲ႔။ ဒါက်မေျပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ :P
"Dr. Hetherington ဟာ ကေလးေတြနဲ႕ တခါမွ အင္တာဗ်ဴးမလုပ္ဖူးပါဘူး။ က်မကေတာ႔ ဒီကေလးေတြနဲ႔ နာရီေပါင္းေထာင္နဲ႔ခ်ီျပီး အနီးကပ္စကားေျပာဆိုခဲ႔ဖူးပါတယ္။ သူတုိ႔ဘာေတြ ေတြးေတာၾကတယ္။ ဘာေတြေမွ်ာ္မွန္းေတာင္႔တၾကတယ္ဆုိတာ က်မအရမ္းစိတ္၀င္စားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ သူမရဲ႕ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြကေတာ႔ ကေလးေတြကို နားလည္ေပးနုိင္မႈေတြ မပါဘူးလုိ႔ထင္တယ္္" လုိ႔ ကဆုိျပန္ပါေရာ…
Wallerstein နဲ႔ Hetherington တုိ႔ရဲ႕ စကားရည္လုပြဲလုိ ျဖစ္ေနတဲ႔ ကြဲျပားျခားနားတဲ႔ အျမင္ေတြကို ဒီမွာသြားဖတ္နုိုင္ပါတယ္ေနာ္။ တတ္သမွ်မွတ္သမွ် ဘာသာျပန္ထားတာမုိ႔လို႔ အမွားေတြ အလြဲေတြရွိခဲ႔ရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္။
