Friday, 29 February 2008

title unavailable

အိပ္ေပ်ာ္သြားရမွာ

ငါ ေသမေလာက္ ေၾကာက္ေနတယ္။


မ်က္စိေတြ မွိတ္ထားေတာ႕

ခ်စ္သူက ေအးစက္စက္နဲ႕

ရက္စက္စြာ ျပံဳးျပေနတယ္။


မ်က္စိေတြ ဖြင္႔ထားျပန္ေတာ႕

ျမင္ျမင္သမွ် အနက္ရင္႔ေရာင္ထဲက

ခ်စ္သူ လက္ကမ္းေခၚေနတယ္။


ငါ႕အေတြးေတြက ငါ႕ကို ျပန္ေျခာက္လွန္႕

ႏွလံုးသားဟာလည္း ဟိုးအျမင္႕က

ပစ္ခ်ခံရသလုိ နာက်င္တယ္။


မငိုခ်င္ဘူး ခ်စ္သူ…

အၾကိမ္ၾကိမ္ အားတင္းထားေပမဲ႕

ငါ အလြတ္ရေနတဲ႕ ဒီ အိပ္မက္ဆုိးေတြေၾကာင္႕

ေဘးနားက အေမွာင္ထုကို တိုင္တည္

ငါ ငိုေနရျပန္တယ္။


ခ်စ္သူ…

ဒါေတြဟာ မင္းအတြက္ေတာ႕...

ထမင္းစားျပီးခ်ိန္ တမ္းတတတ္တဲ႕

စီးကရက္ တရႈိက္ေလာက္

စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းခ်င္မွ ေကာင္းလိမ္႕မယ္။


ဒီလုိနဲ႕ပဲ

မနက္မုိးေသာက္ အလင္းေရာက္လာျပန္ျပီ ခ်စ္သူ…

ဒါေပမဲ႕

အခ်ိန္ေတြ တပတ္လည္

ညျပန္ေရာက္သြားရမွာ

ငါ ေသမေလာက္ ေၾကာက္ေနတယ္။


1 comment:

Anonymous said...

Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the Wireless, I hope you enjoy. The address is http://wireless-brasil.blogspot.com. A hug.