.jpg)
ဟုတ္သည္။ သူမ အမွန္အကန္ ငိုေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေခ်ာေမြ႕ေနတဲ႕ ပါးျပင္တေလွ်ာက္ မ်က္ရည္ေတြ တလိမ္႕လိမ္႕ က်ဆင္းေနတာပင္ အလြမ္းအေဆြး ကဗ်ာ တပုဒ္ကို ဖတ္ရွဴေနရသလို အလြန္ ႏွစ္လုိဖြယ္ေကာင္းေန၏။ အသနားခံေနတဲ႕ မ်က္၀န္းညိဳညိဳမွာ မ်က္ရည္ၾကည္ေတြ ၀ဲခုိေန၍ ထင္သည္… မ်က္လံုးအိမ္မွာ အေရာင္ဆန္းတုိ႕ တဖ်တ္ဖ်တ္လက္လုိ႕… ။ ရွိဴက္သံ တခ်က္ႏွင္႕ အတူ စကားလံုးတုိ႕ အမွားအယြင္း အထစ္အေငါ႕ မရွိ ထြက္က်လာ၏။ တုန္ရီေနေသာ ႏွဴတ္ခမ္းႏွင္႕ စည္း၀ါးကိုက္စြာ ယွဥ္တြဲပါလာေသာ လူတုိင္းနီးပါး အလြတ္ရျပီးသား စာသားအခ်ိဳ႕…
` ကို… ငါ႕အတြက္ နင္မရွိလုိ႕ မျဖစ္ဘူး… ငါ႕ကိုမထားခဲ႔ပါနဲ႕ … ´
သူမ တားေနသည္႕ၾကားက သူ ေက်ာခုိင္း၍ ဆက္ေလွ်ာက္သြားေလ၏။ မ်က္၀န္းအိမ္ကို စံုမွိတ္ျပီး ႏွဴတ္ခမ္းကို ခပ္တင္းတင္းကိုက္ကာ အလွပဆံုး ဆက္၍ ငိုေၾကြးျပန္သည္။
` ကဒ္….. ´
ခ်ီးက်ဴးသံမ်ား၊ အားရ ေက်နပ္သံမ်ားၾကားမွ သူမ တုိးထြက္လာခဲ႕၏။ ခုနက ၾကည္႕ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ သူမ ငိုေၾကြးခဲ႕ရေသာ မ်က္ရည္မ်ားအား တစ္ရွဴးစျဖင္႕ အသာတုိ႕ဖ်က္လုိက္သည္။ ရင္ထဲမွာက ဘာနဲ႕မွ မတူတဲ႕ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးမႈႏွင္႕ အတူ လက္ကိုင္ဖုန္းမွ ေခါက္ရိုးက်ိဳး ဖုန္းနံပါတ္တခုကို ႏွိပ္မိျပီးသား….
` ဟဲလို .. ေမာင္လား… ။ တုိ႕ ဒီမနက္ပဲ ရွဴတင္ မသြားခင္ ေဆးခန္းမွာ ၀င္စစ္ခဲ႕တယ္။ ေသခ်ာတယ္ေမာင္ရဲ႕… ။ တုိ႕ သိသိခ်င္းကထဲက အရမ္း၀မ္းသာျပီး ဖုန္းဆက္ေနတာ…… မရလုိ႕… အင္း… ဟုတ္တယ္…. အခု တဆင္းန္ေတာင္ ျပီးသြားျပီေလ… ေမာင္႕ကိုလည္း ၀မ္းသာေစခ်င္လုိ႕… ………………………. ………………………………. ………………………… ………………. ´
ဟုတ္ေတာ႕ ဟုတ္သည္။ သူမ အမွန္အကန္ ငိုခဲ႕ျခင္း ျဖစ္သည္။
~ ~ ~ ~ ~
သူမ လံုး၀ မငိုပါ။ ဒါကိုပဲ ေဘးမွ အားမလုိ အားမရႏွင္႕ ` ငိုခ်လုိက္ေလ… ေပါ႕သြားေအာင္ ငိုခ်ပစ္လုိက္.. က်ိတ္ျပီး တင္းမထားနဲ႕… စိတ္ကို ေလွ်ာ႕လုိက္ ´
သူမ စိတ္ကို ေလွ်ာ႕ခ်လုိက္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ မ်က္ရည္ေတာ႕ က်မလာဘဲ သက္ျပင္းတခ်က္သာ ေလထဲ အေငြ႕ပ်ံသြားျပန္၏။ ကာယကံရွင္ သူမက သက္ျပင္းေတြသာ အၾကိမ္ၾကိမ္ မႈတ္ထုတ္ေနေပမယ္႕ သူ႕ဟာနဲ႕ သူေတာ႕ အဆင္ေျပေနသား… စီကာ ပတ္ကံုး ေျပာျပီး အလြမ္းသယ္ေပးေနသည္႕ တစ္ဦးဦးက ရွိႏွင္႕ေနျပီးသား…
` ေအာင္မေလး… ေသေနလုိက္တာမ်ား… အိပ္ေပ်ာ္ေနတာက်ေနတာပဲ… ထၾကည္႕ပါဦးဟဲ႕… နင္ ခ်စ္တဲ႕ နင္႕မိန္းမနဲ႕ သမီးေလးကို… ………………. ……………… ´
( မွတ္ခ်က္။ ။ ငိုသံၾကီးျဖင္႕ ဖတ္ရန္။ ရန္ေတြ႕ ေနျခင္းမဟုတ္ )
တေျဖာက္ေျဖာက္ ကြာေစ႕ကိုက္သံ… ဟိုတစု ဒီတစုလူေတြရဲ႕ တေယာက္တေပါက္ ( ႏွစ္ေယာက္ ႏွစ္ေပါက္ ) စကားသံ အခ်ိဳ႕… လူသံ ဆူဆူညံညံၾကားထဲမွာပင္ စားပြဲေလးခ်ကာ စာက်က္ေနေသာ သမီးငယ္… ေဘးမွ ေပါ႕သြားေအာင္ဟု ဆုိကာ ငိုခ်င္းခ်ခုိင္းေနေသာ တုိက္တြန္းမႈ…. ။ အလွည္႕က် ျပန္လည္ပတ္လာေသာ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွ ထုိအသံမ်ားေၾကာင္႕ သူမ နံရံကို ေခါင္းမွီျပီး မ်က္စိ တခ်က္မွိတ္လုိက္မိသည္။ ခင္ပြန္းကိုပဲ အားကိုးလာခဲ႕ေသာ သူမအဖုိ႕ ေရွ႕ေလ်ာက္ မည္သို႕ ခရီးဆက္ရမည္ မသိ… ။ သမီးငယ္ေလးႏွင္႕ က်န္ရစ္ခဲ႕ရမယ္႕ သူမရဲ႕ မုဆုိးမ တေယာက္ ဘ၀အစ… ။
သူမကို အခ်ိဳ႕က ေမးေငါ႕ခ်င္ၾက၏။ ခင္ပြန္းဆံုးပါးတာေတာင္ မ်က္ရည္မက်လုိ႕တဲ႕ေလ။ တကယ္လည္း သူမ အခုအခ်ိန္ မငိုႏိုင္… ။ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ္႕ အေမွာင္လမ္းအတြက္ သူမငိုရဦးမွာ မလြဲဧကန္ျဖစ္သည္။ မ်က္ရည္ေတြ ေခၽြတာ စီစစ္ေနတယ္ပဲ ေျပာေျပာ… ဘယ္လုိမိန္းမစားလည္း မသိဘူးလုိ႕ပဲ ေ၀ဖန္ပါေစဦးေတာ႕… ဆက္သြားရမယ္႕ ခရီးလမ္းမွာ ထုိသူမ်ား ေဘးမွ လုိက္ပါမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေသခ်ာေနမွေတာ႕……
` ငိုခ်င္ ငိုခ်လုိက္ပါေလ… အဲ႕လုိပဲ အံခ်ည္း က်ိတ္မေနပါနဲ႕ေအ႕…… ……………………… ………………. ´
သုိ႕ေသာ္…. သူမ လံုး၀ မငိုျဖစ္ခဲ႕ပါ။
( ထို အခိုက္အတန္႕ ခဏ အတြင္းကိုသာ ေရးဖြဲ႕ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္ကြယ္က်မွ သူမ က်ိတ္ငိုေနမလား မငိုျဖစ္ဘူးလား စသည္႕ အပိုင္းမ်ားမွာ ယခု စာပုဒ္ႏွင္႕ လံုး၀ မသက္ဆုိင္ပါ။ )
~ ~ ~ ~ ~
သူမ မငိုမိေအာင္ ၾကိဳးစားေန၏.. ။ သို႕ေသာ္ မ်က္ရည္တုိ႕က မ်က္လံုးေထာင္႕စြန္း ႏွစ္ဖက္မွ အျပိဳင္ လိမ္႕ဆင္းလာၾကသည္။ ငိုမိမွာ စိုး၍ စိတ္ေျပာင္းသြားေအာင္ နားေထာင္ေနေသာ သီခ်င္းသံတုိ႕ နားထဲ လံုး၀ မတုိး၀င္ႏုိင္ေတာ႕…. လွဲေနရင္းႏွင္႕ က်လာရေသာ မ်က္ရည္တုိ႕၏ လမ္းဆံုးကား………… သူမကိုယ္ သူမ ငိုေနတာ သတိထားမိေတာ႕ ေခါင္းအံုးမွာ မ်က္ရည္ေတြ ရြဲစုိေနခဲ႕ျပီးသားျဖစ္၏။
ဟန္ေဆာင္ျခင္းကို အလြန္မုန္းေသာ သူမျဖစ္သည္။ အခုငိုေနရျခင္းမွာ ဟန္မေဆာင္ခဲ႕မိသည္႕ အတြက္ ေနာင္တရေနျခင္းလား…. ။ ဟန္မေဆာင္ခ်င္ပါလ်က္နဲ႕ ဟန္ေဆာင္ရေတာ႕မည္႕ အတြက္ ၀မ္းနည္းေနျခင္းလား… မည္သူမွ် မသိႏိုင္… ။
ေလာကၾကီးထံမွ ဘုန္းေပါလေအာ သင္ယူ၍ ရႏုိင္ေသာ သင္ခန္းစာမ်ားထဲမွ သူမ မႏွစ္သက္ဆံုး ဟန္ေဆာင္ျခင္း ဘာသာရပ္ကို မသင္ယူခဲ႕မိသည္႕အတြက္ အခု သူမ ငိုေနရျပီ… ။ သူမ ေက်ာ္ဖတ္မိခဲ႕ေသာ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွ ေပးေသာ သင္ခန္းစာမွာ သူမအတြက္ အနည္းငယ္ ခါးသီး၏။
အမ်ားအတြက္ ရီစရာ ကိစၥတခုဟာ သူမရဲ႕ ပုဂၢလိက ခံစားခ်က္အရ ငိုေၾကြးစရာ ျဖစ္ေနပါက သူမေရာေယာင္၍ ဟန္ေဆာင္ မျပံဳးျပ တတ္ခဲ႔ပါ။ ခပ္ေပါ႕ေပါ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကိစၥတခုအား လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မေပ်ာ္ရႊင္ပါဘဲ ၾကိတ္မွိတ္ေအာင္႕အီး၍ မဲ႕ျပရေအာင္ကလည္း သူမဟာ သရုပ္ေဆာင္ ၀ါသနာပါသူ တေယာက္မဟုတ္ခဲ႕။ ကိုယ္ပိုင္ မဟုတ္ေသာ ေၾကးစားခံစားခ်က္မ်ိဳး မရွိေကာင္းဟု ခံယူထားေသာ သူမ၏ အေတြးအား မွားလား မွန္လား ဆံုးျဖတ္ေပးႏုိင္မည္႕ သမာဓိရွိေသာ ဒိုင္လူၾကီးမ်ိဳး ဒီကမၻာေပၚတြင္ မေပၚထြန္းေလာက္ေသး… ။
ဟန္ေဆာင္ျခင္း အလွ်င္းမပါပဲ… စိတ္အားငယ္ျခင္း၊ နားမလည္ႏုိင္ျခင္း၊ ထိတ္လန္႕ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမ်ားျဖင္႕ သူမ သည္းထန္စြာ ငိုေၾကြးေနသည္။
သူမ မငိုမိေအာင္ေတာ႕ ၾကိဳးစားခဲ႔ပါေသး၏… ။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment