Sunday, 14 October 2007

ေခါင္းစဥ္မဲ႔

ဆုေတာင္းတိုင္းမျပည္႔တတ္ေတာ႔ က်င္႔သားေတာင္ရေနျပီ… ဒါေပမဲ႔ က်မဟာ ပုထုဇဥ္တေယာက္ပါ… က်င္႔သားရေနတယ္ဆုိေပမဲ႔ အခုေ၀ဒနာကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္တယ္လို႕ေတာ႔ မဆိုဘူးေနာ္… အေတာ္႔ကုိ နာက်င္တယ္… ဘာမွမလုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ကုိ လူကေပ်ာ႔ေခြသြားတယ္… ထမင္းလည္း ထမစားခ်င္ဘူး… ဘယ္သူနဲ႔မွလည္း စကားမေျပာခ်င္ဘူး… မ်က္စိကိုမိွတ္ျပီး အိပ္ရာထဲမွာ ေခြေနမိတယ္… ရင္ထဲက တင္းက်ပ္ေနတဲ႔ ခံစားမႈေတြ ထြက္သက္တခ်က္မွာ နည္းနည္းပဲျဖစ္ျဖစ္ပါသြားမယ္ဆိုရင္ သက္သာသြားမလား… ရင္႔က်က္မႈမရွိဘူးလို႔ ေျပာလည္းခံရုံပဲ… ဟန္ေဆာင္တာကို မုန္းတဲ႔က်မ… သူမရိပ္မိေအာင္ ဘာမွမျဖစ္သလို ဟန္ေဆာင္ေနလိုက္တယ္… သူစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လို႔ေတာ႔ ေခါင္းစဥ္မတပ္ဘူးေနာ္… သူ႔ရင္ထဲမွာ က်မအတြက္ဆိုတာ မရွိမွန္းသိခဲ႔ရလို႔ပဲ… အျပစ္တင္ေနတာလည္းမဟုတ္ပါ… ဘယ္တုန္းကမွ အဲဒီ႔လို စိတ္မ်ိဳး သူ႔အေပၚမထားခဲ႔ဘူး… ေနာင္လည္းထားမွာ မဟုတ္ပါဘူး… ဒါေၾကာင္႔လည္း ပိုျပီးနာက်င္ေနရတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္တယ္… ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုလည္း အံ႔ၾသမိတယ္… သူနဲ႔ က်မေျပာခဲ႔ဘူးတဲ႔ စကားေတြထဲက တခ်ိဳ႕၀မ္းသာစရာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြဟာ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ "စတာစိတ္မဆိုးတတ္ဘူးေနာ္" ဆိုတဲ႔ သူ႔စကားေအာက္မွာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မဲ႔သြားရျပန္တယ္… က်မ စိတ္ကူးယဥ္တတ္လို႔လဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္…နာက်င္ေစမယ္႔ စကားလံုးေတြက်ေတာ႔ အံ႔ၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ အတည္ျဖစ္ေနတတ္တယ္... "ျပန္ရပါေစေတာ႔ ဆိုတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ မဟုတ္ဘူး" လိ္ု႔ က်မ သူ႔ကုိေျပာခဲ႔ဘူးတယ္… အဲဒီ႔စကားထဲမွာ ဒဏ္ရာဆိုတာလဲ အက်ံဳး၀င္တယ္…. ဒါေပမဲ႔……

……………………..

……………………..

ဒါကို သူသိေအာင္ ခုထိမေျပာျဖစ္ေသးဘူး….

(က်မရဲ႕ အခ်စ္အေၾကာင္းကို သိခ်င္တယ္ ေျပာဘူးတဲ႔ သူ႕အတြက္)

2 comments:

peaceful said...

i like that essay . but don't b fool sis i was like that but in the end there r nothing . u know that is a just feeling nothing important. =P ( a` sa yar g louk ter ma hote woo nor )

Helena said...

maybe that's a feeling nth important for u but it's my life bro... thx 4 ur words but it's too late to turn bak... i'm out of control...