အျငွိဳးတၾကီးနဲ႔ ရက္ရက္စက္စက္ရြာေနတဲ႔ မိုးေရ…တိတ္သင္႔ျပီထင္ရဲ႕…တန္ေဆးလြန္ေဘးတဲ႔ကြယ္… ေကာင္းကင္ျပာဆိုတာလည္း အံု႔မိႈင္းေနလိုက္တာ စိတ္ေတြေတာင္ ေရာေယာင္ျပီး ညိဳ႕တို႔တို႔ျဖစ္ေနရျပီ…မင္းရဲ႕အေပါင္းအေဖာ္ ေလျပင္းကလည္း မိုးသရုပ္ေပၚေအာင္ တခ်က္တခ်က္၀င္ျပီး က်ီစယ္လိုက္ရတာ… သူ႕ေၾကာင္႔ကိုယ္႔အသိုက္ကို ျပန္မေရာက္ရွာတဲ႔ အိပ္တန္းတက္ငွက္ကေလးေတြ ဘယ္ႏွေကာင္မ်ား ရွိလိမ္႔မလဲ… ခုလည္းရြာေနတာပါပဲေလ… ၾကာၾကာလွေပါ႔… ဒါေတာင္ဘာထပ္လိုခ်င္ေသးလို႕ မိုးေခၚေနေသးတာလဲ ဖားကေလးတုိ႔ရယ္…
တေန႔က်ေတာ႔လည္း က်မခ်စ္တဲ႔ ဒီဇင္ဘာလည္း ေရာက္လာရဦးမွာပါေလ… အဲဒီ႔ အခ်ိန္ထိ က်မအိပ္ေမာက်ေနခ်င္တယ္… 'greenday' ရဲ႕ စက္တင္ဘာကုန္မွ ငါ႔ကိုႏႈိးလိုက္ပါ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးထဲကလိုပဲ က်မကို ဒီဇင္ဘာေရာက္မွပဲ ႏႈိးလိုက္ပါေတာ႔… ခဏခဏရႈိက္ေနရတဲ႔ သက္ျပင္းေတြေၾကာင္႔ က်မႏြမ္းလ်လြန္းလို႔ပါ… ျမဴႏွင္းေငြ႕ပါးပါးေလးနဲ႔ ေနေရာင္ျခည္ေႏြးေႏြး အခ်ိဳးက်က်ေပါင္းစပ္ျပီး လွပေနမယ္႔ ဒီဇင္ဘာမနက္ခင္း တခုက်မွပဲ ႏိုးထပါရေစေတာ႔…

1 comment:
ဟင့္အင္း ရဘူး အခုပဲ ႏူိးလိုက္ျပီ း))
Post a Comment