.jpg)
တေန႔ က်မအေမ အျပင္သြားျပီး ျပန္လာေတာ႔ က်မငယ္ငယ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးရဲ႕ ညီမနဲ႔ေတြ႕ခဲ႔တယ္တဲ႔...က်မနဲ႔က်မ သူငယ္ခ်င္းကအသက္သာရြယ္တူ ၀ါေတာ႔က်မထက္ၾကီးေနျပီလို႔ အေမကေျပာျပတယ္…သူကမိန္းမရျပီးလို႔ သမီးေလးတေယာက္ေတာင္ ရေနျပီတဲ႔…သူနဲ႔လည္း မေတြ႕ျဖစ္တာ ၾကာလွေပါ႔…သူနဲ႔ ခင္မင္ခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ကလည္း ဘယ္ေလာက္မွ မၾကာခဲ႔ေပမဲ႔ က်မကို အဲဒီ႔ အသက္အရြယ္မွာ အႏိုင္မက်င္႔ဘဲ သီးခံတာဆိုလို႔ သူတေယာက္ပဲ ရွိတာကိုး…သူနဲ႔ဆို က်မကစားခ်င္တာ ကစားလို႔ရသလို ဆရာလည္း လုပ္လို႔ရတယ္ေလ…အဲဒီ႔တုန္းကဆို က်မေရာ သူေရာ ေက်ာင္းေတာင္မေနရေသးဘူးေလ…ေက်ာင္းလည္းစတက္ေရာ သူနဲ႔က်မတက္တဲ႔ ေက်ာင္းခ်င္းကလည္းမတူေတာ႔ သိပ္မကစားျဖစ္ေတာ႔တာ ၃တန္းႏွစ္မွာ က်မတို႔အိမ္ေျပာင္းျပီးေနာက္ ျပန္ကိုမေတြ႕ေတာ႔ဘူး…
ငယ္ငယ္ကအေၾကာင္းေတြ ျပန္စဥ္းစားရင္ တခ်ိဳ႕တေလဆို မွတ္ေတာင္မမွတ္မိဘူး…ဒါေပမဲ႔ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကိုေတာ႔ သတိိတရနဲ႔ ျပန္ေတြးတိုင္းလည္း ရယ္ခ်င္တယ္…
အဲဒီ႔အခ်ိန္တုန္းက က်မအေမက လမ္းမတန္း တေနရာမွာ ဆိုင္ခန္းေလးငွားျပီး စတိုးဆိုင္ဖြင္႔တယ္ေလ…အကူလည္းမငွားထားေတာ႔ ေစ်း၀ယ္လည္းအေမပဲ…ေရာင္းလည္းအေမပဲ…အေဖကေတာ႔ သူ႔အလုပ္နဲ႔ သူမအားတာေၾကာင္႔ ထင္သေလာက္ မကူညီႏိုင္ဘူးေပါ႔…အေမကေစ်း၀ယ္သြားမယ္ဆိုရင္ က်မကို ဆိုင္ခန္းပိုင္ရွင္ အေဒၚၾကီးနဲ႔ အပ္ျပီးသြားရတယ္… က်မတို႔ဆိုင္နဲ႔ ေဘးကပ္လ်က္မွာေတာ႔ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ရွိတယ္…ဒီအနီးအနားက ကေလးမွန္သမွ် ဒီဆိုင္နဲ႔မလြတ္ဘူး…အဲဒီ႔အခ်ိန္တုန္းက ေခာတ္စားတာက အုန္းေမႊးလံုးေက တဲ႔…ေနာက္ေစ႔ေလးက ေဖာင္းေဖာင္းေလးနဲ႔…ဟီးဟီး…က်မေရာ က်မေဘာ္ဒါေရာ ႏွစ္ေယာက္လံုးက အံုးေမႊးလံုးေကနဲ႔… တေန႔က်ေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း အေမက မွာထားတဲ႔ ပစၥည္းေလးေတြသြားယူစရာရွိတာနဲ႔ က်မကို ဟိုအေဒၚၾကီးနဲ႔ ထားခဲ႔ျပီး ထြက္သြားရေရာ…အေမက က်မပ်င္းေနမွာစိုးလို႔ဆိုျပီး က်မရဲ႕ေဘာ္ဒါကိုပါ ကစားဖို႔ ေခၚထားေပးခဲ႔တယ္… ဆိုင္ေစာင္႔ေပးတဲ႔ အေဒၚၾကီးကလည္း ဘယ္ေရာက္သြားတယ္မေျပာတတ္…သူ႔ခမ်ာလည္း သူ႔ကိုယ္ပိုင္စာအုပ္ဆိုင္နဲ႔ ဆိုေတာ႔ ဟိုကူးဒီကူးနဲ႔…အဲဒီ႔တုန္းက ဘယ္ကေနဘယ္လို အိုင္ဒီယာရသြားတယ္မသိ…ဆံပင္ညွပ္တိုင္း ကစားမယ္ျဖစ္ေရာ…ေဘာ္ဒါကလည္းမျငင္းရွာဘူး…စာသင္တန္းေဆာ႔ရင္ က်မက ဆရာမ သူကတပည္႕ ၊ အိုးပုတ္နဲ႕ေဆာ႔ရင္ က်မက မုန္႔ေရာင္း သူကေတာ႔ စကၠဴအပိုင္းေလးေတြနဲ႔ ၀ယ္စားတဲ႔သူ (မုန္႔ေရာင္းမွ အိုးပုတ္ကိုင္ရတာမွလား) ခုဆံပင္ညွပ္တိုင္း ကစားမယ္ဆိုေတာ႔ က်မက ဆံပင္ညွပ္ဆရာေပါ႔…အနီးအနားမွာကလည္း ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္က ရွိေနေတာ႔ ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ…အတုယူျပီး သမ ေပးလိုက္တာ… ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ေတာ႔ ဘယ္လိုလုပ္လိုက္မွန္းေတာင္ မသိ…သမိန္ေပါသြပ္ကာတြန္းထဲကလို ကၽြႏု္ပ္တို႔ ဇာတ္လိုက္ေရွာ္ၾကီးသည္ မည္သို႔လုပ္လိုက္သည္မသိ… ရန္သူမ်ား အတံုးအရုံးျဖစ္ကုန္ၾက၏ ဆိုသလိုမ်ိဳး…ျပီးေတာ႔ က်မ အေမျပန္ေရာက္တာေတာင္မေစာင္႔ေတာ႔ပဲနဲ႔ သူကျပန္ေျပးပါေလေရာ… ေနာက္ေန႔က်ေတာ႔ ဆိုင္ဖြင္႔ျပီး သိပ္မၾကာပါဘူး… ထံုးစံအတိုင္း က်မေဘာ္ဒါေရာက္လာပါေလရဲ႕… ဒါေပမဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း မဟုတ္တာကေတာ႔ သူရဲ႕အံုးေမႊးလံုးေက ေနရာမွာ ဂတံုးေျပာင္ေျပာင္က ေနရာယူလို႔…ဒါတင္ဘယ္ကအံုးမလဲ…သူ႔ေဘးမွာ သူ႔ကိုလက္တြဲထားျပီး ေဒါသထြက္ေနတဲ႔ သူ႔အေဖၾကီးေတာင္ ပါေသး…
"အမရယ္…အမသမီးလုပ္ပံုကိုလည္း ၾကည္႕ဦး… မေန႔က က်ေနာ္႔သား ျပန္လာေတာ႔ ေခါင္းကျမင္မေကာင္းဘူး…ဟိုတကြက္ ဒီတကြက္နဲ႔ ဘယ္လိုမွ ၾကည္႕မေကာင္းလို႔ ဂတံုးတံုးလိုက္ရတယ္…"
က်မကေလ ဆံပင္ညွပ္တိုုင္းေဆာ႔မယ္ဆိုျပီး ဆိုုင္မွာတင္ေရာင္းတဲ႔ ကပ္ေၾကးနဲ႔ တကယ္ သမေပးလိုက္တာ…ဒါေတာင္ အမွတ္မရွိေနာ္…ေျပာင္ေနတဲ႔ ဂတံုးမွာေတာင္ မရသာရသာ လက္ကိုကပ္ေၾကးလုပ္ျပီး ခ်က္…ခ်က္…ခ်က္…ခ်က္နဲ႔ ကစားခဲ႔ေသးတာ…
ေအာ္…ႏွစ္ေတြေတာင္ ၾကာခဲ႔ပါေပါ႔လား…
No comments:
Post a Comment