စမ္းသပ္ေနပါသည္ တစ္၊ ႏွစ္၊သံုး (၅)

`ဂီြ… ေဂၚ´

`မဂၤလာပါရွင္… LA ေခၚ လပြတၱာအလယ္ပိုင္း အေျခစိုက္ ဟီးဟီးဟားဟား အသံလႊင္႔ဌာနမွ အသံလႊင္႔ဖုိ႔ အခ်ိန္က်ေရာက္လုိ႔ လာျပန္ပါျပီ။ အခု တင္ဆက္ေပးမဲ႔ အစီအစဥ္ေလးကေတာ႔ ရႊီးမယ္ ေဖာမယ္ အြန္လုိင္း၀ယ္ ဆုိတဲ႔ က႑ေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ေလးမွာ ပရိသတ္ခ်စ္တဲ႔ အႏုပညာရွင္မ်ားကို ဟီးဟီးဟားဟားသို႔ အလွည္႔က် ဖိတ္ၾကားသြားမွာပါ။ နားေသာတဆင္သူမ်ားထဲမွ ၀ါသနာပါသူမ်ားက ဟီးဟီးဟားဟားထံ ဖုန္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ျပီး ျပည္သူခ်စ္တဲ႔ အႏုပညာရွင္မ်ားနဲ႔ တိုက္ရိုက္စကားေျပာႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္ ပရိသတ္နဲ႔ တုိက္ရိုက္စကားေျပာဖုိ႔ အလွည္႔က်တာကေတာ႔ တက္သစ္စ မင္းသမီးေလး နန္းပုဘ၀င္အုိး ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ကို တင္ဆက္သူ အျဖစ္ က်မ မသိပ္သိပ္ခ်စ္က ေဆာင္ရြက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ တုိက္ရိုက္အသံလႊင္႔မွာ ျဖစ္တဲ႔ အတြက္ စကားေျပာရာမွာ အထူးသတိထားရမွာ ျဖစ္ျပီး ၃ မိနစ္ျပည္႔လုိ႔မွ ေလေၾကာမျပတ္ေသးရင္ က်မ သိပ္သိပ္ခ်စ္က ဖုန္းလုိင္းကို ျဖတ္ပစ္လုိက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္… မဂၤလာပါ ညီမငယ္ နန္းပုဘ၀င္အုိး ေရ´

`ဟုတ္ကဲ႔ မဂၤလာပါ မမ ေရ´

` ညီမ အဆင္သင္႔ ျဖစ္ျပီဆုိ ဖုန္းစ လက္ခံလုိက္ရေအာင္ေနာ္ ´

` ဟုတ္ မမ ´

`မသိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္… မမ သိပ္သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္ေနာ္… မ မမ မမမ သိပ္ သိပ္သိ္ပ္ သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနပါတယ္ဆုိ´

` ညီမငယ္ နန္းပု ေရ… ဖုန္းကိုင္လုိက္ေလကြယ္။ အဲ႔ဒါ မမဖုန္းရဲ႕ own tune ဖုန္းျမည္သံ ကြယ္႔ ´

` ေအာ္ ဟုတ္္္္္္္္္္ဟုတ္… ဟဲ႔..လို ´

` ဟို.. ေလ.. မနန္းပုဘ၀င္အုိး လားဟင္ ´

` ေအာ္ ဟုတ္ပါတယ္ နန္းပု ေျပာေနပါတယ္ေနာ္။ ေျပာပါ ´

` က်ေနာ္က ဟုိဥစၥာေလ… ´

` ရွင္ ဘယ္ဥစၥာလဲ ´

` က်ေနာ္က ပထမဆံုး မဟုတ္လားဟင္… ၀မ္းသာလုိက္တာဗ်ာ… ခုလုိ ဖုန္းဆက္လုိ႔ ရဘုိ႔ က်ေနာ္ အေတာ္႔ ကို ၾကိဳးစားလုိက္ရတာ ´

` ဟုတ္ကဲ႔… နန္းပုလည္း အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္… နန္းပုနဲ႔ ေျပာခ်င္လြန္းလုိ႔ အရမ္း ၾကိဳးစားခဲ႔ရတာေပါ႔ ဟုတ္လား.. ဘာေျပာခ်င္လဲ ေျပာေလ ´

` အမရဲ႕ ဟို ဥစၥာေလ… က်ေနာ႔ ကို ပို႔ေပးပါလား… ဓါတ္ပံုေလ ´

` ေအာ္… ရပါတယ္.. ပို႔ေပးရမွာေပါ႔… ေတာင္းထားတဲ႔ လူေတြက အရမ္းမ်ားေတာ႔ မွတ္ထားရမွာမုိ႔ လိပ္စာေလး ေျပာဦးေလ ´

` က်ေနာ႔ ဟိုဥစၥာက.. ဟိုေလ… အမွတ္ (၀၀၁)၊ ဟိုလမ္း၊ ဒီရပ္ကြက္၊ ဟိုဒီျမိဳ႕နယ္ပါ ခင္ဗ်ာ ´

` မွတ္ထားလုိက္ျပီေနာ္… ပို႔ေပးလုိက္မယ္ စိတ္ခ် ´

` က်ေနာ္.. ဟိုဟာေလ…. ´

` ဂေလာက္ ´

` သံုးမိနစ္ျပည္႔ေနျပီမုိ႔ အမ ဖုန္းလုိင္းျဖတ္ပစ္လုိက္တာပါ ညီမငယ္ေရ ´

` ေအာ္ အဟင္း ဟုတ္ကဲ႔ ´

` မသိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္… မမ သိပ္သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္ေနာ္… ´

` ဟဲ႔.. လုိ ´

` က်ေနာ္က နံပါတ္ ဘယ္ေလာက္လဲဟင္ ´

` အဟင္း နံပါတ္ ၁၄၆ ေယာက္ေျမာက္ပါ အဟိ ´

` ဗ်ာ အဲ႔ဒီ႔ေလာက္ေတာင္ ၾကာျပီလား ဖုန္းထုိင္ေျပာေနတာ ´

` ေအာ္… အဟင္း ေဆာဒီးေနာ္… နန္းပုကို ခ်စ္ခြင္႔ေတာင္းထားတဲ႔ လူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိျပီလဲ ေမးတာနဲ႔ မွားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ၾကြားလိုက္တာ… အရမ္းမ်ား သိသာသြားလား မသိဘူး အဟင္း ´

` ဟာ နန္းပုက အရမ္း လူခ်စ္လူခင္ေပါတာပဲဗ်ာ… ´

` အင္း ဟုတ္တယ္… အဲသလုိပဲ ေျပာၾကတာပါပဲ ´

` ဒါနဲ႔ေလ ဟိုတခါ စိန္ေထာပတ္ပို႔လုိက္တဲ႔ သူနဲ႔ေရာ အျပင္မွာ ေတြ႔ျပီးျပီလား ခင္ဗ် ´

` အုိ… ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲလုိ႔… ဒီက ေခးပဲ ရွိေသးတာကို.. ေမေမသိရင္ေတာ႔ ဆူေတာ႔မွာပဲ… ဒါေတြ မစဥ္းစားေသးပါဘူးဆို ဒါပဲ လာလာေမးေန.. ဟြန္႔ ေနာက္တေခါက္ေလာက္.. အဲေလ ´

` ဂေလာက္ ´

` ညီမ ေမေမၾကားရင္ အစီအစဥ္တင္ဆက္တဲ႔ မမသိပ္သိပ္ခ်စ္ကိုပါ ေရာျပီးဆူမွာ ေၾကာက္လုိ႔ ဖုန္းလုိင္းျဖတ္လုိ္က္ရပါတယ္ေနာ္ ´

` မသိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္… မမ သိပ္သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္ေနာ္… ´

` ဟဲ႔.. လုိ ´

` နန္းပု အခုဘာလုပ္ေနလဲဟင္ ´

` နန္းပုလား… ဖုန္းေျပာရင္း ေခါင္းယားလုိ႔ လက္တဖက္နဲ႔ ကုတ္ေနတယ္ရွင္႔ ´

` အဲဒါေျပာတာ မဟုတ္ဘူးေလ… က်ေနာ္ေျပာတာက အႏုပညာေရးရာ ခင္ဗ် ´

` ေအာ္… နန္းပု အခု ဗြီဒီယိုဇာတ္ကား တကား ရို္က္ေနတယ္ေလ… မင္းသားက ကိုထြန္းထြန္း( ဥမပါ ) … အာ… မဟုတ္ပါဘူး… သူ႔ကို ေနာက္ေနက်မုိ႔ အက်င္႔ပါသြားလုိ႔… ကိုထြန္းထြန္း( ဥပမာ ) ကိုေျပာတာ… ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ႔ ရိုးရိုး ဟဲဗီး ဖန္စီေလးပါပဲ ´

` ေအာ္ ဟုတ္.. ဒါပဲေနာ္.. ေနာက္မွာ ဖုန္းဆက္မယ္႔ သူေတြ ေစာင္႔ေန…. ´

` ရပါတယ္… သံုးမိနစ္မွ မျပည္႔ေသးတာပဲ.. ဟာပဲ ´

` မဟုတ္ဘူးေလ… က်ေနာ္႔ ေနာက္က ဖုန္းဆက္ဖုိ႔ တန္းစီေနတဲ႔ သူေတြ အားနာလို႔ ခင္ဗ်… ဒါပဲေနာ္ ´

` ဂေလာက္ ´

` မသိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္… မမ သိပ္သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္ေနာ္… ´

` ဟဲ႔.. လုိ ´

` နန္းပုေလးလားဟင္… ၀မ္းသာလုိက္တာ.. အန္တီကေလ နန္းပုကို အရမ္းၾကိဳက္တာ…. နန္းပု ဘာေလး ၀တ္၀တ္ လွတယ္ သိလား… သရုပ္ေဆာင္တာကလည္း အရမ္း ေကာင္းတာပဲ… သီခ်င္းဆုိတာကလည္း ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ႔… ပညာေရးလည္းေတာ္လုိက္တာ… အိမ္မွာလည္း အရမ္း လိမၼာတယ္ဆုိ… အေမ႔ စကားလည္း အရမ္းနားေထာင္တဲ႔ သမီး လိမၼာေလး ဆုိ ´

` ဟယ္.. နန္းပု အေၾကာင္းကို အရမ္း သိတာပဲေနာ္ ´

` ေအာ္ သိတာေပါ႔လုိ႔.. ဒါနဲ႔ သူမ်ားေတြကေလ နန္းပုုကို ၾကြားတယ္ ၾကြားတယ္နဲ႔ ေျပာတာ တကယ္ေတာ႔ ကိုယ္ေတြက အဲေလ နန္းပုတုိ႔က ၾကြားႏုိင္တဲ႔ အေျခအေနမုိ႔လုိ႔လဲ ၾကြားတာေပါ႔… ဟုတ္တယ္မွတ္လား… အဲဒါ ကိုယ္႔လုိ အဲေလ နန္းပုလုိ မၾကြားႏုိင္တဲ႔ သူေတြ သက္သက္မဲ႔ မနာလုိ ျဖစ္လို႔ ေျပာေနတာ သိလား ´

` ဟုတ္ နန္းပု ေမေမလည္း အဲ႔လုိပဲ ေျပာတယ္ ´

` ဒါနဲ႔ နန္းပု အေမကလည္း အရမ္းေခ်ာဆုိ… အျပင္က ျမင္ဘူးတဲ႔ သူေတြ ျပန္ေျပာၾကတာ ၾကားဖူးတယ္.. တကယ္ေတာ႔ နန္းပုေလး အဲ႔ဒီ႔ေလာက္လွေနတာ မေအတူ သမီးေလးထင္တယ္ေနာ္ ´

` ဟုတ္… ဒါနဲ႔ေလ နာမည္ေလးေျပာျပပါဦး… နန္းပု ဒီအသံမ်ိဳး ၾကားဖူးသလားလုိ႔ ´

` ေအာ္… ဒါလားကြယ္ အဟြန္းဟြန္း ´

` ဂေလာက္ ´

` တခု ၾကိဳေျပာထားဖုိ႔ ေမ႔သြားလုိ႔ ဖုန္းလုိင္းျဖတ္လုိ္က္ရတာပါ… ညီမငယ္ေရ ဒီအစီအစဥ္ကေလ ကုန္ပစၥည္းေတြမွာ ကံစမ္းမဲေဖာက္တာေလးနဲ႔ စည္းကမ္းခ်င္းသြားတုိ္က္ဆုိင္ေနတယ္… ကံစမ္းမဲေဖာက္တဲ႔ ကုမၸဏီက ၀န္ထမ္းနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကို ပါ၀င္ခြင္႔မျပဳဆုိတာမ်ိဳးေလးေလ… ဒါေၾကာင္႔ ဖုန္းလုိင္း ျဖတ္ပစ္လုိက္တာပါကြယ္.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ညီမငယ္ေရ… ခုေတာ႔ ပရိသတ္ၾကီးဆီက ဖုန္းလက္ခံတဲ႔ အစီအစဥ္ျပီးျပီမုိ႔ ညီမေလး စိတ္ၾကိဳက္ ပရိသတ္ကို ႏႈတ္ဆက္ပါဦးကြယ္ ´

` ဟုတ္… နန္းပု အခုလုိ ပရိသတ္ၾကီးနဲ႔ တုိက္ရို္က္ေျပာဆုိေျဖၾကားေပးရတာ အရမ္းကို ၀မ္းသာပါတယ္… နန္းပုကို အရမ္းခ်စ္ၾကတာ သိရလုိ႔အရမ္းလည္း ေက်နပ္ပါတယ္ေနာ္… နန္းပုဆီကုိ အမည္မေဖာ္ပဲနဲ႔ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြ ေပးပို႔ေနတဲ႔ သူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္… အထူးသျဖင္႔ အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းက ` ကေလးရယ္ ´ သီခ်င္းနဲ႔ တမ်ိဳး၊ တကၠသုိလ္တက္ေတာ႔ ` မ ´ သီခ်င္းနဲ႔ တဖံု၊ ` ကိုယ္ မေနႏုိင္ဘူးကြယ္ ဖြင္႔ေျပာလုိက္ေတာ႔မယ္.. ေတာ္ၾကာ သူစိတ္ဆုိးမွာလည္း ဆုိး ´ ဆုိျပီး တည္႔တည္႔ေျပာၾကတဲ႔ သက္တူ သူငယ္ခ်င္း အားလံုး အားလံုး.. နန္းပုကို ခုလုိ ခ်စ္ေပးၾကလုိ႔ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ လုိ႔… ေနာက္ ဂ်ပန္ အလည္သြားတုန္းက မြန္ဂိုးလီးယား ေရသန္႔မင္းသမီးေလးနဲ႔ တူတယ္ဆုိျပီး ၀ုိင္းၾကည္႔ၾကသူ အားလံုးလည္း ေက်းဇူးမေမ႔ပါဘူးေနာ္ ´

` ခုလုိ ဟီးဟီးဟားဟားနဲ႔ ပူးေပါင္းျပီး ဒီတပတ္ ရႊီးမယ္ ေဖာမယ္ အြန္လုိင္း၀ယ္ အစီအစဥ္ေလးမွာ ၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးတဲ႔ ညီမ နန္းပုေရ ေက်းဇူးပါကြယ္… ေနာက္တပတ္မွာလည္း ၀ိုင္းရႊီး ၀ိုင္းေဖာ ဖို႔ ဘယ္သူ႔ကို ဖိတ္ေခၚေပးမလဲ ဆုိတာကို ၾကားျဖတ္ ေၾကျငာေမးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္… ဒီအစီအစဥ္ေလး တင္ဆက္ခ်ိန္မွာ ဖုန္းဆက္ျပီး ၀င္ရႊီးခ်င္တယ္ဆုိရင္ျဖင္႔ ဖုန္းနံပါတ္ 09-909-0420 ကို ဆက္သြယ္နုိင္ပါတယ္ရွင္… စီစဥ္သူကေတာ႔ က်မ မသိပ္သိပ္ခ်စ္ပါ.. ဟီးဟီးဟားဟားကို နားဆင္တဲ႔ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ ´

` ဂီြ… ေဂၚ ´

အစားအေသာက္ မီးလုိေတာက္

ဒါက ညီမေလး ၀ကၤပါ tag ထားတဲ႔ အေၾကာင္းအရာေလးပါ။ သူ စ tagတုန္းက လြမ္းတဲ႔ အစားအစာမ်ားတဲ႔။ က်မက ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာလည္း မဟုတ္၊ ဒီမွာတင္ဆုိေတာ႔ ၾကိဳက္တာ၀ယ္စားလုိ႔ ရေနေတာ႔ ဘယ္အစားအစာကို လြမ္းရမွန္းမသိလုိ႔ အေၾကာင္းအရာေလး ေျပာင္းေရးလုိက္ပါတယ္ေနာ္။ က်မ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ႔ အစားအစာေတြအေၾကာင္းပဲ ေျပာျပေတာ႔မယ္။

ရခုိင္မုန္႔တီ - ဘယ္ေလာက္ၾကိဳက္လဲ ဆုိရင္ ေန႔တုိင္းေသာက္ရလည္း မရိုးႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ဟိုတေလာတုန္းက ေနမေကာင္းျဖစ္လုိ႔ အစပ္ေတြ မစားရတဲ႔ အခ်ိန္တုန္းက ေရွာင္လုိက္ရလုိ႔ တပါတ္ေလာက္ မစားျဖစ္လုိက္ဘူး။ အေတာ္ လြမ္းခဲ႔ရတဲ႔ က်မ အၾကိဳက္ အစားအစာ တခုပါ။ စားမိျပီဆုိရင္လည္း ငရုတ္သီးေတြ အလြန္အကၽြံထည္႔စားရမွကို ေက်နပ္ပါတယ္။

ပဲၾကာဇံသုပ္ - သူက ရိုးရိုးအသုပ္လုိ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ရခုိင္သုတ္။ ဆီခ်က္ေတြ ပဲမုန္႔ေတြ မပါပဲ ငရုတ္သီးအရည္နဲ႔ ငါးဖတ္ေတြကို ေရာသုတ္ထားတာေလ။ စပ္သလားေတာ႔ မေမးနဲ႔။ အလြန္႔ အလြန္စပ္။ သူ႔လည္း လြမ္းတာပဲ။ ေနမေကာင္းေတာ႔ မစားရလုိ႔။

ေၾကးအုိး - သူမ်ားေတြ ေၾကးအုိးဆီခ်က္ ပိုုၾကိဳက္ေပမဲ႔ က်မကေတာ႔ ေၾကးအုိးပဲၾကိဳက္တယ္။ ေၾကးအုိးဆုိရင္ ကလီစာေတြထည္႔တာ မၾကိဳက္ဘူး။ အသားသက္သက္နဲ႔ အရြက္မ်ားမ်ားထည္႔ထားတာကို ၾကိဳက္တယ္။ က်မ ေၾကးအုိးတစ္ပြဲ စားရင္ အျမဲတမ္း အသားဖတ္ေတြ အမ်ားၾကီးက်န္တတ္တယ္။ ေၾကးအုိးကို ၾကာဇံနဲ႔ အရြက္ ပိုအားထားျပီး စားေလ႔ရွိပါတယ္။ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားစားရင္ သူတုိ႔က က်မဆီက အသားေတြ အျမဲ ပိုစားရတယ္။ ခုဆုိ တုန္ယမ္းေၾကးအုိး ေပၚလာေတာ႔ ပိုေတာင္ ၾကိဳက္ေသး။ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေလးနဲ႔ အအီလည္း ေျပလုိ႔ေလ။ ေၾကးအုိး စားျပီးတဲ႔ည ဆုိလုိ႔ကေတာ႔ ေရအုိးဖက္ထားရျပီေလ။ တခါတုန္းကဆုိ အိပ္ေနရင္းနဲ႔ေတာင္ လန္႔ႏုိးတယ္။ ရင္ေတြပူျပီး ေရေတြငတ္လုိ႔ ထေသာက္ရတယ္။ ေအာ္… ေၾကးအုိးေကာင္းမႈ။

မုန္႔ဟင္းခါး - မနက္ပိုင္း breakfast စားမယ္ဆုိ မုန္႔ဟင္းခါးပဲ စားခ်င္တယ္။ ဟုိတခါ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မႏၱေလးသြားလည္တုန္းကေပါ႔။ က်မတုိ႔ တည္းတဲ႔ ဟိုတယ္လ္က breakfast ကုိ buffet ေကၽြးပါတယ္။ ဒီေလာက္ စားစရာေတြ မ်ားျပီး ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ အမ်ားၾကီးထဲကမွ က်မက မုန္႔ဟင္းခါးကို ေရြးစားလုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကေတာင္ ၀ုိင္းရယ္ၾကတယ္။ ေနာက္ေန႔က် သူတုိ႔ buffet menu ထဲမွာ မုန္႔ဟင္းခါး မပါေတာ႔ အဲဒါမွ မစားရရင္ မျဖစ္ပါဘူးဆုိလုိ႔ ျမိဳ႕ထဲပတ္ျပီး မုန္႔ဟင္းခါး ရွာပံုေတာ္ဖြင္႔ရတယ္။ အခ်ိန္ကလည္း နည္းနည္း ေနာက္က်ေနျပီ ဆုိေတာ႔ ရွာလိုက္ရတာ။ ေတြ႔ေတာ႔ေတြ႕ပါရဲ႕။ မေကာင္းလုိက္တဲ႔ အရသာ။ ပဲေတြမ်ားျပီး ဘယ္လုိမွကို မုန္႔ဟင္းခါး အရသာ မေပါက္ဘူး။ ခ်ိဳတုိတုိၾကီးနဲ႔ မသိရင္ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲက်ေနတာပဲ။

ေကာ္ဖီ - ဒါကေတာ႔ က်မ အတြက္ မရွိမျဖစ္ေပါ႔။ မနက္ဖက္ဆုိရင္ ေကာ္ဖီတခြက္ေသာက္ရရင္ လံုေလာက္တယ္။ အရမ္းလည္း ၾကိဳက္တယ္။

ဒီေလာက္ပဲေနာ္။ ေရးရင္းနဲ႔ ဗိုက္ဆာလာလို႔ ထမင္းသြားစားလုိက္ဦးမယ္။ :)

မဖတ္ျဖစ္မွာ ေသခ်ာတဲ႔ ခ်စ္သူအတြက္ေရးတဲ႔စာ

ေအာ္… မင္းလုိခ်င္ေနခဲ႔တာ ဒါေတြလား။ ငါမရိပ္မိခဲ႔ဘူး ခ်စ္သူ။ ေပးႏုိင္လိမ္႔မယ္လို႔လည္း မထင္ဘူး။ မင္းအတြက္ အမုန္းဆုိတာ ငါ႔ဆီမွာ မရွိသေလာက္ ရွားတယ္။ နာက်ည္းမိရင္ ငါခံစားေနရတာေတြ သက္သာမလားေတြးမိေပမဲ႔ ဒါဟာ ငါလုိခ်င္ခဲ႔တဲ႔ အေျဖေတာ႔ မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္။ ဒါကိုမွ မင္းက တရႈိက္မက္မက္ လုိခ်င္တယ္ဆုိေတာ႔လည္း ငါရင္ကြဲခံရံုေပါ႔ ခ်စ္သူ။ ေက်နပ္ပါ။ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္ပါေတာ႔။

မင္းနဲ႔ငါရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး ကြာျခားခ်က္… ငါခုမွ နားလည္တယ္။ မင္းမလုိခ်င္တာ ငါ႔အခ်စ္။ ငါမလိုက္ေလ်ာႏိုင္ခဲ႔ဘူး။ ခြင္႔လႊတ္ေတာ႔ ခ်စ္သူ။ ပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္စီးမွ ငိုတယ္လုိ႔ေတာ႔ မထင္နဲ႔။ ငါ႔ရင္ေတြ ကြဲေၾကလုိ႔ က်လာတဲ႔ ေသြးစက္… ။ မင္း ေျခဖ၀ါးေအာက္ထိ စီးေစရမယ္။ မၾကည္႔ခ်င္ရင္ မ်က္ႏွာၾကိဳလႊဲထား ခ်စ္သူ။

တကယ္ေတာ႔ေလ အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ဘ၀ေရွ႕ဆက္ေနတဲ႔သူဟာ အရံႈးသမားပဲ။ မင္းလုိ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ ျပည္႔ေနတဲ႔ လူတေယာက္အဖုိ႔ ငါလုိလူရဲ႕ အခ်စ္ကို ဥပကၡာျပဳ နင္းေလွ်ာက္သြားဖုိ႔ဆုိတာ အလြယ္သားေနာ္။ ငါ႔အိပ္မက္ေတြက်ေတာ႔ ေလွာင္ေျပာင္ရီေမာစရာ အျဖစ္နဲ႔ အေလးအနက္မထားပဲ မင္းရိုက္ခ်ရက္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲ႔ဒီ႔ အိပ္မက္ေတြမွာ ငါ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ ကပ္ပါသြားတာ မင္း မရိပ္မိတာလား။ ဟန္ေဆာင္ေနခဲ႔တာလား။

ေတာင္းပန္တယ္ ခ်စ္သူ။ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ မင္းလုိခ်င္တာ ငါမလုိက္ေလ်ာေပးႏုိင္ေသးဘူး။ မင္းစိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ ငါ မင္းကို နာက်ည္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပးမယ္။ ေက်နပ္ေတာ႔ ခ်စ္သူ။

ဘယ္သူက ဘာေကာင္လဲ

က်မညီမေလး ေမပ်ိဳ tag ထားတာေလးပါ။ အပ်င္းၾကီးေနတာနဲ႔ စာလည္းမေရးျဖစ္ပါဘူး။ ညီမေလး tag ေတာ႔မွပဲ ျပန္ေရးျဖစ္ေတာ႔တယ္။ ငါဘာေကာင္လဲတဲ႔။ tag တတ္လုိက္က်တာေနာ္။ ဒီေတာ႔လည္း ေျပာရခ်ည္ေသးရဲ႕။ ဖတ္ျပီး ထမင္းစားခ်င္စိတ္ ပ်က္က တာ၀န္မယူပါ။

ရုပ္ရည္သြင္ျပင္ေလးက အရင္ စေျပာရေအာင္ေနာ္။

မ်က္လံုး - အရမ္းလွတယ္လုိ႔ေတာ႔ မ်က္မွန္ အနက္ၾကီးတပ္ထားရင္ ေျပာၾကတာပဲ။ ဒါေပမဲ႔ မ်က္လံုး တစ္ဖက္စီက သူငယ္အိမ္ နွစ္ခုက တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ရန္ျဖစ္ထားေတာ႔ေလ တေယာက္က အေပၚၾကည္႔ရင္ ေနာက္ တေယာက္က ေဘးကိုၾကည္႔တယ္။ အခ်င္းခ်င္း အရြဲ႕တုိက္ၾကတာေလ။ သူတို႔လုပ္တာနဲ႔ က်မမွာ မ်က္စိေစာင္းေနတယ္ ဆုိျပီး အေျပာခံရပါေလေရာ။ ခက္တယ္ေနာ္။

မ်က္ခံုး - အမ်ားနဲ႔ မတူ အလွဘြဲ႕ယူမွာေနာ္။ အထင္ေတာ႔ မေသးနဲ႔။ လွခ်င္လြန္းလုိ႔ လက္စြမ္းျပမိပါတယ္။ လက္ အရွိန္လြန္ သြားလုိ႔ တပိုင္းျပတ္ေနတဲ႔ မ်က္ခံုးေမႊး စတိုင္လ္ေလးက တမိ်ဳးေတာ႔ အထူးသား။ ၾကိဳက္ျပီး လုိက္လုပ္ေတာ႔မယ္ မဟုတ္လား။ သိေနတယ္ေလ။ အဟတ္ဟတ္…

ႏွာေခါင္း - သူလည္း သူ႔ဟာသူေတာ႔ လွတာပဲ။ က်မ ေဘးတုိက္ ရိုက္ထားတဲ႔ ဓါတ္ပံုကို ၾကည္႔ျပီး သူေလး ကေတာင္ ေျပာေသးတယ္။ ေျခတံေလးကို စင္းေနတာပဲတဲ႔။ မယံုမရွိနဲ႔ေနာ္။ ႏွာေခါင္းဆုိတာ မ်က္စိႏွစ္လံုးျခားမွာ။ ဟီးဟီး။

ပါး - ၀က္ျခံေတြ အျပြတ္လုိက္ ထြက္ေနတာနဲ႔ အဆီေတြျပန္ တတ္တာက လြဲလုိ႔ အေတာ္ စြဲေဆာင္မႈရွိတဲ႔ ပါးေလးပါ။ တခါတေလ လက္နဲ႔ ဆိတ္မိဆြမိလုိ႔ ေရာင္ကိုင္းေနတဲ႔ အခ်ိန္ေလးက လြဲျပီး အျခား အခ်ိန္ဆုိ လူတုိင္း ႏွစ္ခါျပန္ လွည္႔ၾကည္႔႔ခံရေလာက္ေအာင္ လွတာ။ အဟုတ္။

နႈတ္ခမ္း - အဆိပ္သင္႔တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းလုိ႔ သူမ်ားေတြက ခ်စ္စႏုိးေလး ေခၚၾကတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ သိလား။ ႏႈတ္ခမ္းနီ အကုန္ခံျပီး ဆုိးေနစရာကို မလုိဘူး။ နဂို ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ကိုက ညိဳပုပ္ပုပ္ အေရာင္ေလး။ ကဲ ဘယ္ေလာက္ ကဗ်ာ ဆန္လုိက္လဲေနာ္။

သြား - ငယ္ငယ္ထဲက သြားပိုးေတြ စားျပီး ႏႈတ္ထားရလုိ႔ မဆုိသေလာက္ေလး နည္းနည္းေတာ႔ က်ဲတယ္။ သြားပိုးစားေနတာေတြသာ အကုန္ႏႈတ္ရရင္ ဖြားဖြားၾကီးရုပ္ေပါက္သြားမွာ စုိးလုိ႔ ေရွ႕သြားေလးေတြကို ပိုးစားေနတဲ႔ အတိုင္း နယ္ထရယ္ေလးပဲ ထားလုိက္ေတာ႔တယ္။ သိတယ္မဟုတ္လား။ နယ္ထရယ္ ဘူးသီး ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးရွိတယ္ဆုိတာ။

ဆံပင္ - အေတြးနည္းနည္းလြန္ျပီး အရြယ္မတုိင္ခင္ ျဖဴကုန္တာနဲ႔ ခုေခတ္ ဟိုက္လုိက္လုပ္တာနဲ႔ သြားတုိက္ဆုိင္ေနေတာ႔ ဂြင္ေပါ႔။ မသိရင္ ဟိုက္လုိက္ေလးေတြပဲ ေဖာက္ထားသလုိလို ဘာလုိလုိနဲ႔ ေခ်ာလဲ ေရာထိုင္ေပါ႔။ ဘယ္သူမွ ေျပာရဘူးေနာ္။ ဒီက ခင္လုိ႔ ေျပာျပတာ။ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို ဘယ္သူမွ သိတာ မဟုတ္ဘူး။ ရွဴးတိုးတိုး။

ေဘာ္ဒီရွိပ္ - ေရးရမွာ ပ်င္းတယ္ကြာ။ ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္သာ ေတြးၾကည္႔လုိက္ေတာ႔။ ဂ်နီဖာ အင္နက္စတန္ ( Jennifer Aniston ) လုိမ်ိဳးေလးလုိ႔ ေတြးလည္း စိတ္မဆိုးဘူးေနာ္။ တကယ္… ဒီက အရမ္း သေဘာထားၾကီးတာ။ ေတြးၾကည္႔တာနဲ႔တင္ သိတယ္မဟုတ္လား။

ကဲ ရုပ္ရည္သြင္ျပင္ကေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲကြယ္။ ခုဆုိရင္ က်မ Helena ဘယ္လုိ အလွအပေတြ ပိုင္ဆုိင္တယ္ဆုိတာ အားလံုးပဲ သေဘာေပါက္ေလာက္ေရာေပါ႔။ ထမင္းစား ပ်က္သြားမယ္ဆို တာ၀န္မယူဘူးေနာ္။ ဒီက အစကတည္းက ၾကိဳေျပာျပီးသား။ စိတ္ေနစိတ္ထားေလး ဆက္လုိက္ၾကဦးစို႔။

ေသာၾကာသမီးဆုိေပမဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ စကားေျပာရတာ သိပ္ကီးမကိုက္တဲ႔ သူနဲ႔ဆိုရင္ တခြန္းက ႏွစ္ခြန္းေျပာရမွာေတာင္ စိတ္သိပ္မပါဘူး။ ေအာ္.. အဆင္ေျပတဲ႔သူနဲ႔ ဆုိရင္လား။ ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ႔… အသားကုန္ လႊတ္တာ။ သူအားတာ မအားတာ နားမလည္ဘူး။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာ ေျပာရဖုိ႔က အဓိက။ အဲလုိ အလုိက္ကန္းဆုိးသိတာေနာ္။

ေမ႔တတ္တာကလည္း တရားလြန္ပါပဲ။ အဓိက အေနနဲ႔ကေတာ႔ သူမ်ားဆီက ပိုက္ဆံေခ်းျပီးရင္ လံုး၀ကို မမွတ္မိေတာ႔တာပဲ။ ကိုယ္႔ဆီက ေခ်းတာမ်ိဳးက်ေတာ႔ အေမ႔ကို မွတ္ခိုင္းထားလုိက္တယ္။ အဲဒါ စိတ္အခ်ရဆံုးပဲေလ။

အရမ္းလည္း ခ်ိဳးျခံေခၽြတာ တတ္ေသးတယ္။ ဒါကို မနာလုိသူေတြက ကပ္စီးနည္းတယ္ရယ္လုိ႔ ကဲ႔ရဲ႕တတ္ၾကေသးတယ္။ ဂရုမစုိက္ပါဘူး။ ေအာ္ ဟုတ္တယ္။ အဲလုိ သူမ်ားေတြ ကိုယ္႔ကိုထင္တဲ႔ အထင္ေတြကိုလည္း လုိက္ျပီး ဂရုမစုိက္တတ္ျပန္ပါဘူး။

ကိုယ္လုပ္စရာ ရွိတဲ႔ ကိစၥကို ေနာက္ကေန ` လုပ္ေလ… လုပ္ေလ.. ´ နဲ႔လုိက္ျပီး တြန္းေနရင္ အရြဲ႕တုိက္ျပီး ပိုၾကာေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲထားျပီးမွ လုပ္တတ္တယ္။

က်န္တာေတြကေတာ႔ အမ်ားၾကီးေပါ႔။ ဘာမွန္းမသိ ညာမွန္းမသိ ရမ္းသမ္းျပီး အီစီကလီထုတာေတြကို မုန္းတယ္။ ဘာမွ မခက္တဲ႔ ခပ္လြယ္လြယ္ ကိစၥေလးေတြကို ဘယ္လုိမွ ရွင္းျပလုိ႔ မရေအာင္ ဥာဏ္တိန္ေနတတ္တဲ႔ သူမ်ိဳးဆို စိတ္ေလတတ္တယ္။ ဒီေလာက္ပဲကြယ္။ ေတာ္ျပီ။ ဒီေလာက္ ကိုယ္ေပါင္ကိုယ္ လွန္ေထာင္းျပတာနဲ႔တင္ ေက်နပ္ၾကပါလုိ႔။

ဒီဇင္ဘာ

ျမဴနွင္းမ်ားၾကား

အေ၀းဆံုးကို ေမွ်ာ္ၾကည္႔ရင္း

ျမဴနွင္းမ်ားၾကား

အတိတ္တခု က်န္ရစ္ျပီ… ။

ဒီဇင္ဘာေရ… ။

လူေတြအားလံုး ပံုမွန္လႈပ္ရွားေနေပမဲ႔

ငါ တေယာက္ထဲပဲ

အထီးက်န္ ငိုေၾကြးေနရတယ္… ။

ဟန္ေဆာင္ေနၾကတာလား… ။

သတိမထားမိၾကတာလား… ။

ဟို အရင္အတိတ္က ဒီဇင္ဘာ

ခုေတာ႔ တျခားစီပါ… ။

အသက္မဲ႔ ေျခာက္ေသြ႔တဲ႔ ဒီဇင္ဘာ…

အတိတ္မွာ က်န္ေနရစ္ခဲ႔တဲ႔ ဒီဇင္ဘာ…

အမ်ိဳးမ်ိဳးေျခာက္လွန္႔ေနတဲ႔ ဒီဇင္ဘာ…

မင္းေၾကာင္႔ ငါရူးသြားျပီ… ။

ဒီျမိဳ႕ပ်က္ထဲ

ငါတေယာက္ထဲ လမ္းေလွ်ာက္ကာ…

ဒီျမိဳ႕ပ်က္ထဲက

ငါ႔ကို လြတ္ေျမာက္ခြင္႔ေပးပါ…

ဒီဇင္ဘာေရ… ။

အိပ္မက္ေတြ ဂေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားနဲ႔

ငါေသြးပ်က္ခဲ႔ဖူးတယ္။

ငါ ဆုေတာင္းလည္း ဘာတခုမွ ျဖစ္မလာေတာ႔…

မင္းျပန္မလာမဲ႔ အတူတူ

ငါလုိက္လုိ႔လာခဲ႔ခ်င္တယ္… ။

ဒီဇင္ဘာေရ… ။

ငါ ရူးသြပ္မသြားရေအာင္

တခါေလာက္ေတာ႔

ျပန္လည္စုိေျပေပးပါဦး… ။

ဒီ ကဗ်ာေလးက ဟုိးလြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္နွစ္ေက်ာ္ေလာက္က က်မ ေရးသားခဲ႔ဖူးတဲ႔ သီခ်င္းစာသားကို ကဗ်ာအေနနဲ႔ ဖတ္ေကာင္းေအာင္ နည္းနည္း ျပန္ျပင္ေရးထားတာပါ။

ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္လည္း ယံု

က်မကို မလင္း tag ထားတဲ႔ စာေလးေရးဖို႔ အေတာ္ ၾကာေနျပန္ပါျပီ။ က်မမွာလည္း အရမ္း စိတ္ညစ္စရာ ကိစၥနဲ႔ ၾကံဳေနရလုိ႔ ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ မကိုင္ခ်င္ေအာင္ ပါပဲ။ ဇာတ္လမ္း ကေတာ႔ စျပန္ျပီေနာ္။ စာေလး စေရးခါစ ရွိေသးတယ္။

` ေဒါက္… ေဒါက္… ေဒါက္ ´

` ဘယ္သူလဲဗ်ိဳ႕´ က်မ တီးတုိး ေအာ္ေမးလုိက္၏။

` အခ်စ္ပါ ´ သူကလည္း နွစ္ကိုယ္ၾကား အသံနဲ႔ ျပန္ေအာ္ေျပာ သရွင္႔။

အခ်စ္လားေဟ႔ ၀င္ခဲ႔ေလကြယ္ လုိ႔ ျပန္ေျပာလုိက္ရ ေကာင္းမလား စဥ္းစားျပီးမွ မျဖစ္ေခ်ပါဘူး ဆုိျပီး

` အင္း အထဲ က ခ်က္ထိုးထားတာ ဖြင္႔ျပီး၀င္ ခဲ႔ေလကြယ္ ´

` အဟင္း ´

ေအာင္မေလး လန္႔လုိက္တာ… ဘယ္တုန္းက ေဘးနားေရာက္ေနမွန္း မသိတဲ႔ အခ်စ္ၾကီး။ သူမ်ားေတြေရာ ျမင္ဖူး ၾကလား မသိပါဘူး။ အဲဒီ႔ အခ်စ္ဆုိတဲ႔ အရာၾကီး။ သူ႔ပံုစံက ခပ္ဆန္းဆန္းရယ္… ေလးေထာင္႔ စပ္စပ္ ၀ိုင္း၀ိုင္း ခပ္ရွည္ေမ်ာေမ်ာ နဲ႔ ပုကြကြ ပိစိေညွာင္႔ေတာင္႔ ဟပ္ပလုတ္ၾကီး။ ဘယ္လုိၾကီးမွန္းကို မသိေတာ႔ ပါဘူး။ က်မလည္း ရုတ္တရက္ လန္႔ျဖန္႔သြားျပီး…

` ဘာ အဟင္းလဲ… ရွင္က ဘာၾကီးတုန္း ´

` အခ်စ္ေလ… ဒို႔က အခ်စ္ပါ ´

` ေယာက်ၤားလား မိန္းမလား ´ ဟု က်မ လႊတ္ခနဲ တလံုးခ်င္း ေရရြတ္ လုိက္မိသည္။

` ေယာက်ၤား မိန္းမ ´

အယ္… ဘယ္႔နွယ္႔တုန္း… အခ်စ္ ျပန္ေျဖတဲ႔ စကားေၾကာင္႔ က်မေတာင္ ေၾကာင္သြား၏။ ေၾကာင္သြားေတာ႔ ေျခသံ မၾကားရဘူးေပါ႔။ က်မဆီက ဘာအသံမွ ဆက္ထြက္မလာေတာ႔ အခ်စ္ကပဲ ဆက္ရႊီးေလသည္။

` ေအာ္… မိန္းမ ျဖစ္ျဖစ္ ေယာက်ၤားျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူ႕မွာမဆုိ အခ်စ္ရွိတယ္ မဟုတ္လား… ဒါကို ေျပာတာပါ ´

` ေနပါဦး အခ်စ္က က်မဆီလာတာ ဘာကိစၥရွိလုိ႔လည္း ေျပာေလ… ဒီမွာ က်မ မအားဘူး စာေရးစရာ ရွိေသးတယ္ ´ လို႔ အေလာသံုးဆယ္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာလုိက္ေတာ႔ အခ်စ္က

` ခက္ျပီ… အခ်စ္က ဘာ ကိစၥ ရွိရမွာလဲ… Helena ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ေနရတာ က်ဥ္းက်ပ္လုိ႔ ခဏေလး အျပင္ကို ေလခံညွင္းရင္းနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ျပီး ျပန္လာတာေလ… ဒီေကာင္မေလးနွယ္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ နုိင္လုိက္တာလြန္ေရာ… အဟြန္႔ ´

ခက္ေတာ႔ေနျပီ… ဘာမွန္းမသိတာၾကီးက လာနုေနျပန္ပါ၏။ ေအာ္… ဒီအခ်စ္ကလည္း ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ လမ္းေလွ်ာက္သလား ေနတာတဲ႔လား… ဒါေၾကာင္႔ ခုရက္ပိုင္းအတြင္း စိတ္ထဲမွာ ဟာတာတာ နဲ႔ ေလးပင္ ေနတာကိုး။ က်မအေတြး မဆံုးခင္မွာပဲ…

` ဒါနဲ႔ေလ အခ်စ္ အခု လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း လမ္းမွာ အမုန္းနဲ႔ ခင္လာတယ္… အဲဒါ သူကလဲ ဘယ္႔သူ႔စိတ္ထဲ ေနရမွန္း မသိ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ အခ်စ္ သူ႔ကိုပါ တပါတည္း ေခၚလာခဲ႔တယ္… Helena လက္ခံမယ္ မဟုတ္လားဟင္… လက္ခံမွာပါ… အခ်စ္သိတယ္.. အမုန္းေရ အမုန္း လာေလကြယ္… အထဲက ပိတ္ထားတဲ႔ ခ်က္ကို ငါ ဖြင္႔သလုိပဲ ဖြင္႔ ၀င္လာခဲ႔ ´ သူ႕ စကားဆံုးမွ က်မ အသိျပန္၀င္ လာေတာ႔သည္။ ဘယ္ျဖစ္မလဲေနာ္… အမုန္း ကိုပါ လက္ခံ ဖုိ႔ဆုိတာ။

` ဟာ မျဖစ္ေသးဘူးေလ… လူသာ လာပါ။ ဧည္႔သည္ ေခၚမလာပါနဲ႔ ဆုိတာ မၾကားဖူးဘူးလား ´ က်မလည္း ျပီးျပီးေရာေလွ်ာက္ျပီး သတိနွင္႔ ေျပာလုိက္၏။

` အဟြန္းဟြန္း မရေတာ႔ဘူးကြယ္႔ အမုန္းက ဒီဘက္ေဘး ေရာက္နွင္႔ေနျပီေလ ´ ေျခာက္ျခားစရာ ဆည္းလည္းသံလုိ ခ်ိဳလြင္လြင္ၾကီးနဲ႔… က်မေဘးကို ၾကည္႔မိေတာ႔ အသံထက္ ျမန္ပံုရတဲ႔ အမုန္းၾကီးက ေဘးမွာရပ္လုိ႔… ခုေတာ႔ က်မရဲ႕ နံေဘး တဖက္တခ်က္စီမွာ အခ်စ္ နဲ႔ အမုန္း က အတူ ယွဥ္တြဲ ၀န္းရံလွ်က္… ။

` သြား လူဆိုး… ´

ဘာမွ မဆုိင္ေပမဲ႔ က်မ ေသြးပ်က္စြာ ျပံဳးစိစိ မ်က္နွာေပးနဲ႔ ျငင္းလုိက္သည္။

သို႔ေသာ္…. အရာရာ က ေနာက္က်ခဲ႔ျပီ။ က်မ စကား မဆံုးေသးခင္မွာပဲ က်မ ေခါင္းေပၚ က်ေရာက္ လာတဲ႔ ေအးစက္စက္ အထိအေတြ႔ေၾကာင္႔ နားထင္ ႏွစ္ဖက္စလံုးကို မီးစနဲ႔ ထုိးခံလုိက္ရသလုိ ေအးခနဲ ျဖစ္သြားတာသာ မွတ္မိလုိက္ေတာ႔သည္။ ေယာင္္ရမ္းျပီး အတင္းျပဴးထားတဲ႔ မ်က္စိ ျပန္ဖြင္႔လုိက္ေတာ႔ ေဘးက အခ်စ္ေရာ အမုန္းေရာ က်မအနားမွာ မရွိၾကေတာ႔ပဲ အခန္းထဲမွာ တေယာက္ထဲ တိတ္ဆိတ္လုိ႔… ။ ေအာ္… လက္စသတ္ေတာ႔ က်မ အိပ္ေပ်ာ္ရင္းနဲ႔ စာေရးေနခဲ႔တာကိုး… ။

ဒါေပမဲ႔ ထူးထူးျခားျခား ရင္ထဲမွာေတာ႔ သိပ္အသားမက် သလုိ ျဖစ္ေနတဲ႔ နာက်င္ ေလးလံမႈနဲ႔ အတူ… ။ တစံုတေယာက္ အေပၚ ဘယ္တုန္းကမွ မထားခဲ႔ဖူးတဲ႔ နာက်ည္းမႈ အရိပ္ ခပ္ပါးပါးဟာ သက္ျပင္း တခ်က္ အျဖစ္ က်မရဲ႕ ထြက္သက္အရႈိက္မွာ ေမ်ာပါသြားၾကေလရဲ႕။

မီးမီးေၾကာက္ေၾကာက္

က်မရဲ႕ ညီမေလး ေမပ်ိဳက tag ထားတာပါ။ ခုဆုိ အေၾကြးေတြမ်ားေနျပီ။ tag ထားျပီးမေရးရေသးတာေတြ ရွိေနေသးတယ္။ နည္းနည္းၾကာရင္ စိတ္မဆုိးၾကပါနဲ႔လုိ႔ ေတာင္းပန္ထားမယ္ေနာ္။ ခုေတာ႔ အေၾကာက္ဆံုး သတၱ၀ါ အလွည္႔ေပါ႔။ က်မအရမ္းေၾကာက္တာကေတာ႔ ပင္႔ကူပါ။ ပင္႔ကူကို ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လုိပံုစံနဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ ေသေအာင္ေၾကာက္တယ္။ ကိုယ္႔ကို အႏၱရာယ္မျပဳဘဲ နံရံမွာကပ္ေနတဲ႔ေကာင္ဆုိလည္း ေၾကာက္တယ္။ သူ႔ဟာသူ တေနရာမွာကပ္ေနရာက ေနာက္တေနရာ ေျပာင္းဖုိ႔ ကားယားၾကီးသြားေနတာ ေတြ႔မိရင္လည္း ေၾကာက္တယ္။ ကိုယ္႔ေျခေထာက္တုိ႔ဘာတုိ႔မွာ နည္းနည္းယားက်ိက်ိျဖစ္သြားတာနဲ႔ စိတ္ထဲေျပးျမင္မိတာ ဒီပင္႔ကူပဲ။ အား… ခနဲေအာ္ျပီးငံု႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔လည္း ဘာမွမဟုတ္ဘူး။ ဒါဆုိ က်မ အေမက ဆူျပန္ေရာ။ က်မက စိတ္ထဲေတြးျပီးေၾကာက္လုိ႔ေအာ္တာ။ အိမ္ကလူေတြကက်ေတာ႔ က်မအသံကိုၾကားျပီး လန္႔လုိ႔။

အဲဒီ႔ေကာင္ကို ၾကည္႔မိရင္ စိတ္ထဲဘယ္လုိျဖစ္မွန္းကို မသိဘူး။ အသဲေတြယားျပီး ၾကက္သီးေတြထလို႔ထနဲ႔။ ကိုယ္႔ေရွ႕သြားၾကီးလာျဖဲျပီး မာန္ဖီေနတဲ႔ ေခြးဆုိလည္းေၾကာက္မွာပဲေလ။ ဒါေပမဲ႔ ပင္႔ကူကိုက်ေတာ႔ ဘာမွအပင္ပန္းခံျပီး ျဖဲေျခာက္စရာမလုိေအာင္ က်မက ေၾကာက္ျပီးသား။ ဘယ္တံုးက ဘယ္လုိအဲဒီ႔ေလာက္ ေၾကာက္တတ္သြားလဲ မမွတ္မိေတာ႔ပါဘူး။

ဆယ္တန္းတုန္းကဆုိရင္ က်မညသန္းေခါင္ထိစာက်က္ျပီး အပ်င္းေျပ မဂၢဇင္းေလးဖတ္မယ္ဆုိျပီး အနားရွိတဲ႔ စာအုပ္ေလး ေကာက္လွန္လုိက္မိပါတယ္။ တုိက္တိုက္ရယ္တဲ႔ မွ ဆုိင္ဆုိင္ ေလ။ ဖြင္႔ဖြင္႔ခ်င္း စာမ်က္နွာမွာ ပင္႔ကူအၾကီးၾကီးတေကာင္က လူတေယာက္မ်က္နွာမွာ ကပ္ေနတဲ႔ပံုၾကီး။ အားပါးပါး… ။ ဘယ္ရမလဲ က်မပဲေလ။ `အား….´ ဆုိတဲ႔ အသံနက္ၾကီးနဲ႔ စာအုပ္ကို ပစ္ေပါက္ပလုိက္တာ…။ က်မစာက်က္တာကို ေမွးျပီးေစာင္႔ေနတဲ႔ က်မအေမကို တည္႔တည္႔မွန္ပါေရာ။ အေမကလည္း ရုတ္တရက္ဆုိေတာ႔ အရမ္းလန္႔ျပီး ဘာျဖစ္္တာလဲဆုိျပီး အေၾကာင္းရင္းရွာေတာ႔ အဲဒီ႔ပင္႔ကူပံုၾကီးေၾကာင္႔မွန္းသိေတာ႔ ဆူခံလုိက္ရတာ။ ညသန္းေခါင္ၾကီး ဒီေလာက္ေတာင္ ထေအာ္ရလားလုိ႔ေပါ႔။

အရင္က က်မတုိ႕အိမ္မွာက ပင္႔ကူဆုိလုိ႔ ေသးေသးမွ်င္မွ်င္နဲ႔ ပိန္ပိန္ေလးေတြပဲရွိတာ။ ဒါေပမဲ႔ သူမ်ားအိမ္ေတြကေန ေရာက္လာတာေနမွာေပါ႔။ ခုဆုိ မဲမဲနဲ႔ ကားယားေကာင္ၾကီးေတြ တခါတခါေတြ႔ရတတ္တယ္။ ပင္႔ကူနဲ႔ျဖစ္တဲ႔ ေနာက္ျပႆနာ တခုရွိေသးတယ္။ အဲဒီ႔ေန႔တုန္းက က်မအေမက သူ႔အက်ၤ ီ လွမ္းထားတာ အခန္းထဲယူလာခဲ႔ပါတဲ႔။ ဒါနဲ႔ ခ်ိတ္ကေလးကေန ဆြဲျပီး ယူလာလိုက္တာ အခန္းထဲလည္းေရာက္ေရာ အေမက က်မရဲ႕လက္ထဲက အကၤ်ီကိုၾကည္႔ျပီး `ျငိမ္ျငိမ္ေန.. အဲဒီ႔နားမွာပဲ ခဏေလး ျငိမ္ျငိမ္ေန´ တဲ႔။ ဒီေလာက္ဆုိ က်မတုိ႔က သေဘာေပါက္ျပီးသား။ အေမ႔စကားဆံုးတာနဲ႔ ဘယ္ရမလဲ သူ႕ အက်ၤီကို လႊတ္ပစ္လိုက္ျပီး အသံျပဲၾကီးနဲ႔ ေအာ္လည္းေအာ္ ခုန္လည္းခုန္လုိက္တာ။ အနားမွာရွိတဲ႔ ခုတင္ေပၚကိုေရာက္ေနျပီ။ ဒါေတာင္ ေျခေထာက္ကို ပင္႔ကူတက္လာမွာေတြးျပီး ကဆုန္ေပါက္ေနလုိက္တာမ်ား။ အနည္းဆံုး ၃မိနစ္ေလာက္ၾကာမယ္။ ၀ုန္းဒိုင္းကို က်ဲေနတာပဲ။ အေမကလည္း က်မေၾကာက္မွန္းသိေတာ႔ ေဆးဗူးနဲ႔ လုိက္ျဖန္းေပးရွာပါတယ္။ ေသျပီဆုိတာေတာင္ က်မက ခပ္ရြံ႕ရြံ႕နဲ႔ ေအာက္မဆင္းရဲေသးလုိ႔ ဆူခံရေသးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေပးတဲ႔ ပင္႔ကူ။ မုန္းစရာၾကီး။ က်မကလည္း က်မပဲ။ အဲဒီ႔ပင္႔ကူဆုိ ေတြ႔လုိက္တာနဲ႔ ရင္ေတြတုန္… ေခၽြးစီးေတြျပန္… အသက္ရႈေတြမမွန္နဲ႔။ ဘာျဖစ္မွန္းကိုမသိပါဘူး။

အေမေျပာသလုိပဲ `သူက ဘာလုပ္လုိ႔လဲ သူ႔ဟာသူ နံရံမွာကပ္ေနတာ… နင္႔ ကိုယ္နင္နဲ႔လည္း ယွဥ္ၾကည္႔ဦး… ဟိုက ေသးေသးေလး ကိုယ္ တက္နင္းလုိက္ရင္ေတာင္ သူ႔ခမ်ာ ေသရရွာမွာ…´ တဲ႔။ ေအာင္မေလး တက္လည္းမနင္းရဲပါဘူး။ တက္နင္းဖုိ႔ ေနေနသာသာ ေစ႔ေစ႔ေတာင္ မၾကည္႔ရဲပါဘူး။ အဲဒီ႔ေလာက္ကို ေၾကာက္ပါတယ္။ ေၾကာက္တယ္ ေၾကာက္တယ္။ :P