title unavailable

အိပ္ေပ်ာ္သြားရမွာ

ငါ ေသမေလာက္ ေၾကာက္ေနတယ္။

မ်က္စိေတြ မွိတ္ထားေတာ႕

ခ်စ္သူက ေအးစက္စက္နဲ႕

ရက္စက္စြာ ျပံဳးျပေနတယ္။

မ်က္စိေတြ ဖြင္႔ထားျပန္ေတာ႕

ျမင္ျမင္သမွ် အနက္ရင္႔ေရာင္ထဲက

ခ်စ္သူ လက္ကမ္းေခၚေနတယ္။

ငါ႕အေတြးေတြက ငါ႕ကို ျပန္ေျခာက္လွန္႕

ႏွလံုးသားဟာလည္း ဟိုးအျမင္႕က

ပစ္ခ်ခံရသလုိ နာက်င္တယ္။

မငိုခ်င္ဘူး ခ်စ္သူ…

အၾကိမ္ၾကိမ္ အားတင္းထားေပမဲ႕

ငါ အလြတ္ရေနတဲ႕ ဒီ အိပ္မက္ဆုိးေတြေၾကာင္႕

ေဘးနားက အေမွာင္ထုကို တိုင္တည္

ငါ ငိုေနရျပန္တယ္။

ခ်စ္သူ…

ဒါေတြဟာ မင္းအတြက္ေတာ႕...

ထမင္းစားျပီးခ်ိန္ တမ္းတတတ္တဲ႕

စီးကရက္ တရႈိက္ေလာက္

စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းခ်င္မွ ေကာင္းလိမ္႕မယ္။

ဒီလုိနဲ႕ပဲ

မနက္မုိးေသာက္ အလင္းေရာက္လာျပန္ျပီ ခ်စ္သူ…

ဒါေပမဲ႕

အခ်ိန္ေတြ တပတ္လည္

ညျပန္ေရာက္သြားရမွာ

ငါ ေသမေလာက္ ေၾကာက္ေနတယ္။

Art of Crying

ဟုတ္သည္။ သူမ အမွန္အကန္ ငိုေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေခ်ာေမြ႕ေနတဲ႕ ပါးျပင္တေလွ်ာက္ မ်က္ရည္ေတြ တလိမ္႕လိမ္႕ က်ဆင္းေနတာပင္ အလြမ္းအေဆြး ကဗ်ာ တပုဒ္ကို ဖတ္ရွဴေနရသလို အလြန္ ႏွစ္လုိဖြယ္ေကာင္းေန၏။ အသနားခံေနတဲ႕ မ်က္၀န္းညိဳညိဳမွာ မ်က္ရည္ၾကည္ေတြ ၀ဲခုိေန၍ ထင္သည္… မ်က္လံုးအိမ္မွာ အေရာင္ဆန္းတုိ႕ တဖ်တ္ဖ်တ္လက္လုိ႕… ။ ရွိဴက္သံ တခ်က္ႏွင္႕ အတူ စကားလံုးတုိ႕ အမွားအယြင္း အထစ္အေငါ႕ မရွိ ထြက္က်လာ၏။ တုန္ရီေနေသာ ႏွဴတ္ခမ္းႏွင္႕ စည္း၀ါးကိုက္စြာ ယွဥ္တြဲပါလာေသာ လူတုိင္းနီးပါး အလြတ္ရျပီးသား စာသားအခ်ိဳ႕…

` ကို… ငါ႕အတြက္ နင္မရွိလုိ႕ မျဖစ္ဘူး… ငါ႕ကိုမထားခဲ႔ပါနဲ႕ … ´

သူမ တားေနသည္႕ၾကားက သူ ေက်ာခုိင္း၍ ဆက္ေလွ်ာက္သြားေလ၏။ မ်က္၀န္းအိမ္ကို စံုမွိတ္ျပီး ႏွဴတ္ခမ္းကို ခပ္တင္းတင္းကိုက္ကာ အလွပဆံုး ဆက္၍ ငိုေၾကြးျပန္သည္။

` ကဒ္….. ´

ခ်ီးက်ဴးသံမ်ား၊ အားရ ေက်နပ္သံမ်ားၾကားမွ သူမ တုိးထြက္လာခဲ႕၏။ ခုနက ၾကည္႕ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ သူမ ငိုေၾကြးခဲ႕ရေသာ မ်က္ရည္မ်ားအား တစ္ရွဴးစျဖင္႕ အသာတုိ႕ဖ်က္လုိက္သည္။ ရင္ထဲမွာက ဘာနဲ႕မွ မတူတဲ႕ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးမႈႏွင္႕ အတူ လက္ကိုင္ဖုန္းမွ ေခါက္ရိုးက်ိဳး ဖုန္းနံပါတ္တခုကို ႏွိပ္မိျပီးသား….

` ဟဲလို .. ေမာင္လား… ။ တုိ႕ ဒီမနက္ပဲ ရွဴတင္ မသြားခင္ ေဆးခန္းမွာ ၀င္စစ္ခဲ႕တယ္။ ေသခ်ာတယ္ေမာင္ရဲ႕… ။ တုိ႕ သိသိခ်င္းကထဲက အရမ္း၀မ္းသာျပီး ဖုန္းဆက္ေနတာ…… မရလုိ႕… အင္း… ဟုတ္တယ္…. အခု တဆင္းန္ေတာင္ ျပီးသြားျပီေလ… ေမာင္႕ကိုလည္း ၀မ္းသာေစခ်င္လုိ႕… ………………………. ………………………………. ………………………… ………………. ´

ဟုတ္ေတာ႕ ဟုတ္သည္။ သူမ အမွန္အကန္ ငိုခဲ႕ျခင္း ျဖစ္သည္။


~ ~ ~ ~ ~


သူမ လံုး၀ မငိုပါ။ ဒါကိုပဲ ေဘးမွ အားမလုိ အားမရႏွင္႕ ` ငိုခ်လုိက္ေလ… ေပါ႕သြားေအာင္ ငိုခ်ပစ္လုိက္.. က်ိတ္ျပီး တင္းမထားနဲ႕… စိတ္ကို ေလွ်ာ႕လုိက္ ´

သူမ စိတ္ကို ေလွ်ာ႕ခ်လုိက္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ မ်က္ရည္ေတာ႕ က်မလာဘဲ သက္ျပင္းတခ်က္သာ ေလထဲ အေငြ႕ပ်ံသြားျပန္၏။ ကာယကံရွင္ သူမက သက္ျပင္းေတြသာ အၾကိမ္ၾကိမ္ မႈတ္ထုတ္ေနေပမယ္႕ သူ႕ဟာနဲ႕ သူေတာ႕ အဆင္ေျပေနသား… စီကာ ပတ္ကံုး ေျပာျပီး အလြမ္းသယ္ေပးေနသည္႕ တစ္ဦးဦးက ရွိႏွင္႕ေနျပီးသား…

` ေအာင္မေလး… ေသေနလုိက္တာမ်ား… အိပ္ေပ်ာ္ေနတာက်ေနတာပဲ… ထၾကည္႕ပါဦးဟဲ႕… နင္ ခ်စ္တဲ႕ နင္႕မိန္းမနဲ႕ သမီးေလးကို… ………………. ……………… ´
( မွတ္ခ်က္။ ။ ငိုသံၾကီးျဖင္႕ ဖတ္ရန္။ ရန္ေတြ႕ ေနျခင္းမဟုတ္ )

တေျဖာက္ေျဖာက္ ကြာေစ႕ကိုက္သံ… ဟိုတစု ဒီတစုလူေတြရဲ႕ တေယာက္တေပါက္ ( ႏွစ္ေယာက္ ႏွစ္ေပါက္ ) စကားသံ အခ်ိဳ႕… လူသံ ဆူဆူညံညံၾကားထဲမွာပင္ စားပြဲေလးခ်ကာ စာက်က္ေနေသာ သမီးငယ္… ေဘးမွ ေပါ႕သြားေအာင္ဟု ဆုိကာ ငိုခ်င္းခ်ခုိင္းေနေသာ တုိက္တြန္းမႈ…. ။ အလွည္႕က် ျပန္လည္ပတ္လာေသာ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွ ထုိအသံမ်ားေၾကာင္႕ သူမ နံရံကို ေခါင္းမွီျပီး မ်က္စိ တခ်က္မွိတ္လုိက္မိသည္။ ခင္ပြန္းကိုပဲ အားကိုးလာခဲ႕ေသာ သူမအဖုိ႕ ေရွ႕ေလ်ာက္ မည္သို႕ ခရီးဆက္ရမည္ မသိ… ။ သမီးငယ္ေလးႏွင္႕ က်န္ရစ္ခဲ႕ရမယ္႕ သူမရဲ႕ မုဆုိးမ တေယာက္ ဘ၀အစ… ။

သူမကို အခ်ိဳ႕က ေမးေငါ႕ခ်င္ၾက၏။ ခင္ပြန္းဆံုးပါးတာေတာင္ မ်က္ရည္မက်လုိ႕တဲ႕ေလ။ တကယ္လည္း သူမ အခုအခ်ိန္ မငိုႏိုင္… ။ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ္႕ အေမွာင္လမ္းအတြက္ သူမငိုရဦးမွာ မလြဲဧကန္ျဖစ္သည္။ မ်က္ရည္ေတြ ေခၽြတာ စီစစ္ေနတယ္ပဲ ေျပာေျပာ… ဘယ္လုိမိန္းမစားလည္း မသိဘူးလုိ႕ပဲ ေ၀ဖန္ပါေစဦးေတာ႕… ဆက္သြားရမယ္႕ ခရီးလမ္းမွာ ထုိသူမ်ား ေဘးမွ လုိက္ပါမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေသခ်ာေနမွေတာ႕……

` ငိုခ်င္ ငိုခ်လုိက္ပါေလ… အဲ႕လုိပဲ အံခ်ည္း က်ိတ္မေနပါနဲ႕ေအ႕…… ……………………… ………………. ´

သုိ႕ေသာ္…. သူမ လံုး၀ မငိုျဖစ္ခဲ႕ပါ။
( ထို အခိုက္အတန္႕ ခဏ အတြင္းကိုသာ ေရးဖြဲ႕ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္ကြယ္က်မွ သူမ က်ိတ္ငိုေနမလား မငိုျဖစ္ဘူးလား စသည္႕ အပိုင္းမ်ားမွာ ယခု စာပုဒ္ႏွင္႕ လံုး၀ မသက္ဆုိင္ပါ။ )


~ ~ ~ ~ ~


သူမ မငိုမိေအာင္ ၾကိဳးစားေန၏.. ။ သို႕ေသာ္ မ်က္ရည္တုိ႕က မ်က္လံုးေထာင္႕စြန္း ႏွစ္ဖက္မွ အျပိဳင္ လိမ္႕ဆင္းလာၾကသည္။ ငိုမိမွာ စိုး၍ စိတ္ေျပာင္းသြားေအာင္ နားေထာင္ေနေသာ သီခ်င္းသံတုိ႕ နားထဲ လံုး၀ မတုိး၀င္ႏုိင္ေတာ႕…. လွဲေနရင္းႏွင္႕ က်လာရေသာ မ်က္ရည္တုိ႕၏ လမ္းဆံုးကား………… သူမကိုယ္ သူမ ငိုေနတာ သတိထားမိေတာ႕ ေခါင္းအံုးမွာ မ်က္ရည္ေတြ ရြဲစုိေနခဲ႕ျပီးသားျဖစ္၏။

ဟန္ေဆာင္ျခင္းကို အလြန္မုန္းေသာ သူမျဖစ္သည္။ အခုငိုေနရျခင္းမွာ ဟန္မေဆာင္ခဲ႕မိသည္႕ အတြက္ ေနာင္တရေနျခင္းလား…. ။ ဟန္မေဆာင္ခ်င္ပါလ်က္နဲ႕ ဟန္ေဆာင္ရေတာ႕မည္႕ အတြက္ ၀မ္းနည္းေနျခင္းလား… မည္သူမွ် မသိႏိုင္… ။
ေလာကၾကီးထံမွ ဘုန္းေပါလေအာ သင္ယူ၍ ရႏုိင္ေသာ သင္ခန္းစာမ်ားထဲမွ သူမ မႏွစ္သက္ဆံုး ဟန္ေဆာင္ျခင္း ဘာသာရပ္ကို မသင္ယူခဲ႕မိသည္႕အတြက္ အခု သူမ ငိုေနရျပီ… ။ သူမ ေက်ာ္ဖတ္မိခဲ႕ေသာ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွ ေပးေသာ သင္ခန္းစာမွာ သူမအတြက္ အနည္းငယ္ ခါးသီး၏။

အမ်ားအတြက္ ရီစရာ ကိစၥတခုဟာ သူမရဲ႕ ပုဂၢလိက ခံစားခ်က္အရ ငိုေၾကြးစရာ ျဖစ္ေနပါက သူမေရာေယာင္၍ ဟန္ေဆာင္ မျပံဳးျပ တတ္ခဲ႔ပါ။ ခပ္ေပါ႕ေပါ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကိစၥတခုအား လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မေပ်ာ္ရႊင္ပါဘဲ ၾကိတ္မွိတ္ေအာင္႕အီး၍ မဲ႕ျပရေအာင္ကလည္း သူမဟာ သရုပ္ေဆာင္ ၀ါသနာပါသူ တေယာက္မဟုတ္ခဲ႕။ ကိုယ္ပိုင္ မဟုတ္ေသာ ေၾကးစားခံစားခ်က္မ်ိဳး မရွိေကာင္းဟု ခံယူထားေသာ သူမ၏ အေတြးအား မွားလား မွန္လား ဆံုးျဖတ္ေပးႏုိင္မည္႕ သမာဓိရွိေသာ ဒိုင္လူၾကီးမ်ိဳး ဒီကမၻာေပၚတြင္ မေပၚထြန္းေလာက္ေသး… ။

ဟန္ေဆာင္ျခင္း အလွ်င္းမပါပဲ… စိတ္အားငယ္ျခင္း၊ နားမလည္ႏုိင္ျခင္း၊ ထိတ္လန္႕ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမ်ားျဖင္႕ သူမ သည္းထန္စြာ ငိုေၾကြးေနသည္။

သူမ မငိုမိေအာင္ေတာ႕ ၾကိဳးစားခဲ႔ပါေသး၏… ။

~~ Happy Birthday To My Darling Dude ~~

က်မ ဆိုးသမွ် ဂ်ီက်သမွ် မျငိဳျငင္ပဲ သည္းခံတတ္တဲ႕သူ၊ ေဒါသထြက္စရာ ကိစၥေတြ ၾကံဳလာရင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေဒါသကို ထိန္းျပီး ေခါင္းေအးေအးနဲ႕ စဥ္းစားဖုိ႕ က်မကို ေျပာျပေပးခဲ႕တဲ႕သူ၊ ၾကံဳေတြ႕ရသမွ် အဆင္မေျပမႈေတြကို စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ အျမဲနားေထာင္ေပးျပီး ႏွစ္သိမ္႕တတ္တဲ႕ သူ၊ ရယ္ေမာစရာ ကိစၥေတြမွာ အတူတူရယ္ေမာျပီး စိတ္ဆင္းရဲစရာဆိုလည္း အတူ မွ်ေ၀ ခံစားေပးတတ္တဲ႕ သူ၊ ဒီလုိ တခုခ်င္းစီသာ ခ်ေရးေနရင္ တေန႕လံုး ေရးလုိ႕ မျပီးႏုိင္ေတာ႕ေလာက္ေအာင္ အမွတ္တရေပါင္း မ်ားစြာ ပိုင္ဆုိင္တဲ႕ က်မရဲ႕ ခ်စ္သူ… အခုေမြးေန႕မွ စျပီး ေရွ႕ေလွ်ာက္ က်မ ဂ်စ္တုိက္သမွ် စိတ္မပ်က္ဘဲ ဆက္လက္ သည္းခံႏုိင္ပါေစ။ :P ျပည္႕တာ မျပည္႕တာ အပထား။ ဆုေတာ႕ ေတာင္းေပးလုိက္မယ္ေနာ္။ လုိအင္ ဆႏၵအားလံုးလည္း ျပည္႕၀ပါေစ။ အခက္အခဲေတြ အားလံုး ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ပါေစ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕ သူနဲ႕လည္း ေပါင္းရပါေစ။ ႏွလံုးသားေရးရာေတြလည္း အဆင္ေျပပါေစ။ :P ဆုေတာင္းလုိ႕ ျပီးျပီ။ ေရာ႕… တခြက္ေလာက္ခ်လုိက္ေတာ႕။ ဟီးး… ကုန္သြားျပီလား။ ျမန္တယ္ေနာ္။ :P ဒါဆုိ ကိတ္မုန္႕စား။ ဒါကေတာ႕ ခ်စ္သူအတြက္ အထူးသီးသန္႕ လက္ေဆာင္။ Handmade အစစ္ လက္ပတ္ၾကိဳးေလး။ ဒါက Post card… ေနာက္ႏွစ္ ေနာက္ႏွစ္ေမြးေန႕ေတြမွာေတာ႕ အခုလို အြန္လုိင္းက Birthday Cake မဟုတ္ဘဲ အစစ္အမွန္ Birthday Cake နဲ႕ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေတြ အမွန္တကယ္ ေပးခြင္႕ရပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းရင္း… ။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ခ်စ္သူ။

ညီမေလးတုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္။ ။

အလြမ္းေျပလုိ႕ပဲ ေျပာေျပာ ကိုၾကီးေရ... ။ တကယ္က အလြမ္းမေျပပဲ ပိုျပီး သတိရေနတယ္။ ကိုၾကီး အစစ အရာရာ ေဘးရန္ကင္းျပီး ျပန္လာမယ္႕ေန႕ကို ေစာင္႕ေမွ်ာ္ေနတယ္ေနာ္။ ဟုတ္တယ္... ကိုၾကီးေရးခဲ႔တဲ႕ ကဗ်ာေလးလုိပဲ ညီမေလးတုိ႕ တေန႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္။ ။


ေကာင္းကင္ျပာကို
တိမ္ညစ္တို႕ အုပ္စိုး
ၿပီးေတာ့ ..
အက္ဆစ္မိုးတို႕ ရြာခ်
ဘ၀ေတြ နစ္မြန္း သြားၾကတယ္။

ေက်းငွက္ေတြက အေတာင္ပံေတြကို တမ္းတ
ပန္းပြင့္ေတြက ရနံ႕ေတြကို သတိရ
စမ္းေခ်ာင္းေတြက စီးဆင္းခြင့္ေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ၾကရင္း
စိတ္ကူးေတြကို ျမိဳသိပ္
တိတ္တဆိတ္ ခရီးဆက္ၾကတယ္။

တေန႕ေန႕ေပါ့…
တိမ္ညစ္တို႕ ဖရိုဖရဲ
မိုးစက္ေတြ စဲမယ့္ တစ္ေန႕
ၿငိမ္းခ်မး္ျခင္းရဲ႕ ေရွ႕မွာ
ငါတုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္။ ။

( ေနဘုန္းလတ္ )

* * * * *

Let’s go.. My Friends

In our Brain,
There is a firm Faith
Which is forever definite
For the eternity of fate.

In our Mind,
There is a gentle compassion
Without hoping anything
For everybody meeting.

In our Heart,
There is a white Love
Without any attachment
For the hate no end.

Let’s go My Friends
In the Momentary period
By living with the right and honest
Let’s leave the real history of the Guest
As the precious instance for the world of us.

( ေနဘုန္းလတ္ )

` ခဏတာ ခဲြခြာေနရေသာ အကို´

ေခတၱ ခြဲခြာေနရေသာ က်မ အကို အတြက္ ညီမတေယာက္က ေရးထားတဲ႕ စာေလးပါ။ သူ႕ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ႔ဂ္ မရွိတဲ႕ အတြက္ေၾကာင္႕ က်မ ဘေလာ႕ဂ္မွာ အားလံုးဖတ္လုိ႕ ရေအာင္ တင္ေပးတာပါ။ အကို တေယာက္အတြက္ ညီမေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို ဖတ္ရႈၾကည္႕ပါဦးေနာ္။ က်မကိုယ္တုိင္ စာရိုက္ေပးခဲ႕တာ ျဖစ္သလုိ လိုအပ္တဲ႕ ေနရာေလးေတြကို ျဖည္႕စြက္ေပးထားပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ စာတလံုးတုိင္းကို ခံစားခ်က္မ်ားျဖင္႕ ဖြဲ႕သီထားသည္ ျဖစ္ပါ၍....

ေနဘုန္းလတ္သို႕.....

ခံစားခ်က္ကို စာဖြဲ႕ျပခ်င္ေသာ္လည္း စာမဖြဲ႕တတ္တဲ႕ ညီမေလး ဒီအတုိင္းပဲ ခံစားခ်က္ကို ခ်ေရးျဖစ္တယ္။ ကိုၾကီးေက်ာ္ သိႏိုင္ပါေစ.....။

သတင္းဆုိးၾကီးကို ၾကားၾကားျခင္း စိတ္ေတြ မတည္မျငိမ္ႏုိင္ဘဲ ျပိဳလဲခဲ႕ရတယ္။ ဘယ္လုိျဖစ္ရတာလဲ အကိုရယ္။ ေမွ်ာ္လင္႕ထားျခင္း မရွိတဲ႕ ကိစၥကို ဘယ္လုိမွ မယံုၾကည္ႏုိင္ဘဲ အိမ္ကို အေျပးျပန္ခဲ႕ရတယ္။ အတည္မျပဳႏိုင္ေသးတဲ႕ အေျခအေနမွာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ ေရာင္ျခည္ေလးနဲ႕ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကိုပဲ ေတြးေနမိတယ္။ ညက်ေတာ႕ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ဘဲ အိမ္အျပင္ဘက္ကိုပဲ တခ်ိန္လံုး ေစာင္႕ေမွ်ာ္ေနမိတယ္။ တံခါးေတြဖြင္႔ရင္း ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာနဲ႕ေပါ႔။

ကိုေက်ာ္ လြမ္းတယ္ဆုိတဲ႕ စကားကို သံုးလုိ႕ရလား...။ သတိရတာ ထပ္ပိုလုိ႕ေပါ႔။ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလွတဲ႕ ဘ၀ၾကီးထဲမွာ စိတ္ပ်က္စရာေတြက ဘာျဖစ္လုိ႕ တခုျပီး တခု ၾကံဳၾကိဳက္ေနရတာလဲဟင္... ။ လစ္ဟာေနတဲ႕ ေနရာမွာ ဘယ္သူ႕ကို အစားထုိးရမွာလဲ... ။ ဘာနဲ႕ အစားထုိးရမွာလဲဟင္... ။ ဂုဏ္ယူတယ္ဆုိတဲ႕ စကားနဲ႕ပဲ ေျဖသိမ္႕ေနရမွာလား... ။ ၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ပဲ ငိုေၾကြးျပရမွာလား... ။ စိတ္သေဘာထားေကာင္းလွတဲ႕ ငါ႕ အကိုကို ဘယ္သူေတြကမ်ား မ်က္မုန္းက်ိဳးရတာလဲ... ။ ဘာအျပစ္နဲ႔မ်ား စြဲခ်က္တင္ခ်င္ရတာလဲ... ။ ငါ႕အကိုလို လူမ်ိဳးဟာ မိခင္ေတြအတြက္ သားေကာင္းတေယာက္... ညီမေတြအတြက္ အကိုေကာင္း တေယာက္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ မိတ္ေဆြေကာင္းတေယာက္ပါ။ တုိင္းျပည္အတြက္ဆိုလည္း ရတနာေကာင္းပါ။

ညီမေလးနဲ႕ အကိုၾကားမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ မတူညီတာမ်ားတယ္ေနာ္။ အျမဲတမ္း ျငင္းခံုၾကရင္း..... အကိုရယ္ သတိရလုိက္တာ... ။ ညီမေလးအတြက္ အဂၤါေန႕ေတြဟာ ကံဆုိးတတ္တယ္ထင္ပါရဲ႕။ အေဖ႕ကိစၥတုန္းကလည္း အဂၤါေန႕ေလ။ ေနာက္ျပီး အျခားအျခားေသာ အဂၤါေန႕ေတြမွာလဲ ညီမေလး ကံဆုိးခဲ႕ေသးတယ္။ ဒီလုိ အကို႕ ကို ေျပာမိရင္ ` နင္ စိတ္ထင္လုိ႕ပါ ညီမရယ္ ´ လုိ႕ အကို ျပန္ေျပာမယ္႕ စကားေလး ေတြးျပီး ၾကားေယာင္မိတယ္။

အဖုိ္းေမြးေန႕တုန္းကလည္းေလ အကို႕ကို ေမွ်ာ္ေနမိၾကတယ္။ မလာျဖစ္မယ္မွန္း သိရက္နဲ႕ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြအားလံုး လာရာလမ္းကို သက္ျပင္းခ်ခ်ျပီး မတုိင္ပင္ထားပဲ အခါခါ ေငးေမာမိတယ္။ တေယာက္ရင္ထဲ တေယာက္နားလည္ရင္း အသက္မပါတဲ႕ အျပံဳးတုေတြ ဟန္ေဆာင္ ဆင္ျမန္းထားၾကတယ္။ အကိုဟာ ဒီေန႕အတြက္ တန္ဖိုးအၾကီးဆံုး ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ ျဖစ္မယ္ဆုိတာ အကို သိႏိုင္ပါ႕မလား... ။ အကုိလည္း ညီမေလးတုိ႕ကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လြမ္းေနလိုက္မလဲ.... ။

ဒီအခ်ိန္ဆုိ ဘုန္းၾကီးဆြမ္းကပ္ေနျပီ... ။ ဒီအခ်ိန္ဆုိ ဧည္႕သည္ေတြမ်ားလုိ႕ အလုပ္ရႈပ္ေနျပီ... ။ ဒီအခ်ိန္ဆုိ ကိတ္မုန္႕ခြဲလုိ႕ ညီမေလးတုိ႕ လူစံုေနျပီလုိ႕ အကို ေတြးမိမွာပဲေနာ္။ ညီမေလးတုိ႕ေရာ ေပ်ာ္ေနမယ္လုိ႕ ထင္လား ကိုေက်ာ္.... ။

အကို႕ အားရပါးရ ရယ္သံ ၊ ညီမေတြ ေျပာသမွ် သေဘာက်ျပီး ေအးခ်မ္းစြာ ျပံဳးတတ္တဲ႕ အကို႕အျပံဳးေတြကို မေတြ႕ရေတာ႕ ညီမေလးတုိ႕အဖုိ႕ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရင္နာရသလဲဆုိတာ... အကို႕ေဘးနားရွိေနမယ္႕ လူၾကီးေတြ သိမွ သိပါေလစ... ။ ကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္ၾကပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းမိပါတယ္ေလ။

ေမာင္ႏွမေတြ ဆံုႏုိင္တုန္း ျပည္ေထာင္စုေန႕ၾကရင္ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူး သြားရေကာင္းမလားလုိ႕ ညီမေလး ေတြးေနတာ။ အသက္ေတြ ၾကီးလာေလေလ စုစည္းရ ခက္လာေလေလ ျဖစ္လာျပီ မဟုတ္လား။ အိမ္ေထာင္ေတြ မက်ခင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေမာင္ႏွမေတြခ်ည္းပဲ စုျပီး ခရီးသြားခ်င္ခဲ႕တာ.... အသီးသီး မေ၀းကြာခင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ေသးတယ္ အကိုေရ။

ဟူးးး...... ။ ညီမေလးရဲ႕ အေတြးေတြကလည္း မ်ားလုိက္တာေနာ္။ စိတ္ေတြလည္း မတည္ျငိမ္ႏုိင္ေသးပါလား အကိုရယ္။ အာရံုေတြလည္း စုစည္းလုိ႕ကို မရပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ႕ အားကိုးရာဟာ တခုတည္းေသာ အတုမရွိ ျမတ္စြာဘုရားေလ။ ျမတ္စြာဘုရားကို တုိင္တည္ရင္း အကို႕အတြက္ ဆုေတြ အထပ္ထပ္ေတာင္းေနမိတယ္။ သစၥာေတြလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ဆုိေနမိတယ္။ ညီမေလး ျပဳသမွ် ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ အစုစုကိုလည္း အကို႕ အတြက္ ေမတၱာပို႕ပါတယ္ အကုိရယ္။ ခ်စ္စကို ရွည္ေစ မုန္းစကို တုိေစေပါ႕ေနာ္။

ဘာလုိလုိနဲ႕ အကိုနဲ႕ ေ၀းေနတာ ကိုးရက္ေတာင္ ရွိျပီေပါ႕။ ဒီလုိခြဲခြာျခင္းမ်ိဳး ေနာင္ကို ဘယ္ေတာ႕မွ မျဖစ္ရပါေစနဲ႕လုိ႕ ဆုေတာင္းပါတယ္ အကိုရယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႕ ... ညီမေလးတုိ႕ ခ်စ္တဲ႕ ကိုေက်ာ္ တေယာက္ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ၊ ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႕ ျပည္႕စံုျပီး အျမန္ဆံုး အခ်ဳပ္အေႏွာင္မွ ကင္းလြတ္ပါေစ။ ရိုးသားျဖဴစင္တဲ႕ က်မ အကို လူေကာင္း သူေကာင္းေတြနဲ႕ ေတြ႕ပါေစလုိ႕ ညီမေလး ဆုေတာင္းရင္းနဲ႕...... ။

လြမ္းလုိက္တာ ကိုေက်ာ္ရယ္........ ။

Written by

Thinzzar

6.2.08

ကိုၾကီးေနဘုန္းလတ္သို႔ ….

ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမေတြအၾကား ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးစြာ စေနာက္ၾကရင္း
"ၿမိဳ႕စားႀကီးေနဘုန္းလတ္" လို႔ နာမည္တြင္ခဲ့တဲ့သူ။ မႏွစ္က ဒီလုိေန႔မွာပဲ
"လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္" ဘေလာ့ဂ္ေလးကို သူကိုယ္တိုင္ အသက္သြင္းခဲ့တယ္။
ဒီေန႔ ေတာ့ တစ္ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္သြားျပီေပါ့။ မွတ္မွတ္ရရ သူ ့
ဘေလာ့ဂ္မွာ ပထမဆံုးတင္လိုက္တဲ့ ပို႔စ္နာမည္ကလည္း "လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္"
တဲ့။ လက္ေတြ႔ဘဝမွာ သူလြတ္က်ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာ၊ ဒါမွမဟုတ္ အႏုပညာသမားဆိုတဲ့
အမည္နာမေတြအတြက္ သူ ့ဘေလာ့ဂ္ဟာ သစၥာရိွတဲ့ လူယံု၊ အစြမ္းထက္တဲ့ လက္နက္၊
အရိပ္ေကာင္းတဲ့ ေညာင္သစ္ပင္လို အသံုးေတာ္ခံခဲ့တယ္။ ရက္ေပါင္း ၃၆၅
ရက္အတြင္းမွာ သူ ့ျမိဳ႕ေတာ္က စာေကာင္းစာသန္႔ ၁၂၂ ပုဒ္
ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ျပီးၿပီ။ ဒီစာေတြေၾကာင့္ ဖတ္သူေတြအတြက္ သုတပန္းေတြ
လန္းလာခဲ့တယ္ ၊ ရသလမ္းေတြ ဆန္းလာခဲ့တယ္ ၊ ပညာမီးေတြ လင္းပလာခဲ့တယ္ ။
သူကေတာ့ သတိထားမိခ်င္မွ ထားမိလိမ့္မယ္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အတြက္ ပထမဆံုးဆိုတဲ့ စကားလံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သူနဲ႔
လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္လည္း ရင္းနွီးကၽြမ္း၀င္ခဲ့တယ္္။
ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေတြကို ပထမဆံုး ပံုႏွိပ္မယ့္စာအုပ္အတြက္ တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႔ သူ
အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ စာအုပ္ကိစၥ ေဆြးေႏြးပြဲတိုင္းကိုု
မပ်က္မကြက္တက္ေရာက္ခဲ့သူဟာလည္း သူ တစ္ဦးတည္း ရိွခဲ့တယ္။ ေနာက္ျပီး
ရန္ကုန္မွာ ပထမဆံုးက်င္းပခဲ့တဲ့ Blog Day Seminar အတြက္လည္း သူ
ပါ၀င္ခဲ့တယ္။ MRTV4 နဲ႔ အျခားေသာ မီဒီယာေတြအၾကားမွာ ဘေလာ့ဂ္ေလာက
အေၾကာင္းကို သူခ်ျပရဲခဲ့တယ္။ ေဝဖန္မႈေတြကို လက္ခံခဲ့တယ္။ ေမးခြန္းေတြကို
အျပံဳးနဲ႔ ေျဖၾကားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။

ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ဂါရပ္၀န္းမွာ ဓေလ့ထံုးတမ္းတစ္ခုရိွတာက ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု
ဒါမွမဟုတ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါတစ္ေယာက္ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေတြမွာ အထူးေရးသားတဲ့
ပို႔စ္ေတြ တင္တတ္္ၾကတယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက လာႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္၊ Comment ေတြ
ခ်ီးျမွင့္ၾကတယ္။

ဒီေန႔ သူ ့ရင္နဲ႔ တည္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီး တစ္ႏွစ္ျပည့္တယ္။
ခုလိုအခ်ိန္မွာ သူသာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေရးသားခြင့္ရမယ္ဆိုရင္
သူ႕ဘေလာ့ဂ္အတြက္ အထိမ္းအမွတ္ပို႔စ္တင္မယ့္ အစီအစဥ္ရိွမယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ။
ဒါေပမယ့္ သူ … ဘယ္မွာလဲ ။ သူေရးမယ့္ ပို႔စ္မွာ Comment ေရးဖို႔
ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ သူ႔ရဲ႕ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး
ေစာင့္ေနၾကတယ္။ " ျမိဳ႕စားၾကီး " လို႔ စေနာက္ၾကဖို႔ ေစာင့္ေနၾကတယ္ …
ဇန္နဝါရီ ၂၉ ကတည္းက ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ့ရတဲ့ သူ ့ျမိဳ႕ေတာ္မွာ အျပံဳးေတြနဲ႔
ဖုံးလႊမ္းေနေစခ်င္တာ … ရယ္သံေတြနဲ႔ စည္ညံေနေစခ်င္တာ … ဒါေတြအတြက္
အားလံုးက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ ..။

ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကို ခ်စ္ၾကည္ေစခ်င္တဲ့ သူ႕အတြက္၊ လူငယ္ေတြကို
ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ သူ ႔အတြက္၊ တိုင္းျပည္ကို တကယ္ခ်စ္တဲ့ သူ ့အတြက္
ေဘးဒုကၡဆိုတာ ျမဴတစ္မႈန္စာေတာင္ က်ေရာက္မလာေစဖို႔ ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းမွ
ညီအကိုေမာင္နွမအားလံုးက ဒီအမွတ္တရ ပို႔စ္ေလးနဲ႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

အမွား ႏွင္႕ အမွန္

အမွန္တရားတဲ႔လား …???

ဘယ္နားမွာလဲ…???

ဘာကိုေခၚတာလဲ…???

ဟိုေမွာင္မုိက္ေနတဲ႔ ေလးဘက္ေလးတန္

အခန္းက်ဥ္းေလးလား…???

လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းဖုိ႕ အားယူေနတဲ႕

အေတာင္ပံေတြ ရိုက္ခ်ိဳးခံရျခင္းလား...???

ဘယ္သူမွ ေတြးမၾကည္႔၀ံ႕တဲ႕

သံမန္တလင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚက အိပ္မက္ဆုိးတခုလား...???

ခင္းက်င္းျပသပိုင္ခြင္႕ေတာင္ မရွိေတာ႕တဲ႕

စိတ္ကူးနဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ဆင္ဆာျဖတ္ခံရျခင္းလား...???

ဒါေတြကသာ

အမွန္တရားလုိ႕ ကုန္းေအာ္ေနတဲ႕ လူတစုအတြက္ဆုိရင္

ငါတုိ႕ ျမင္႕ျမတ္စြာ ဆက္မွားၾကဦးစို႕။

(ေခတၱ အမွားျဖစ္ေနေသာ အမွန္တရားကိုမွ ျမတ္ႏုိးတဲ႕ က်မရဲ႕ အကိုအတြက္)

ခ်စ္တယ္။

ဆုေတာင္းတုိင္းသာ ျပည္႕မယ္ဆုိရင္

ခ်စ္သူရဲ႕ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို

စာရြက္ေပၚေရးခ်တဲ႕ အခါ

ၾကားခံအျဖစ္သံုးတဲ႕ လက္ဖ၀ါးႏုႏုကို

ဆုပ္ကိုင္ျပီး တူတူလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခ်င္တယ္။

လုိခ်င္တာတခုရဖုိ႕ က်န္တဲ႕အရာတခုစြန္႕လႊတ္မွတဲ႕လား...

ဒါဆုိ....

ခ်စ္သူရဲ႕ အသံကို အျမဲၾကားရဖုိ႕

ငါသိပ္ၾကိဳက္တဲ႕

ဆူဆူညံညံ ေရာ႕ခ္သီခ်င္းေတြနဲ႕ မွစေတးရမယ္ဆုိလည္း

ဒီတသက္ ငါ႕ ကမၻာမွာ သီခ်င္းေတြ မရွိလည္းျဖစ္တယ္။

ျဖစ္ႏုိင္ရင္

ခ်စ္သူကိုေဘးနားထား

အေပါစားေကာ္ဖီခပ္ခါးခါးတခြက္

အရသာခံ ေသာက္ၾကည္႕ခ်င္တယ္...

မင္းေဘးနားရွိေနမွေတာ႕

အေပါစားေကာ္ဖီလည္း

အစြမ္းကုန္ကို ခ်ိဳျမိန္ေနမွာေသခ်ာတယ္။

မေသခင္ဒီဘ၀မွာ

ခ်စ္သူ႕ လက္ဖ၀ါးႏုႏုကို ဆုပ္ကိုင္

အလြတ္ရျပီးသားေရာ႕ခ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ျငီးဆုိရင္း

အေပါစားေကာ္ဖီတခြက္ေတာ႕

အရသာခံေသာက္ၾကည္႕ခ်င္ေသးတယ္။

အလြမ္းခါးခါး

ခ်ိဳျမိန္ျခင္းနဲ႕ အတိျပီးတဲ႕
အခ်စ္ကတစ္ဖက္…
အလြမ္းခါးခါးေတြ ႏွိပ္စက္လုိ႕
နာက်င္တဲ႕ ခံစားခ်က္ကတစ္ဖက္နဲ႕

မင္းေရာက္လာမယ္႕ အခ်ိန္
တစကၠန္႕ခ်င္းေရတြက္
၀င္သက္ထြက္သက္နဲ႕ အမွ်
လြမ္းတယ္ ခ်စ္သူ။

နာက်င္မႈ အဖူးအပြင္႔

နာက်င္မႈေတြနဲ႔
ေ၀ဆာပါေစလုိ႔ရယ္ေတာ႔
ေမွ်ာ္လင္႔ျပီး စိုက္ပ်ိဳးခဲ႔တာ
မဟုတ္ဘူးေလ …. ။

မရည္ရြယ္ထားေပမဲ႔လည္း
ဥပကၡာနဲ႔ ေ၀ဒနာေတြဟာ
သူ႔အလုိလို
ဖူးပြင္႔တတ္မွန္း
ငါမွ ၾကိဳသတိမထားမိခဲ႔တာ … ။

ငါ ပ်ိဳးၾကဲခဲ႔တဲ႔
ေ၀ဒနာေတြပါပဲ…
မလုိခ်င္ရင္ေတာ႔
အခ်ိန္မေရြး
ရွင္းလင္းပစ္လုိ႔ ရတယ္ … ခ်စ္သူ။

ဒါေပမဲ႔
မင္းနဲ႔ ပတ္သတ္သမွ်
ဒီနာက်င္မႈပဲ
ပိုင္ဆုိင္ရမွာ ေသခ်ာေနေတာ႔ ……. ။

အစြမ္းကုန္ကို ဖူးပြင္႔လိုက္စမ္း
နာက်င္ေၾကကြဲမႈေရ…..
ငါ႔ရင္ကိုအကြဲခံျပီးု သိမ္းဆည္းထားခ်င္လုိ႔ …. ။


ရက္အေတာ္ၾကာေအာင္ကို က်မ တာ၀န္၀တၱရားေတြ ပ်က္ကြက္ခဲ႔ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ဆီမွ မလည္ျဖစ္သလုိ က်မဆီ လာလည္က်သူမ်ားကိုလည္း ဧည္႔၀တ္မေက်ခဲ႔ျပန္ပါဘူး။ အားလံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ားလည္းဆုိရင္ ၂၈ရက္ေန႔မွာ က်မအေဖဆံုးတာ ၇ႏွစ္ျပည္႔ ႏွစ္ပတ္လည္မွာေတာင္ ပို႔စ္တပုဒ္ မတင္ႏုိင္ခဲ႔ဘူး။ ခုေတာ႔ ေရးထားတာ အေတာ္ၾကာေနျပီ ျဖစ္တဲ႔ က်မရဲ႕ ကဗ်ာေလးနဲ႔ ျပန္လည္မိတ္ဆက္ပါတယ္ေနာ္။ လာလည္သူမ်ား အားလံုး ေက်းဇူးပါ။ ႏွစ္သစ္မွ စလုိ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ရည္မွန္းသမွ် ကိစၥ အားလံုး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ၾကပါေစ ဆုေတာင္းရင္း..... ။

ခံစားခ်က္ သက္သက္

ေျခသံကို ခပ္ဖြဖြနင္းရင္း သူမတေယာက္တည္း တိတ္တဆိတ္ ေလွ်ာက္လွမ္းလာ၏။ အခန္းေရွ႕ေရာက္ေနပါလ်က္နဲ႕ ေသာ႔မဖြင္႔ပဲ ထိတ္လန္႔ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းေၾကာင္႔ သူမ ေတြေ၀ေနမိျပန္သည္။ ဖြင္႔၀င္သြားလုိက္ျပန္လွ်င္လည္း သူမ အေၾကာက္ဆံုး အေမွာင္ထုႏွင္႔ပဲ ရင္ဆုိင္ေတြ႔ရဦးမည္။ အေတြးေတြ ေယာက္ယက္ခတ္လ်က္… ေသာ႔ကို ေလးပင္စြာ ဖြင္႔လိုက္၏။

` ေခ်ာက္ ´

တံခါးက အလုိက္သင္႔ပြင္႔သြားျပီး ဆီခမ္းေနသည္႔ ပတၱာသံက ကၽြီခနဲ ထြက္လာျပန္၏။ သူမ မုန္းတဲ႔အထဲမွာ ဒီပ်င္းရိပ်င္းတြဲ တံခါးသံလည္း အပါအ၀င္ပင္။ ျပန္ပိတ္လုိက္ေတာ႔လည္း ဆြဲဆြဲငင္ငင္ ေအာ္ျမည္ျပန္၏။

` ဟူးးး…. ´

သူမ သက္ျပင္းရွည္တခ်က္ခ်လုိက္မိသည္။ အထဲေရာက္ျပန္ေတာ႔ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား ၾကည္႔စရာ ျမင္ခ်င္စရာ မရွိမဲ႔ အတူတူဆုိတဲ႔ စိတ္နဲ႔ မီးမဖြင္႔ေတာ႔ပဲ အေမွာင္ထဲ စမ္းတ၀ါး၀ါး လွမ္းေလွ်ာက္လာခဲ႔လုိက္သည္။ သူမ ေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔ဖူးျပီး ခုထိလည္း ေမွ်ာ္လင္႔ဆဲျဖစ္တဲ႔ အိမ္အျပန္မွာ ေစာင္႔ၾကိဳေနမယ္႔သူဆုိတာ……. ။ ဆက္မေတြးခ်င္ေတာ႔….. ။

စမ္းတ၀ါး၀ါးေလွ်ာက္ရင္း သူမအခန္းထဲေရာက္မွ မီးခလုတ္ကို စမ္းျပီးဖြင္႔လုိက္ေတာ႔သည္။ ကုတင္ေပၚကို ေျခပစ္လက္ပစ္လွဲခ်လုိက္ေတာ႔ တေန႔လုံး ပင္ပန္းခဲ႔သမွ် နည္းနည္း သက္သာသြားသလုိေတာ႔ ထင္ရ၏။ အခုလို သူမ ပင္ပင္ပန္းပန္း ျပန္လာရခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အျမဲ ၀င္ခၽြဲေလ႔ရွိခဲ႔ဖူးတဲ႔ ေမေမ႔ရင္ခြင္ကိုလြမ္းသည္။ အုိ… ဒါေတြလည္း ျပန္မေတြးခ်င္ေတာ႔။ လက္ရွိဘ၀မွာေတာ႔ သူမ တေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနျခင္းသာ အမွန္တရား ျဖစ္၏။ ေရခ်ိဳးလိုက္ရင္ ျငီးျငဴေနတဲ႔ စိတ္ေတြ သက္သာေကာင္းရဲ႕ ဆုိတဲ႔အေတြးနဲ႔ Bath-tub ကို ေရပူ ေရေအးမွ်ေအာင္ ျဖည္႔ထားလုိက္သည္။ ေရမျပည္႔ခင္ ဘာမွ လုပ္ခ်င္စိတ္မရွိတာေၾကာင္႔ ကုတင္ေပၚျပန္လွဲေနမိ၏။

လူတုိင္း လူတိုင္းဟာ တေန႔တာလံုး ဘယ္လုိပဲ မဟုတ္မမွန္တာေတြ လုပ္ခဲ႔လုပ္ခဲ႔ ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီး စိတ္ျငိမ္ေနတတ္ခ်ိန္က် ကိုယ္လုပ္ခဲ႔သမွ်ေတြကို တခါေလာက္ေတာ႔ ျပန္ေတြးရင္း ေျခာက္ျခားတတ္ၾကတယ္တဲ႔။ ဒီခံစားခ်က္မ်ိဳး သူမေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ႔။ ဒီေန႔ သူမ ဟန္ေဆာင္ခဲ႔ရတာေတြကို စိတ္ေရာက္သြားျပန္၏။ အုိ.. သြားၾကစမ္း… ။ ဒီအေတြးေတြ… ။ မလာၾကနဲ႔။ ဒါ ငါ႔ရဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းပဲ။ ကိုယ္႔စိတ္ခံစားမႈ မဟုတ္ပဲ ဟန္ေဆာင္ေနရတာ ငါ႔ဘ၀ပဲဟာ။ စိတ္ေတြ ဂေယာက္ဂယက္နဲ႔ ဘာကို ဘ၀င္ မက်ျဖစ္ေနမွန္း ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ေတာင္ နားမလည္ေတာ႔။ သတိတခ်က္ ျပန္၀င္လာလုိက္ေတာ႔ Bath-tub ထဲက ေရေတြ ျပည္႔ျပီး ေအာက္ကို လွ်ံက်ေန၏။

ေရေတြ လွ်ံက်ရေလာက္ေအာင္ အေတြးလြန္ေနရေကာင္းလားလုိ႔ ဆူပူ အပစ္တင္မယ္႔သူလည္းမရွိ။ ဆူပူ အပစ္တင္ခံရဖို႔ ကံ ကုန္သြားျပီလားလုိ႔ ေတြးရင္း တစ္ကိုယ္တည္း သေဘာက်မိျပန္၏။ ဟုတ္တယ္။ သူမရဲ႕ စိတ္တုိစရာ၊ သေဘာက်စရာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကိစၥတစ္ခ်ိဳ႕မွာ မွ်ေ၀ခံစားေပးဖုိ႔ လူတစ္ေယာက္ မရွိခဲ႔တာ ၾကာလွေပါ႔။ ေရဘံုဘုိင္ေတြ ျပန္ပိတ္ျပီး ေရထဲ အသာ၀င္စိမ္ေနလုိက္ေတာ႔သည္။ မ်က္စိကို အသာမွိတ္လုိက္မိေတာ႔ သူ႔မ်က္ႏွာကို သြားျမင္ေယာင္မိ၏။ ႏွင္းေတြ တဖြဲဖြဲက်ေနတဲ႔ မနက္ခင္း တခုမွာ သူနဲ႔ သူမ အတူတူ လက္တြဲေလွ်ာက္ရင္း သူမတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရွ႕ေရးေတြ တုိင္ပင္ခဲ႔ၾကဖူးသည္။ ဒီေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြဟာ ေနာက္ဆံုးေတာ႔လည္း ႏွင္းေငြ႔ေတြ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္ သလုိပဲ ေ၀၀ါးသြားၾကျပန္သည္။ မွိတ္ထားတဲ႔ မ်က္စိေထာင္႔စြန္းမွ မ်က္ရည္ၾကည္တို႔ တလိမ္႔လိမ္႔က်ျပီး ေရနဲ႔ေရာသြား၏။ မ်က္ရည္က်ေစႏိုင္ေလာက္တဲ႔ ခံစားခ်က္မွာေတာ႔ ေရတေပါက္ေတာင္ မေရာေႏွာပဲ အမွန္တကယ္ကို ခါးသီးနာက်င္လြန္းသည္။ လိမ္ညာျပီး ငိုယိုဖူးခဲ႔တာ အၾကိမ္ေပါင္းမနည္းေပမဲ႔ ခံစားခ်က္ပါ ေရာပါေနေတာ႔ ရင္ဘတ္ထဲက ခပ္ေအာင္႔ေအာင္႔။

မ်က္ႏွာမေပၚႏုိင္ေတာ႔သည္ အထိ ေရထဲမွာ လွဲခ်လုိက္သည္။ ဒီလုိမ်ိဳး ေရေအာက္မွာ အသက္ရွဴရပ္ကာ သူမကိုယ္သူမ အဆံုးသတ္လုိက္ဖုိ႔ ေတြးဖူးတာ မေရမတြက္ႏုိင္ေတာ႔။ ခုလည္း ဘာမွန္းမသိတဲ႔ တြန္းအားတခုေၾကာင္႔ သူမ ျပန္ထလုိက္ေတာ႔၏။ အခ်ိန္ေတြ အေတာ္ၾကာသြားပံု ရ၏။ ခပ္ေႏြးေႏြးေရက ေအးစက္ေနၾကေလျပီ။

ေရစိုေနတဲ႔ ဆံပင္ေခြေခြေတြကို ဆက္မသုတ္ေတာ႔ပဲ ကုတင္ေပၚလွဲခ်လုိက္သည္။ ဒါ သူမရဲ႕ အက်င္႔လုိေတာင္ ျဖစ္ေနျပီေလ။ ဂရုဏာေဒါေသာနဲ႔ သူမ ဆံႏြယ္ေတြ တယုတယ သုတ္ေပးမယ္႔သူလည္း မရွိ။

` ဟား … ဟား … ဟား … ´

ခႏၶာကိုယ္ တသိမ္႔သိမ္႔ျဖစ္သြားသည္အထိ ရီေမာလုိက္၏။ ရီသံေတြမွာ အသက္ပါလား မပါလား ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားမယ္႔သူ အလွ်င္းမရွိ။ နံရံေလးဖက္ပတ္လည္ အခန္းထဲမွာ ရွာၾကည္႔လုိက္ရင္ ေသြးပ်က္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္ေနတတ္တာ အထူးအဆန္း မဟုတ္ေတာ႔။ နည္းနည္းၾကာလာတာနဲ႔ ဒီအေတြးက ၀င္လာျပန္၏။ ဒါ သူမ အျမဲေတြးျဖစ္ေနၾက။ သူ႔ေၾကာင္႔လည္း ကိုယ္႔ဘ၀ကိုယ္ အဆံုးသတ္ဖုိ႔ ခဏခဏ ၾကံစည္ခဲ႔ဖူးတာ။ တကယ္ေတာ႔ … တကယ္ေတာ႔… သူမဟာ လူေတြ အားလံုးကို လိမ္ညာလွည္႔ဖ်ားျပီး အသက္ရွင္ေနရတာ။ တကယ္မဟုတ္တာေတြကို လိမ္ညာေျပာဆုိရင္း ေလွ်ာက္လွမ္းေနခဲ႔တာ။ ရင္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနေပမဲ႔ လိမ္ညာ ဟန္ေဆာင္သူတုိ႔ ထံုးစံအတုိင္း သူမ ငိုခဲ႔ဖူးသည္။ ပလီပလာလည္း ေျပာဖူး၏။ အိုး… ဒါေတြ မၾကိဳက္ေပမဲ႔ ခ်စ္သူကိုေတာင္ အဆံုးရႈံးခံျပီး ဒီလမ္းကို ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ႔ျပီးမွ သူမ ေနာင္တမရခ်င္ေတာ႔။

ဒီအတုိင္းၾကီးေတာ႔ လက္မေလွ်ာ႔လုိက္ခ်င္။ သူမ အတြက္ ထြက္ေပါက္က ဒီတလမ္းပဲ ရွိတယ္လုိ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ေနမိသည္။ ကုတင္ေခါင္းရင္းက ခံုေပၚတင္ထားတဲ႔ ေဆးဗူးအျဖဴေရာင္ေလးဆီ မ်က္စိကေရာက္သြား၏။ ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိ လက္ေတြ ကတုန္ကယင္နဲ႔ လွမ္းယူလုိက္မိေတာ႔သည္။

` ဒါ မျဖစ္သင္႔ဘူး။ ငါ မလုပ္သင္႔ဘူး။ ´

စိတ္ကို ႏုိင္ေအာင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ထိန္းေနေပမဲ႔ အခုန္ျမန္လြန္းေနတဲ႔ ရင္ဘတ္ထဲက ႏွလံုးသားက လည္ပင္းကေနပဲ ခုန္ထြက္လာေတာ႔မလုိ။ ေဇာေခၽြးေတြ ျပန္ရင္း စိတ္အလုိမက်မႈ၊ အားငယ္ သိမ္ငယ္မႈ၊ အထီးက်န္မႈအျပင္ ေနာင္တရတာလား၊ ဂုဏ္ယူမိခဲ႔တာလား မခြဲျခားႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ရႈပ္ေထြးျခင္းမ်ားနဲ႔ ……. ။

` …………………………… ´

ဘယ္ႏွစ္လံုးမွန္း မသိတဲ႔ အေရအတြက္ တခ်ိဳ႕ပါးစပ္ထဲ ပစ္သြင္းရင္း ေရကို တရွိန္ထိုးေမာ႔ခ်လုိက္သည္။ ခပ္ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ ျပန္လွဲလိုက္ျပီး မ်က္စိတုိ႔ အသာမွိတ္ထားလုိက္သည္။ ပတ္၀န္းက်င္က ေလထုက ရုတ္တရက္ အေအးဓါတ္ပိုလာသလုိ ခံစားလုိက္ရ၏။ ဒါမွမဟုတ္ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြပဲ ေအးစက္ေျခာက္ေသြ႕လာတာလား။ ေ၀ခြဲလုိ႔ မဆံုး ႏိုင္ ေသး ခင္ မွာ ……….. ။

*** *** ***

ေနာက္တေန႔မနက္ေစာေစာထြက္သည္႔ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္၌ လူတုိင္း စိတ္၀င္တစား ဖတ္ျပီး မယံုႏုိင္ၾကသည္႔ သတင္းတစ္ပုဒ္ေၾကာင္႔ ဂယက္ရိုက္သြား၏။ မ်က္ႏွာဖံုးမွာ စာလံုးအမဲၾကီးႏွင္႔။

ႏိုင္ငံေက်ာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး …….. ရုတ္တရက္ ေသဆံုးသြားျခင္း။

မင္းသမီး …. သည္ မနက္ေစာေစာ ရွဴတင္သို႔ အခ်ိန္မီေရာက္မလာ၍ ဆက္သြယ္ၾကည္႔ၾကရာ ေနအိမ္၌ ေသဆံုးေနေၾကာင္း သိရွိခဲ႔ရသည္။ မိမိကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသျခင္းလား၊ ေဆးစားမွားျခင္းလား ဆိုတာကိုေတာ႔ အတိအက် မသိရွိရေသးေၾကာင္း၊ မင္းသမီး၏ ပုဂၢလိက ဆရာ၀န္ ေျပာၾကားခ်က္မွာမူ မင္းသမီး၌ စိတ္က်ေရာဂါစြဲကပ္ေနျပီး ေဆးကုသမႈ ခံယူေနရင္းမွ ခုလုိျဖစ္သြားရတာ အင္မတန္မွ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားပါသည္။

happy birthday ...

ေက်းဇူး ေမေမ

အရမ္း ခ်မ္းေနတဲ႔

ဒီဇင္ဘာလရဲ႕ အရုဏ္တက္မွာ

အသက္နဲ႔ရင္း ၾကင္နာျခင္းစခဲ႔တဲ႔

ေမေမေရ…

ေက်းဇူးပါေနာ္။

ျဖတ္သန္းခဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္

လုိခ်င္တာ ရလုိ႔ ေပ်ာ္ခဲ႔ဖူးတာထက္

ကံၾကမၼာ အခ်ိဳးအေကြ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေၾကာင္႔

ငိုခဲ႔ရတာေတြ ပိုျပီး အမွတ္ရေနတယ္ ေမေမ…. ။

ဒါေပမဲ႔ေလ

ေမေမေပးတဲ႔ ေမတၱာနဲ႔ သတၱိေတြထမ္းပိုး

သမီးဆက္ေလွ်ာက္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္

အနားကေတာ႔ လမ္းျပလွည္႔ပါဦး ေမေမ။

ဆုိးခဲ႔ မုိက္ခဲ႕တာေတြ

အျပစ္မျမင္

ဆံုးမပဲ႔ျပင္လုိ႔ အၾကြင္းမဲ႔ ေပးဆပ္တဲ႔ ေမေမေရ..

ေမေမ နားခုိဖို႔

သစ္ပင္တပင္ မျဖစ္ႏုိင္ေသးရင္ေတာင္မွ

ဆူးေညွာင္႔ ခလုတ္ေတာ႔ မျဖစ္ေစရဘူးေနာ္။

က်မ ဒီ အသက္အရြယ္ထိ ေရာက္ေအာင္ ေကၽြးေမြး ျပဳစု ေစာင္႔ေရွာက္ခဲ႔တဲ႔ ေမေမ႔ ကို ေမြးေန႔မွာ ကဗ်ာေလးနဲ႔ ဦးညႊတ္ရင္း… ။

ခု၇ရက္ေန႔မွာ ေရာက္ရွိမယ့္ ေမြးေန႔က က်မ အသက္ ၂၃ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ေလးပါ။ လာလည္ၾကတဲ႔သူ အားလံုး အားလံုး ကို ေက်းဇူးပါေနာ္။ ကဲ… ခု မုန္႔ေကၽြးမယ္႔ အစီအစဥ္ေလး စရေအာင္... က်မက အစပ္ၾကိဳက္ေတာ႔ ယိုးဒယား အစားအစာ စပ္စပ္ေလးေတြနဲ႔ ဧည္႔ခံလုိက္မယ္ေနာ္။ စားျပီးလုိ႔ အရမ္းစပ္ေနလည္း ဘာမွ မပူနဲ႔ေနာ္။

ဟီးဟီး.. ေနာက္ဆံုး အခ်ိဳပြဲ မစားခင္ စားသြားဦးေနာ္။ ခင္ရင္ အကုန္စား။ မခင္ရင္လည္း တေတာင္႔ေတာ႔စား။
ကိတ္မုန္႔ နဲ႔ coffee latte ရွိေသးတယ္ ။ ေကာ္ဖီမၾကိဳက္သူေတြ အတြက္ကေတာ႔ ေရခဲမုန္႔ နဲ႔ အသီးေဖ်ာ္ရည္ လည္း ပါတယ္ေနာ္။ နည္းေနေသးရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေကာ္နက္ရွင္အစုတ္ပလုတ္ကို အံတုျပီး အျမန္တင္ထားရတာ မုိ႔လို႔ လုိအပ္တာရွိရင္ ခြင္႔လႊတ္ပါလုိ႔…. ။

ေပ်ာ္ရႊႈင္ပါေစ

စမ္းသပ္ေနပါသည္ တစ္၊ ႏွစ္၊သံုး (၅)

`ဂီြ… ေဂၚ´

`မဂၤလာပါရွင္… LA ေခၚ လပြတၱာအလယ္ပိုင္း အေျခစိုက္ ဟီးဟီးဟားဟား အသံလႊင္႔ဌာနမွ အသံလႊင္႔ဖုိ႔ အခ်ိန္က်ေရာက္လုိ႔ လာျပန္ပါျပီ။ အခု တင္ဆက္ေပးမဲ႔ အစီအစဥ္ေလးကေတာ႔ ရႊီးမယ္ ေဖာမယ္ အြန္လုိင္း၀ယ္ ဆုိတဲ႔ က႑ေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ေလးမွာ ပရိသတ္ခ်စ္တဲ႔ အႏုပညာရွင္မ်ားကို ဟီးဟီးဟားဟားသို႔ အလွည္႔က် ဖိတ္ၾကားသြားမွာပါ။ နားေသာတဆင္သူမ်ားထဲမွ ၀ါသနာပါသူမ်ားက ဟီးဟီးဟားဟားထံ ဖုန္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ျပီး ျပည္သူခ်စ္တဲ႔ အႏုပညာရွင္မ်ားနဲ႔ တိုက္ရိုက္စကားေျပာႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္ ပရိသတ္နဲ႔ တုိက္ရိုက္စကားေျပာဖုိ႔ အလွည္႔က်တာကေတာ႔ တက္သစ္စ မင္းသမီးေလး နန္းပုဘ၀င္အုိး ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ကို တင္ဆက္သူ အျဖစ္ က်မ မသိပ္သိပ္ခ်စ္က ေဆာင္ရြက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ တုိက္ရိုက္အသံလႊင္႔မွာ ျဖစ္တဲ႔ အတြက္ စကားေျပာရာမွာ အထူးသတိထားရမွာ ျဖစ္ျပီး ၃ မိနစ္ျပည္႔လုိ႔မွ ေလေၾကာမျပတ္ေသးရင္ က်မ သိပ္သိပ္ခ်စ္က ဖုန္းလုိင္းကို ျဖတ္ပစ္လုိက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္… မဂၤလာပါ ညီမငယ္ နန္းပုဘ၀င္အုိး ေရ´

`ဟုတ္ကဲ႔ မဂၤလာပါ မမ ေရ´

` ညီမ အဆင္သင္႔ ျဖစ္ျပီဆုိ ဖုန္းစ လက္ခံလုိက္ရေအာင္ေနာ္ ´

` ဟုတ္ မမ ´

`မသိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္… မမ သိပ္သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္ေနာ္… မ မမ မမမ သိပ္ သိပ္သိ္ပ္ သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနပါတယ္ဆုိ´

` ညီမငယ္ နန္းပု ေရ… ဖုန္းကိုင္လုိက္ေလကြယ္။ အဲ႔ဒါ မမဖုန္းရဲ႕ own tune ဖုန္းျမည္သံ ကြယ္႔ ´

` ေအာ္ ဟုတ္္္္္္္္္္ဟုတ္… ဟဲ႔..လို ´

` ဟို.. ေလ.. မနန္းပုဘ၀င္အုိး လားဟင္ ´

` ေအာ္ ဟုတ္ပါတယ္ နန္းပု ေျပာေနပါတယ္ေနာ္။ ေျပာပါ ´

` က်ေနာ္က ဟုိဥစၥာေလ… ´

` ရွင္ ဘယ္ဥစၥာလဲ ´

` က်ေနာ္က ပထမဆံုး မဟုတ္လားဟင္… ၀မ္းသာလုိက္တာဗ်ာ… ခုလုိ ဖုန္းဆက္လုိ႔ ရဘုိ႔ က်ေနာ္ အေတာ္႔ ကို ၾကိဳးစားလုိက္ရတာ ´

` ဟုတ္ကဲ႔… နန္းပုလည္း အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္… နန္းပုနဲ႔ ေျပာခ်င္လြန္းလုိ႔ အရမ္း ၾကိဳးစားခဲ႔ရတာေပါ႔ ဟုတ္လား.. ဘာေျပာခ်င္လဲ ေျပာေလ ´

` အမရဲ႕ ဟို ဥစၥာေလ… က်ေနာ႔ ကို ပို႔ေပးပါလား… ဓါတ္ပံုေလ ´

` ေအာ္… ရပါတယ္.. ပို႔ေပးရမွာေပါ႔… ေတာင္းထားတဲ႔ လူေတြက အရမ္းမ်ားေတာ႔ မွတ္ထားရမွာမုိ႔ လိပ္စာေလး ေျပာဦးေလ ´

` က်ေနာ႔ ဟိုဥစၥာက.. ဟိုေလ… အမွတ္ (၀၀၁)၊ ဟိုလမ္း၊ ဒီရပ္ကြက္၊ ဟိုဒီျမိဳ႕နယ္ပါ ခင္ဗ်ာ ´

` မွတ္ထားလုိက္ျပီေနာ္… ပို႔ေပးလုိက္မယ္ စိတ္ခ် ´

` က်ေနာ္.. ဟိုဟာေလ…. ´

` ဂေလာက္ ´

` သံုးမိနစ္ျပည္႔ေနျပီမုိ႔ အမ ဖုန္းလုိင္းျဖတ္ပစ္လုိက္တာပါ ညီမငယ္ေရ ´

` ေအာ္ အဟင္း ဟုတ္ကဲ႔ ´

` မသိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္… မမ သိပ္သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္ေနာ္… ´

` ဟဲ႔.. လုိ ´

` က်ေနာ္က နံပါတ္ ဘယ္ေလာက္လဲဟင္ ´

` အဟင္း နံပါတ္ ၁၄၆ ေယာက္ေျမာက္ပါ အဟိ ´

` ဗ်ာ အဲ႔ဒီ႔ေလာက္ေတာင္ ၾကာျပီလား ဖုန္းထုိင္ေျပာေနတာ ´

` ေအာ္… အဟင္း ေဆာဒီးေနာ္… နန္းပုကို ခ်စ္ခြင္႔ေတာင္းထားတဲ႔ လူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိျပီလဲ ေမးတာနဲ႔ မွားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ၾကြားလိုက္တာ… အရမ္းမ်ား သိသာသြားလား မသိဘူး အဟင္း ´

` ဟာ နန္းပုက အရမ္း လူခ်စ္လူခင္ေပါတာပဲဗ်ာ… ´

` အင္း ဟုတ္တယ္… အဲသလုိပဲ ေျပာၾကတာပါပဲ ´

` ဒါနဲ႔ေလ ဟိုတခါ စိန္ေထာပတ္ပို႔လုိက္တဲ႔ သူနဲ႔ေရာ အျပင္မွာ ေတြ႔ျပီးျပီလား ခင္ဗ် ´

` အုိ… ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲလုိ႔… ဒီက ေခးပဲ ရွိေသးတာကို.. ေမေမသိရင္ေတာ႔ ဆူေတာ႔မွာပဲ… ဒါေတြ မစဥ္းစားေသးပါဘူးဆို ဒါပဲ လာလာေမးေန.. ဟြန္႔ ေနာက္တေခါက္ေလာက္.. အဲေလ ´

` ဂေလာက္ ´

` ညီမ ေမေမၾကားရင္ အစီအစဥ္တင္ဆက္တဲ႔ မမသိပ္သိပ္ခ်စ္ကိုပါ ေရာျပီးဆူမွာ ေၾကာက္လုိ႔ ဖုန္းလုိင္းျဖတ္လုိ္က္ရပါတယ္ေနာ္ ´

` မသိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္… မမ သိပ္သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္ေနာ္… ´

` ဟဲ႔.. လုိ ´

` နန္းပု အခုဘာလုပ္ေနလဲဟင္ ´

` နန္းပုလား… ဖုန္းေျပာရင္း ေခါင္းယားလုိ႔ လက္တဖက္နဲ႔ ကုတ္ေနတယ္ရွင္႔ ´

` အဲဒါေျပာတာ မဟုတ္ဘူးေလ… က်ေနာ္ေျပာတာက အႏုပညာေရးရာ ခင္ဗ် ´

` ေအာ္… နန္းပု အခု ဗြီဒီယိုဇာတ္ကား တကား ရို္က္ေနတယ္ေလ… မင္းသားက ကိုထြန္းထြန္း( ဥမပါ ) … အာ… မဟုတ္ပါဘူး… သူ႔ကို ေနာက္ေနက်မုိ႔ အက်င္႔ပါသြားလုိ႔… ကိုထြန္းထြန္း( ဥပမာ ) ကိုေျပာတာ… ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ႔ ရိုးရိုး ဟဲဗီး ဖန္စီေလးပါပဲ ´

` ေအာ္ ဟုတ္.. ဒါပဲေနာ္.. ေနာက္မွာ ဖုန္းဆက္မယ္႔ သူေတြ ေစာင္႔ေန…. ´

` ရပါတယ္… သံုးမိနစ္မွ မျပည္႔ေသးတာပဲ.. ဟာပဲ ´

` မဟုတ္ဘူးေလ… က်ေနာ္႔ ေနာက္က ဖုန္းဆက္ဖုိ႔ တန္းစီေနတဲ႔ သူေတြ အားနာလို႔ ခင္ဗ်… ဒါပဲေနာ္ ´

` ဂေလာက္ ´

` မသိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္… မမ သိပ္သိပ္သိပ္ခ်စ္ေရ ဖုန္းလာေနတယ္ေနာ္… ´

` ဟဲ႔.. လုိ ´

` နန္းပုေလးလားဟင္… ၀မ္းသာလုိက္တာ.. အန္တီကေလ နန္းပုကို အရမ္းၾကိဳက္တာ…. နန္းပု ဘာေလး ၀တ္၀တ္ လွတယ္ သိလား… သရုပ္ေဆာင္တာကလည္း အရမ္း ေကာင္းတာပဲ… သီခ်င္းဆုိတာကလည္း ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ႔… ပညာေရးလည္းေတာ္လုိက္တာ… အိမ္မွာလည္း အရမ္း လိမၼာတယ္ဆုိ… အေမ႔ စကားလည္း အရမ္းနားေထာင္တဲ႔ သမီး လိမၼာေလး ဆုိ ´

` ဟယ္.. နန္းပု အေၾကာင္းကို အရမ္း သိတာပဲေနာ္ ´

` ေအာ္ သိတာေပါ႔လုိ႔.. ဒါနဲ႔ သူမ်ားေတြကေလ နန္းပုုကို ၾကြားတယ္ ၾကြားတယ္နဲ႔ ေျပာတာ တကယ္ေတာ႔ ကိုယ္ေတြက အဲေလ နန္းပုတုိ႔က ၾကြားႏုိင္တဲ႔ အေျခအေနမုိ႔လုိ႔လဲ ၾကြားတာေပါ႔… ဟုတ္တယ္မွတ္လား… အဲဒါ ကိုယ္႔လုိ အဲေလ နန္းပုလုိ မၾကြားႏုိင္တဲ႔ သူေတြ သက္သက္မဲ႔ မနာလုိ ျဖစ္လို႔ ေျပာေနတာ သိလား ´

` ဟုတ္ နန္းပု ေမေမလည္း အဲ႔လုိပဲ ေျပာတယ္ ´

` ဒါနဲ႔ နန္းပု အေမကလည္း အရမ္းေခ်ာဆုိ… အျပင္က ျမင္ဘူးတဲ႔ သူေတြ ျပန္ေျပာၾကတာ ၾကားဖူးတယ္.. တကယ္ေတာ႔ နန္းပုေလး အဲ႔ဒီ႔ေလာက္လွေနတာ မေအတူ သမီးေလးထင္တယ္ေနာ္ ´

` ဟုတ္… ဒါနဲ႔ေလ နာမည္ေလးေျပာျပပါဦး… နန္းပု ဒီအသံမ်ိဳး ၾကားဖူးသလားလုိ႔ ´

` ေအာ္… ဒါလားကြယ္ အဟြန္းဟြန္း ´

` ဂေလာက္ ´

` တခု ၾကိဳေျပာထားဖုိ႔ ေမ႔သြားလုိ႔ ဖုန္းလုိင္းျဖတ္လုိ္က္ရတာပါ… ညီမငယ္ေရ ဒီအစီအစဥ္ကေလ ကုန္ပစၥည္းေတြမွာ ကံစမ္းမဲေဖာက္တာေလးနဲ႔ စည္းကမ္းခ်င္းသြားတုိ္က္ဆုိင္ေနတယ္… ကံစမ္းမဲေဖာက္တဲ႔ ကုမၸဏီက ၀န္ထမ္းနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကို ပါ၀င္ခြင္႔မျပဳဆုိတာမ်ိဳးေလးေလ… ဒါေၾကာင္႔ ဖုန္းလုိင္း ျဖတ္ပစ္လုိက္တာပါကြယ္.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ညီမငယ္ေရ… ခုေတာ႔ ပရိသတ္ၾကီးဆီက ဖုန္းလက္ခံတဲ႔ အစီအစဥ္ျပီးျပီမုိ႔ ညီမေလး စိတ္ၾကိဳက္ ပရိသတ္ကို ႏႈတ္ဆက္ပါဦးကြယ္ ´

` ဟုတ္… နန္းပု အခုလုိ ပရိသတ္ၾကီးနဲ႔ တုိက္ရို္က္ေျပာဆုိေျဖၾကားေပးရတာ အရမ္းကို ၀မ္းသာပါတယ္… နန္းပုကို အရမ္းခ်စ္ၾကတာ သိရလုိ႔အရမ္းလည္း ေက်နပ္ပါတယ္ေနာ္… နန္းပုဆီကုိ အမည္မေဖာ္ပဲနဲ႔ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြ ေပးပို႔ေနတဲ႔ သူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္… အထူးသျဖင္႔ အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းက ` ကေလးရယ္ ´ သီခ်င္းနဲ႔ တမ်ိဳး၊ တကၠသုိလ္တက္ေတာ႔ ` မ ´ သီခ်င္းနဲ႔ တဖံု၊ ` ကိုယ္ မေနႏုိင္ဘူးကြယ္ ဖြင္႔ေျပာလုိက္ေတာ႔မယ္.. ေတာ္ၾကာ သူစိတ္ဆုိးမွာလည္း ဆုိး ´ ဆုိျပီး တည္႔တည္႔ေျပာၾကတဲ႔ သက္တူ သူငယ္ခ်င္း အားလံုး အားလံုး.. နန္းပုကို ခုလုိ ခ်စ္ေပးၾကလုိ႔ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ လုိ႔… ေနာက္ ဂ်ပန္ အလည္သြားတုန္းက မြန္ဂိုးလီးယား ေရသန္႔မင္းသမီးေလးနဲ႔ တူတယ္ဆုိျပီး ၀ုိင္းၾကည္႔ၾကသူ အားလံုးလည္း ေက်းဇူးမေမ႔ပါဘူးေနာ္ ´

` ခုလုိ ဟီးဟီးဟားဟားနဲ႔ ပူးေပါင္းျပီး ဒီတပတ္ ရႊီးမယ္ ေဖာမယ္ အြန္လုိင္း၀ယ္ အစီအစဥ္ေလးမွာ ၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးတဲ႔ ညီမ နန္းပုေရ ေက်းဇူးပါကြယ္… ေနာက္တပတ္မွာလည္း ၀ိုင္းရႊီး ၀ိုင္းေဖာ ဖို႔ ဘယ္သူ႔ကို ဖိတ္ေခၚေပးမလဲ ဆုိတာကို ၾကားျဖတ္ ေၾကျငာေမးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္… ဒီအစီအစဥ္ေလး တင္ဆက္ခ်ိန္မွာ ဖုန္းဆက္ျပီး ၀င္ရႊီးခ်င္တယ္ဆုိရင္ျဖင္႔ ဖုန္းနံပါတ္ 09-909-0420 ကို ဆက္သြယ္နုိင္ပါတယ္ရွင္… စီစဥ္သူကေတာ႔ က်မ မသိပ္သိပ္ခ်စ္ပါ.. ဟီးဟီးဟားဟားကို နားဆင္တဲ႔ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ ´

` ဂီြ… ေဂၚ ´

အစားအေသာက္ မီးလုိေတာက္

ဒါက ညီမေလး ၀ကၤပါ tag ထားတဲ႔ အေၾကာင္းအရာေလးပါ။ သူ စ tagတုန္းက လြမ္းတဲ႔ အစားအစာမ်ားတဲ႔။ က်မက ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာလည္း မဟုတ္၊ ဒီမွာတင္ဆုိေတာ႔ ၾကိဳက္တာ၀ယ္စားလုိ႔ ရေနေတာ႔ ဘယ္အစားအစာကို လြမ္းရမွန္းမသိလုိ႔ အေၾကာင္းအရာေလး ေျပာင္းေရးလုိက္ပါတယ္ေနာ္။ က်မ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ႔ အစားအစာေတြအေၾကာင္းပဲ ေျပာျပေတာ႔မယ္။

ရခုိင္မုန္႔တီ - ဘယ္ေလာက္ၾကိဳက္လဲ ဆုိရင္ ေန႔တုိင္းေသာက္ရလည္း မရိုးႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ဟိုတေလာတုန္းက ေနမေကာင္းျဖစ္လုိ႔ အစပ္ေတြ မစားရတဲ႔ အခ်ိန္တုန္းက ေရွာင္လုိက္ရလုိ႔ တပါတ္ေလာက္ မစားျဖစ္လုိက္ဘူး။ အေတာ္ လြမ္းခဲ႔ရတဲ႔ က်မ အၾကိဳက္ အစားအစာ တခုပါ။ စားမိျပီဆုိရင္လည္း ငရုတ္သီးေတြ အလြန္အကၽြံထည္႔စားရမွကို ေက်နပ္ပါတယ္။

ပဲၾကာဇံသုပ္ - သူက ရိုးရိုးအသုပ္လုိ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ရခုိင္သုတ္။ ဆီခ်က္ေတြ ပဲမုန္႔ေတြ မပါပဲ ငရုတ္သီးအရည္နဲ႔ ငါးဖတ္ေတြကို ေရာသုတ္ထားတာေလ။ စပ္သလားေတာ႔ မေမးနဲ႔။ အလြန္႔ အလြန္စပ္။ သူ႔လည္း လြမ္းတာပဲ။ ေနမေကာင္းေတာ႔ မစားရလုိ႔။

ေၾကးအုိး - သူမ်ားေတြ ေၾကးအုိးဆီခ်က္ ပိုုၾကိဳက္ေပမဲ႔ က်မကေတာ႔ ေၾကးအုိးပဲၾကိဳက္တယ္။ ေၾကးအုိးဆုိရင္ ကလီစာေတြထည္႔တာ မၾကိဳက္ဘူး။ အသားသက္သက္နဲ႔ အရြက္မ်ားမ်ားထည္႔ထားတာကို ၾကိဳက္တယ္။ က်မ ေၾကးအုိးတစ္ပြဲ စားရင္ အျမဲတမ္း အသားဖတ္ေတြ အမ်ားၾကီးက်န္တတ္တယ္။ ေၾကးအုိးကို ၾကာဇံနဲ႔ အရြက္ ပိုအားထားျပီး စားေလ႔ရွိပါတယ္။ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားစားရင္ သူတုိ႔က က်မဆီက အသားေတြ အျမဲ ပိုစားရတယ္။ ခုဆုိ တုန္ယမ္းေၾကးအုိး ေပၚလာေတာ႔ ပိုေတာင္ ၾကိဳက္ေသး။ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေလးနဲ႔ အအီလည္း ေျပလုိ႔ေလ။ ေၾကးအုိး စားျပီးတဲ႔ည ဆုိလုိ႔ကေတာ႔ ေရအုိးဖက္ထားရျပီေလ။ တခါတုန္းကဆုိ အိပ္ေနရင္းနဲ႔ေတာင္ လန္႔ႏုိးတယ္။ ရင္ေတြပူျပီး ေရေတြငတ္လုိ႔ ထေသာက္ရတယ္။ ေအာ္… ေၾကးအုိးေကာင္းမႈ။

မုန္႔ဟင္းခါး - မနက္ပိုင္း breakfast စားမယ္ဆုိ မုန္႔ဟင္းခါးပဲ စားခ်င္တယ္။ ဟုိတခါ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မႏၱေလးသြားလည္တုန္းကေပါ႔။ က်မတုိ႔ တည္းတဲ႔ ဟိုတယ္လ္က breakfast ကုိ buffet ေကၽြးပါတယ္။ ဒီေလာက္ စားစရာေတြ မ်ားျပီး ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ အမ်ားၾကီးထဲကမွ က်မက မုန္႔ဟင္းခါးကို ေရြးစားလုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကေတာင္ ၀ုိင္းရယ္ၾကတယ္။ ေနာက္ေန႔က် သူတုိ႔ buffet menu ထဲမွာ မုန္႔ဟင္းခါး မပါေတာ႔ အဲဒါမွ မစားရရင္ မျဖစ္ပါဘူးဆုိလုိ႔ ျမိဳ႕ထဲပတ္ျပီး မုန္႔ဟင္းခါး ရွာပံုေတာ္ဖြင္႔ရတယ္။ အခ်ိန္ကလည္း နည္းနည္း ေနာက္က်ေနျပီ ဆုိေတာ႔ ရွာလိုက္ရတာ။ ေတြ႔ေတာ႔ေတြ႕ပါရဲ႕။ မေကာင္းလုိက္တဲ႔ အရသာ။ ပဲေတြမ်ားျပီး ဘယ္လုိမွကို မုန္႔ဟင္းခါး အရသာ မေပါက္ဘူး။ ခ်ိဳတုိတုိၾကီးနဲ႔ မသိရင္ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲက်ေနတာပဲ။

ေကာ္ဖီ - ဒါကေတာ႔ က်မ အတြက္ မရွိမျဖစ္ေပါ႔။ မနက္ဖက္ဆုိရင္ ေကာ္ဖီတခြက္ေသာက္ရရင္ လံုေလာက္တယ္။ အရမ္းလည္း ၾကိဳက္တယ္။

ဒီေလာက္ပဲေနာ္။ ေရးရင္းနဲ႔ ဗိုက္ဆာလာလို႔ ထမင္းသြားစားလုိက္ဦးမယ္။ :)

မဖတ္ျဖစ္မွာ ေသခ်ာတဲ႔ ခ်စ္သူအတြက္ေရးတဲ႔စာ

ေအာ္… မင္းလုိခ်င္ေနခဲ႔တာ ဒါေတြလား။ ငါမရိပ္မိခဲ႔ဘူး ခ်စ္သူ။ ေပးႏုိင္လိမ္႔မယ္လို႔လည္း မထင္ဘူး။ မင္းအတြက္ အမုန္းဆုိတာ ငါ႔ဆီမွာ မရွိသေလာက္ ရွားတယ္။ နာက်ည္းမိရင္ ငါခံစားေနရတာေတြ သက္သာမလားေတြးမိေပမဲ႔ ဒါဟာ ငါလုိခ်င္ခဲ႔တဲ႔ အေျဖေတာ႔ မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္။ ဒါကိုမွ မင္းက တရႈိက္မက္မက္ လုိခ်င္တယ္ဆုိေတာ႔လည္း ငါရင္ကြဲခံရံုေပါ႔ ခ်စ္သူ။ ေက်နပ္ပါ။ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္ပါေတာ႔။

မင္းနဲ႔ငါရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး ကြာျခားခ်က္… ငါခုမွ နားလည္တယ္။ မင္းမလုိခ်င္တာ ငါ႔အခ်စ္။ ငါမလိုက္ေလ်ာႏိုင္ခဲ႔ဘူး။ ခြင္႔လႊတ္ေတာ႔ ခ်စ္သူ။ ပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္စီးမွ ငိုတယ္လုိ႔ေတာ႔ မထင္နဲ႔။ ငါ႔ရင္ေတြ ကြဲေၾကလုိ႔ က်လာတဲ႔ ေသြးစက္… ။ မင္း ေျခဖ၀ါးေအာက္ထိ စီးေစရမယ္။ မၾကည္႔ခ်င္ရင္ မ်က္ႏွာၾကိဳလႊဲထား ခ်စ္သူ။

တကယ္ေတာ႔ေလ အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ဘ၀ေရွ႕ဆက္ေနတဲ႔သူဟာ အရံႈးသမားပဲ။ မင္းလုိ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ ျပည္႔ေနတဲ႔ လူတေယာက္အဖုိ႔ ငါလုိလူရဲ႕ အခ်စ္ကို ဥပကၡာျပဳ နင္းေလွ်ာက္သြားဖုိ႔ဆုိတာ အလြယ္သားေနာ္။ ငါ႔အိပ္မက္ေတြက်ေတာ႔ ေလွာင္ေျပာင္ရီေမာစရာ အျဖစ္နဲ႔ အေလးအနက္မထားပဲ မင္းရိုက္ခ်ရက္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲ႔ဒီ႔ အိပ္မက္ေတြမွာ ငါ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ ကပ္ပါသြားတာ မင္း မရိပ္မိတာလား။ ဟန္ေဆာင္ေနခဲ႔တာလား။

ေတာင္းပန္တယ္ ခ်စ္သူ။ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ မင္းလုိခ်င္တာ ငါမလုိက္ေလ်ာေပးႏုိင္ေသးဘူး။ မင္းစိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ ငါ မင္းကို နာက်ည္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပးမယ္။ ေက်နပ္ေတာ႔ ခ်စ္သူ။

ဘယ္သူက ဘာေကာင္လဲ

က်မညီမေလး ေမပ်ိဳ tag ထားတာေလးပါ။ အပ်င္းၾကီးေနတာနဲ႔ စာလည္းမေရးျဖစ္ပါဘူး။ ညီမေလး tag ေတာ႔မွပဲ ျပန္ေရးျဖစ္ေတာ႔တယ္။ ငါဘာေကာင္လဲတဲ႔။ tag တတ္လုိက္က်တာေနာ္။ ဒီေတာ႔လည္း ေျပာရခ်ည္ေသးရဲ႕။ ဖတ္ျပီး ထမင္းစားခ်င္စိတ္ ပ်က္က တာ၀န္မယူပါ။

ရုပ္ရည္သြင္ျပင္ေလးက အရင္ စေျပာရေအာင္ေနာ္။

မ်က္လံုး - အရမ္းလွတယ္လုိ႔ေတာ႔ မ်က္မွန္ အနက္ၾကီးတပ္ထားရင္ ေျပာၾကတာပဲ။ ဒါေပမဲ႔ မ်က္လံုး တစ္ဖက္စီက သူငယ္အိမ္ နွစ္ခုက တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ရန္ျဖစ္ထားေတာ႔ေလ တေယာက္က အေပၚၾကည္႔ရင္ ေနာက္ တေယာက္က ေဘးကိုၾကည္႔တယ္။ အခ်င္းခ်င္း အရြဲ႕တုိက္ၾကတာေလ။ သူတို႔လုပ္တာနဲ႔ က်မမွာ မ်က္စိေစာင္းေနတယ္ ဆုိျပီး အေျပာခံရပါေလေရာ။ ခက္တယ္ေနာ္။

မ်က္ခံုး - အမ်ားနဲ႔ မတူ အလွဘြဲ႕ယူမွာေနာ္။ အထင္ေတာ႔ မေသးနဲ႔။ လွခ်င္လြန္းလုိ႔ လက္စြမ္းျပမိပါတယ္။ လက္ အရွိန္လြန္ သြားလုိ႔ တပိုင္းျပတ္ေနတဲ႔ မ်က္ခံုးေမႊး စတိုင္လ္ေလးက တမိ်ဳးေတာ႔ အထူးသား။ ၾကိဳက္ျပီး လုိက္လုပ္ေတာ႔မယ္ မဟုတ္လား။ သိေနတယ္ေလ။ အဟတ္ဟတ္…

ႏွာေခါင္း - သူလည္း သူ႔ဟာသူေတာ႔ လွတာပဲ။ က်မ ေဘးတုိက္ ရိုက္ထားတဲ႔ ဓါတ္ပံုကို ၾကည္႔ျပီး သူေလး ကေတာင္ ေျပာေသးတယ္။ ေျခတံေလးကို စင္းေနတာပဲတဲ႔။ မယံုမရွိနဲ႔ေနာ္။ ႏွာေခါင္းဆုိတာ မ်က္စိႏွစ္လံုးျခားမွာ။ ဟီးဟီး။

ပါး - ၀က္ျခံေတြ အျပြတ္လုိက္ ထြက္ေနတာနဲ႔ အဆီေတြျပန္ တတ္တာက လြဲလုိ႔ အေတာ္ စြဲေဆာင္မႈရွိတဲ႔ ပါးေလးပါ။ တခါတေလ လက္နဲ႔ ဆိတ္မိဆြမိလုိ႔ ေရာင္ကိုင္းေနတဲ႔ အခ်ိန္ေလးက လြဲျပီး အျခား အခ်ိန္ဆုိ လူတုိင္း ႏွစ္ခါျပန္ လွည္႔ၾကည္႔႔ခံရေလာက္ေအာင္ လွတာ။ အဟုတ္။

နႈတ္ခမ္း - အဆိပ္သင္႔တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းလုိ႔ သူမ်ားေတြက ခ်စ္စႏုိးေလး ေခၚၾကတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ သိလား။ ႏႈတ္ခမ္းနီ အကုန္ခံျပီး ဆုိးေနစရာကို မလုိဘူး။ နဂို ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ကိုက ညိဳပုပ္ပုပ္ အေရာင္ေလး။ ကဲ ဘယ္ေလာက္ ကဗ်ာ ဆန္လုိက္လဲေနာ္။

သြား - ငယ္ငယ္ထဲက သြားပိုးေတြ စားျပီး ႏႈတ္ထားရလုိ႔ မဆုိသေလာက္ေလး နည္းနည္းေတာ႔ က်ဲတယ္။ သြားပိုးစားေနတာေတြသာ အကုန္ႏႈတ္ရရင္ ဖြားဖြားၾကီးရုပ္ေပါက္သြားမွာ စုိးလုိ႔ ေရွ႕သြားေလးေတြကို ပိုးစားေနတဲ႔ အတိုင္း နယ္ထရယ္ေလးပဲ ထားလုိက္ေတာ႔တယ္။ သိတယ္မဟုတ္လား။ နယ္ထရယ္ ဘူးသီး ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးရွိတယ္ဆုိတာ။

ဆံပင္ - အေတြးနည္းနည္းလြန္ျပီး အရြယ္မတုိင္ခင္ ျဖဴကုန္တာနဲ႔ ခုေခတ္ ဟိုက္လုိက္လုပ္တာနဲ႔ သြားတုိက္ဆုိင္ေနေတာ႔ ဂြင္ေပါ႔။ မသိရင္ ဟိုက္လုိက္ေလးေတြပဲ ေဖာက္ထားသလုိလို ဘာလုိလုိနဲ႔ ေခ်ာလဲ ေရာထိုင္ေပါ႔။ ဘယ္သူမွ ေျပာရဘူးေနာ္။ ဒီက ခင္လုိ႔ ေျပာျပတာ။ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို ဘယ္သူမွ သိတာ မဟုတ္ဘူး။ ရွဴးတိုးတိုး။

ေဘာ္ဒီရွိပ္ - ေရးရမွာ ပ်င္းတယ္ကြာ။ ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္သာ ေတြးၾကည္႔လုိက္ေတာ႔။ ဂ်နီဖာ အင္နက္စတန္ ( Jennifer Aniston ) လုိမ်ိဳးေလးလုိ႔ ေတြးလည္း စိတ္မဆိုးဘူးေနာ္။ တကယ္… ဒီက အရမ္း သေဘာထားၾကီးတာ။ ေတြးၾကည္႔တာနဲ႔တင္ သိတယ္မဟုတ္လား။

ကဲ ရုပ္ရည္သြင္ျပင္ကေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲကြယ္။ ခုဆုိရင္ က်မ Helena ဘယ္လုိ အလွအပေတြ ပိုင္ဆုိင္တယ္ဆုိတာ အားလံုးပဲ သေဘာေပါက္ေလာက္ေရာေပါ႔။ ထမင္းစား ပ်က္သြားမယ္ဆို တာ၀န္မယူဘူးေနာ္။ ဒီက အစကတည္းက ၾကိဳေျပာျပီးသား။ စိတ္ေနစိတ္ထားေလး ဆက္လုိက္ၾကဦးစို႔။

ေသာၾကာသမီးဆုိေပမဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ စကားေျပာရတာ သိပ္ကီးမကိုက္တဲ႔ သူနဲ႔ဆိုရင္ တခြန္းက ႏွစ္ခြန္းေျပာရမွာေတာင္ စိတ္သိပ္မပါဘူး။ ေအာ္.. အဆင္ေျပတဲ႔သူနဲ႔ ဆုိရင္လား။ ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ႔… အသားကုန္ လႊတ္တာ။ သူအားတာ မအားတာ နားမလည္ဘူး။ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာ ေျပာရဖုိ႔က အဓိက။ အဲလုိ အလုိက္ကန္းဆုိးသိတာေနာ္။

ေမ႔တတ္တာကလည္း တရားလြန္ပါပဲ။ အဓိက အေနနဲ႔ကေတာ႔ သူမ်ားဆီက ပိုက္ဆံေခ်းျပီးရင္ လံုး၀ကို မမွတ္မိေတာ႔တာပဲ။ ကိုယ္႔ဆီက ေခ်းတာမ်ိဳးက်ေတာ႔ အေမ႔ကို မွတ္ခိုင္းထားလုိက္တယ္။ အဲဒါ စိတ္အခ်ရဆံုးပဲေလ။

အရမ္းလည္း ခ်ိဳးျခံေခၽြတာ တတ္ေသးတယ္။ ဒါကို မနာလုိသူေတြက ကပ္စီးနည္းတယ္ရယ္လုိ႔ ကဲ႔ရဲ႕တတ္ၾကေသးတယ္။ ဂရုမစုိက္ပါဘူး။ ေအာ္ ဟုတ္တယ္။ အဲလုိ သူမ်ားေတြ ကိုယ္႔ကိုထင္တဲ႔ အထင္ေတြကိုလည္း လုိက္ျပီး ဂရုမစုိက္တတ္ျပန္ပါဘူး။

ကိုယ္လုပ္စရာ ရွိတဲ႔ ကိစၥကို ေနာက္ကေန ` လုပ္ေလ… လုပ္ေလ.. ´ နဲ႔လုိက္ျပီး တြန္းေနရင္ အရြဲ႕တုိက္ျပီး ပိုၾကာေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲထားျပီးမွ လုပ္တတ္တယ္။

က်န္တာေတြကေတာ႔ အမ်ားၾကီးေပါ႔။ ဘာမွန္းမသိ ညာမွန္းမသိ ရမ္းသမ္းျပီး အီစီကလီထုတာေတြကို မုန္းတယ္။ ဘာမွ မခက္တဲ႔ ခပ္လြယ္လြယ္ ကိစၥေလးေတြကို ဘယ္လုိမွ ရွင္းျပလုိ႔ မရေအာင္ ဥာဏ္တိန္ေနတတ္တဲ႔ သူမ်ိဳးဆို စိတ္ေလတတ္တယ္။ ဒီေလာက္ပဲကြယ္။ ေတာ္ျပီ။ ဒီေလာက္ ကိုယ္ေပါင္ကိုယ္ လွန္ေထာင္းျပတာနဲ႔တင္ ေက်နပ္ၾကပါလုိ႔။