နာက်င္မႈေတြနဲ႔
ေ၀ဆာပါေစလုိ႔ရယ္ေတာ႔
ေမွ်ာ္လင္႔ျပီး စိုက္ပ်ိဳးခဲ႔တာ
မဟုတ္ဘူးေလ …. ။
မရည္ရြယ္ထားေပမဲ႔လည္း
ဥပကၡာနဲ႔ ေ၀ဒနာေတြဟာ
သူ႔အလုိလို
ဖူးပြင္႔တတ္မွန္း
ငါမွ ၾကိဳသတိမထားမိခဲ႔တာ … ။
ငါ ပ်ိဳးၾကဲခဲ႔တဲ႔
ေ၀ဒနာေတြပါပဲ…
မလုိခ်င္ရင္ေတာ႔
အခ်ိန္မေရြး
ရွင္းလင္းပစ္လုိ႔ ရတယ္ … ခ်စ္သူ။
ဒါေပမဲ႔
မင္းနဲ႔ ပတ္သတ္သမွ်
ဒီနာက်င္မႈပဲ
ပိုင္ဆုိင္ရမွာ ေသခ်ာေနေတာ႔ ……. ။
အစြမ္းကုန္ကို ဖူးပြင္႔လိုက္စမ္း
နာက်င္ေၾကကြဲမႈေရ…..
ငါ႔ရင္ကိုအကြဲခံျပီးု သိမ္းဆည္းထားခ်င္လုိ႔ …. ။
ရက္အေတာ္ၾကာေအာင္ကို က်မ တာ၀န္၀တၱရားေတြ ပ်က္ကြက္ခဲ႔ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ဆီမွ မလည္ျဖစ္သလုိ က်မဆီ လာလည္က်သူမ်ားကိုလည္း ဧည္႔၀တ္မေက်ခဲ႔ျပန္ပါဘူး။ အားလံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ားလည္းဆုိရင္ ၂၈ရက္ေန႔မွာ က်မအေဖဆံုးတာ ၇ႏွစ္ျပည္႔ ႏွစ္ပတ္လည္မွာေတာင္ ပို႔စ္တပုဒ္ မတင္ႏုိင္ခဲ႔ဘူး။ ခုေတာ႔ ေရးထားတာ အေတာ္ၾကာေနျပီ ျဖစ္တဲ႔ က်မရဲ႕ ကဗ်ာေလးနဲ႔ ျပန္လည္မိတ္ဆက္ပါတယ္ေနာ္။ လာလည္သူမ်ား အားလံုး ေက်းဇူးပါ။ ႏွစ္သစ္မွ စလုိ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ရည္မွန္းသမွ် ကိစၥ အားလံုး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ၾကပါေစ ဆုေတာင္းရင္း..... ။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

3 comments:
ရင္ထဲမွာ က်ခတ္ပန္း႐ုံတစ္ရုံ ၀င္ပြင့္ေနသလို စူးစူး႐ွ႐ွ ခံစားရတယ္
သီေရ
ကဗ်ာေလးဖတ္သြားပါတယ္။ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ အဲဒီ့လုိ ဟုတ္၀ူး မဟုတ္လား။ သီ့ခ်စ္ခ်စ္က သေဘာေကာင္းပါတယ္။ ဟဲဟဲ
ခ်စ္တဲ့
သဲ
ကဗ်ာေလးကို ခံစားသြားတယ္ဗ်ာ အဆင္ေျပပါေစ မသီရိေရ ..။
Post a Comment